ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ (dimokratiki.org)
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΝΝΑ ΠΙΤΡΟΠΑΚΗ
Βολισσός, η πάλαι ποτέ «αρχόντισσα» των Βορειοχώρων μετράει ήδη πολλά χρόνια ύπαρξης καθότι αποτελεί ένα από τα παλαιότερα χωριά της Χίου.
Επιβλητική, παραδοσιακή, με μοναδικούς συνδυασμούς βουνίσιας και θαλάσσιας ομορφιάς, κατέχει ένα εξαιρετικά έντονο ερωτεύσιμο στοιχείο που κάνει τον επισκέπτη να επιθυμεί την επιστροφή στα μέρη της ξανά και ξανά.
Το κεφαλοχώρι των Βορειοχώρων είναι γεμάτο από στοιχεία που παραπέμπουν σε μια άλλη εποχή. Μικροί δρόμοι, πολυάριθμα στενά σοκάκια, Βυζαντινές εκκλησίες με εντυπωσιακές βοτσαλωτές αυλές, βίγλες αλλά και αρκετοί νερόμυλοι μπερδεύουν το χθες με το σήμερα, δημιουργώντας ένα όμορφο συνονθύλευμα.
Κάστρο – Πύργος
Αναπόσπαστο κομμάτι της Βολισσού και αναμφισβήτητα το εντυπωσιακότερο «κόσμημά» της αποτελεί το κάστρο.
Κτισμένο, σύμφωνα με την παράδοση, από το στρατηγό Βελισσάριο, αποτελείται από έξι κυκλικούς πύργους και είναι τραπεζοειδούς σχήματος.
Στο εσωτερικό του υπήρχαν διάφορες κατασκευές, δεξαμενές και εκκλησίες. Παράλληλα, επικοινωνούσε μέσω σήραγγας με τη θάλασσα και με τη συνοικία Πυθώνας.
Γύρω από το κάστρο υπάρχει έντονη βλάστηση, ενώ η πανοραμική θέα του χωριού και του κάμπου, ιδιαίτερα την ώρα που δύει ο ήλιος, είναι κάτι το ανεπανάληπτο.
Ακριβώς κάτω από το κάστρο, ξεδιπλώνεται βήμα-βήμα η περιοχή του Πύργου. Καλντερίμια στρωμένα-στην πλειοψηφία τους- με «λιλάδια» (βότσαλα της παραλίας), στοές που προσφέρουν «ανάσα δροσιάς» από τα καλοκαιρινά ζεστά μεσημέρια, πέτρινα σπίτια αναπαλαιωμένα και μη, γεμάτα με βασιλικούς και κληματαριές. Στην περιοχή αυτή πλανάται ένας γλυκός αέρας μυστηρίου που «τραβάει» τον περιπατητή σαν μαγνήτης.
Πέραν όμως της συνολικής ομορφιάς που ενώνει Κάστρο και Πύργο, χωρίζονται από μία βασική λεπτομέρεια: Τη χρηματοδότηση με σκοπό την αναστύλωση.
Ο Πύργος, τα τελευταία χρόνια, αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς ιδιώτες που επιθυμία τους είναι η αναπαλαίωση των σπιτιών με σεβασμό στη φυσιογνωμία της περιοχής.
Επιπρόσθετα, η κατασκευή πολυτελών ενοικιαζόμενων δωματίων έχει αναβαθμίσει οπτικά και λειτουργικά τον οικισμό.
Ενώ οι οικοδομικές εργασίες στον Πύργο δεν τελειώνουν ποτέ, στο Κάστρο από την άλλη δεν αρχίζουν ποτέ.
Αιτία; Εφόσον αποτελεί μνημείο, χρειάζεται χρηματοδότηση είτε από το Υπουργείο Πολιτισμού, είτε από κάποιον άλλο δημόσιο φορέα. Καθώς όμως η αναστύλωσή του χρειάζεται ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, κανείς δεν παίρνει το ρίσκο.
Κατά συνέπεια, μένει ως έχει, περήφανο απ’ έξω, μισογκρεμισμένο και γεμάτο χόρτα από μέσα.
