ΕΡΡΙΞΕΝ ΤΣ’ ΕΝΑΝ ΠΕΤΡΑΔΑΪΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
ΤΣ’ ΗΚΑΜΕΝΕ «ΜΠΛΟΥΜ»
Νίκος Θεοτοκάς.
Ο αγαπητός Μάρκος Σκούφαλος μου έκαμε την τιμή να απαντήσει στο προχθεσινό σημείωμά μου σε τοπική εφημερίδα για το ΚΚΕ και τις θεωρίες της «χαμένης ψήφου».
Και μου θύμισε εκείνο το παλιό ανέκδοτο με τον Μισέν-Τζανή και τον Μισέν-Μπουρλή που εμαλώσασιν στ’ εκάμασιν τα καρλουπάκιά των φυτίλια φυτίλια. Ομολογώ ότι δεν μπορώ να παρακολουθήσω ούτε τα επιχειρήματα ούτε τους συλλογισμούς που προβάλλει. Και, για να πω την αλήθεια, μ’ ενοχλούν τα ψέματα με τα οποία διανθίζει τα λεγόμενά του.
Μιλάει, ας πούμε για την τροπολογία που κατέθεσε η ευρωομάδα της Αριστεράς (στην οποία ανήκει και το ΚΚΕ), ζητώντας την απόρριψη της «Πράσινης Βίβλου». Η συγκεκριμένη τροπολογία, που την ψήφισαν τόσο ο ΣΥΝ όσο και το ΚΚΕ, προέβλεπε ότι «οι κύριες κατευθύνσεις της “Πράσινης Βίβλου” της Επιτροπής με τίτλο “Εκσυγχρονισμός της εργατικής νομοθεσίας για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του 21ου αιώνα” αποσκοπεί να υπονομεύσει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές συμβάσεις και επίσης τις συμβάσεις μόνιμης πλήρους απασχόλησης με θεσμοθετημένα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα. […] Η “Πράσινη Βίβλος” προωθεί την επέκταση των ευέλικτων τύπων συμβάσεων απασχόλησης με πιο περιορισμένο μισθό και κοινωνικά δικαιώματα και την υποβάθμιση της κοινωνικής ασφάλισης και των συνθηκών συνταξιοδότησης των εργαζομένων». Ως εκ τούτου, η ευρωομάδα της Αριστεράς απέρριψε την προσέγγιση που επιδιώκει να προωθήσει η “Πράσινη Βίβλος” στο εργατικό δίκαιο στο σύνολό της.
Μιλάει ακόμη για τις απεργίες των πανεπιστημιακών, στις οποίες το ΚΚΕ σύρθηκε έπειτα από πολύμηνη απεργοσπαστική και διασπαστική δράση. Κι αναφέρεται σε στελέχη του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ που, τάχα, «άδειαζαν τον πρόεδρο της ΠΟΣΔΕΠ, τον κ. Απέκη, που ανήκει στο χώρο τους, στις κινητοποιήσεις για το άρθρο 16 και μαζί με άλλους του ΠΑΣΟΚ στήριζαν την υπουργό Παιδείας (κείμενο των 400)». Μπορεί, άραγε να βρει στους 400 ένα όνομα στελέχους του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ; Αντίθετα, αν ψάξει κανείς στον διαδικτυακό τόπο του «Ριζοσπάστη» θα βρει τι έσουρνε, μαζί με τον κ. Πολύδωρα, το ΚΚΕ εναντίον της ΠΟΣΔΕΠ, εναντίον του σ. Λάζαρου Απέκη και των απεργών, μέχρι που οι φοιτητές της ΚΝΕ ανέτρεψαν την κεντρική γραμμή του κόμματος και έφεραν, ευτυχώς, το ΚΚΕ στις απεργίες και στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια.
Δεν θέλω να πω περισσότερα, για να μην πικραινόμαστε τζάμπα. Διότι, είτε το θέλει είτε δεν το θέλει το ΚΚΕ, η ενότητα όλης της Αριστεράς στη δράση είναι θέμα χρόνου. Μπροστά στη άγρια νεοφιλελεύθερη επίθεση, η ενότητα στη δράση είναι περισσότερο από αναγκαία για κάθε αριστερό πολίτη. Και, ό,τι και να λέει ο Μάρκος Σκούφαλος, η ενότητα στη δράση είναι εφικτή. Δεν χρειάζεται, φυσικά, να συμφωνήσουμε ότι ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» ήταν ο παράδεισος επί της γης ή ότι το σύστημα που κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος ήταν ριζωμένο στην «ατσάλινη ταξική σοσιαλιστική συνείδηση των μαζών». Δεν πειράζει να διαφωνούμε. Είναι έγκλημα, όμως, η διάσπαση των μεγάλων μετώπων και των αγώνων που είναι μπροστά μας. Κι αν το ΚΚΕ επιμένει να αρνείται με παλαιοημερολογήτικο πείσμα την ενότητα στους αγώνες, την κοινή δράση θα την επιβάλουν τα μέλη του και οι οπαδοί του .
Αυτές οι εκλογές δεν είναι παρά ένα βηματάκι στο μεγάλο δρομολόγιο για τη δημοκρατία, την προκοπή και τον σοσιαλισμό. Έχουμε ήδη σημαντικές νίκες στο ενεργητικό μας κι όλα δείχνουν ότι στις 16 Σεπτεμβρίου η Αριστερά θα βγει ενισχυμένη κι ότι ο δικομματισμός θα χτυπηθεί αποφασιστικά. Ας μην επαναπαυόμαστε όμως. Διότι το μέλλον διαρκεί πολύ.