Παραλίες – κοιλάδα Μαλαγκιώτη
Εκτός όμως από τις βουνίσιες ομορφιές, πλούσια αξιοθέατα συναντά κανείς στον κάμπο αλλά και στις παραθαλάσσιες περιοχές.
Η κοιλάδα του Μαλαγκιώτη, γεμάτη με ποικιλόχρωμη βλάστηση και αναρίθμητα ελαιόδεντρα, βρίσκεται στον κάμπο του χωριού, κοντά στην περιοχή των Βασιλικών. Το τοπίο είναι μαγευτικό ενώ αξίζει κανείς να επισκεφθεί τους παλιούς νερόμυλους.
Κατηφορίζοντας προς τη θάλασσα, συναντάμε εξαιρετικές παραλίες, κοσμικές αλλά και περισσότερο ανεξερεύνητες. Μάναγρος, Μαγεμένα, Γωνιά, Λευκάθια, Λήμνος, Λαμψά , Αγ. Μαρκέλλα, όλες μοναδικές και ξεχωριστές αλλά με κοινό τόπο τα πεντακάθαρα γαλανά νερά τους. Και ανάμεσά τους ξεχωρίζει με τη γραφικότητά του το λιμάνι των Λιμνιών, το οποίο συνδέεται ακτοπλοϊκά με τα Ψαρά.
Οι άνθρωποι
Την ομορφιά του τόπου έρχονται να συμπληρώσουν με τη δική τους εσωτερική ομορφιά οι άνθρωποι που ζουν εδώ.
Η ζωή σε ένα χωριό του σήμερα δεν είναι και τόσο ρόδινη. Την απόσταση από την πόλη την καταλαβαίνει κανείς όταν έρθει αντιμέτωπος με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που χρίζει άμεσης βοήθειας, όταν ζητήσει τεχνική και τεχνολογική υποδομή και αυτή είναι ελλιπής, αλλά και όταν αναζητήσει έναν άνθρωπο να πει δυο κουβέντες και δεν υπάρχει κανείς.
Εγκατάλειψη και μοναξιά, σε ένα τόπο που μερικές δεκαετίες πριν έσφυζε από ζωή χειμώνα καλοκαίρι. Με ποιο τρόπο αυτή η κατάσταση θα πάψει να είναι μη αναστρέψιμη;
Παρ’ όλες τις ελλείψεις, οι κάτοικοι της Βολισσού ζουν ευτυχισμένοι. Και ζουν ευτυχισμένοι, γιατί ζουν κοντά στη φύση. Το στοιχείο αυτό από μόνο του παρέχει ηρεμία, όσα προβλήματα καθημερινότητας κι αν έχει κανείς.
Άξιο αναφοράς είναι και το γεγονός ότι ένα μεγάλο ποσοστό των μόνιμων κατοίκων είναι αλλοδαποί. Αυτό όμως δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα συνύπαρξης, αντίθετα δημιουργεί έντονο κλίμα συνεργασίας και ανάπτυξης.
Φεύγοντας από το όμορφο κεφαλοχώρι, μένει μια γλυκόπικρη γεύση. Γλυκιά για τις ανεπανάληπτες εικόνες, την ηρεμία και τη διαστολή των αισθήσεων που προκαλεί η φύση. Πικρή, για την ανάγκη που έχει αυτός ο τόπος για ζωή. Ανάγκη για ανθρώπινο δυναμικό, νέους ανθρώπους με όρεξη και μεράκι που θέλουν να επενδύσουν στους ανεκμετάλλευτους πόρους που παρέχει ο τόπος.
Ποιος όμως παίρνει το ρίσκο να ξεβολευτεί;
Παραθερίζοντας στη Βολισσό
Διακοπές για όλα τα γούστα
Ως τουριστικός προορισμός, η Βολισσός αποτελεί πόλο έλξης για πολυάριθμους εγχώριους και μη επισκέπτες. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, έτσι και φέτος η καλοκαιρινή τουριστική κίνηση είναι αρκετά ικανοποιητική, ενώ ευοίωνες είναι οι προβλέψεις και για το μήνα Αύγουστο.
Το «στοίχημα» όμως για τους ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων δεν είναι τόσο οι καλοκαιρινοί μήνες, αλλά κυρίως η χειμερινή σεζόν, κατά την οποία αναζητούνται όλο και περισσότεροι τρόπο προσέλκυσης τουριστών.
Αντιφατικές διακοπές -ομαλή η συνύπαρξη
Ποιο είναι όμως το βασικό κίνητρο για έναν επισκέπτη που αποφασίζει να παραθερίσει στη Βολισσό;
Σύμφωνα με τον κ. Ζορμπά, ιδιοκτήτη ενοικιαζόμενων δωματίων, «το κίνητρο διαφοροποιείται από την προέλευση του επισκέπτη. Ο Χιώτης αναζητά τη διασκέδαση σε ένα διήμερο μακριά από την καθημερινότητα της πόλης. Από την άλλη, οι Έλληνες εκτός Χίου και οι Ευρωπαίοι «βλέπουν» στη Βολισσό το προσωπικό τους ησυχαστήριο».
Μέχρι ποιο βαθμό όμως μπορούν να συνδυαστούν αυτές οι δυο «αντιφατικές» μορφές διακοπών στο στενό πλαίσιο ενός χωριού;
«Η συνύπαρξη είναι θεμιτή» υποστηρίζει ο κ. Ζορμπάς. «Αρκεί όμως να γίνεται με προσοχή, και να μην καταπατά η μια τα όρια της άλλης».
Η Βολισσός αποτελεί το κεφαλοχώρι των Βορειοχώρων. Χτισμένη σε ένα λόφο, ανάμεσα σε χιλιάδες ελαιόδεντρα, μας υπενθυμίζει συνεχώς τις ιστορικές καταβολές της.
Λέγεται ότι εδώ ο Γλαύκος έφερε τον Όμηρο, ώστε να γίνει δάσκαλος των παιδιών της Χίου. Ο μεγάλος ποιητής, κατά μία εκδοχή, έγραψε εδώ την «Βατραχομυομαχία», μια παρωδία της Ιλιάδας.
Η ακμή της Βολισσού άρχισε ουσιαστικά μετά τον Μεσαίωνα. Οικογένειες βασιλέων και στρατηγών επέλεξαν αυτόν τον τόπο για τη διαμονή τους. Ο στρατηγός Βελισσάριος, έζησε εδώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του και έκτισε την ακρόπολη της Βολισσού, το περίφημο Κάστρο. Έξι τείχη είχε η ακρόπολη, στα πέτρινα τείχη της, που ακόμα και σήμερα προκαλούν δέος στον επισκέπτη.
Ακολούθησε η περίοδος της γενουοκρατίας, όπου στη Βολισσό χτίστηκαν κάστρα και πύργοι με σκοπό να εποπτεύονται ο κάμπος και το Αιγαίο πέλαγος.
Στην ιστορία αυτού του τόπου, βρίσκονται και οι ξακουστοί αμπελώνες του. Τα κλήματα της Αριουσίας, που παρήγαγαν τον πασίγνωστο «Αριούσιο Οίνο». Οι αμπελώνες αυτοί ήταν ένα ακόμα από τα πράγματα που κατέστρεψαν οι Τούρκοι το 1822, όταν τα παρέδωσαν στις φλόγες. Ελάχιστοι αμπελώνες επέζησαν, και βρίσκονται στο χωριό Κουρούνια, βόρεια της Βολισσού.
Στην περιοχή της παραλίας της Αγ. Μαρκέλλας, υπάρχει ο ομώνυμος ναός, όπου είναι και ο τόπος μαρτυρίου της με ζωντανά ακόμα τα σημάδια. Στην φημισμένη από το παρελθόν γιορτή της Αγίας, συρρέουν χιώτες προσκυνητές απ’ όλο το νησί, αλλά και σκορπισμένοι στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την οικουμένη.
