Ο κ. Γιώργος Α. Παπανδρέου έλαβε το μήνυμα απ’ τον λαό, πιθανόν να λογοδοτήσει και στο κόμμα του. Τα παπαγαλάκια όμως όχι. Δεν θα λογοδοτήσουν σε κανέναν.
Αδιόρθωτα συνεχίζουν να αναλύουν, να αγορεύουν, να κομπορρημονούν. Σαν να μη βγήκαν όλες οι γνώμες τους λάθος και οι προβλέψεις κίβδηλες, συνεχίζουν, χωρίς μιαν αυτοκριτική ή μιαν αναδίπλωση (προς θεού, δεν λέω συγγνώμην) να δουλεύουν τους αναγνώστες τους, τους ακροατές και τους θεατές…
Αυτοί που συκοφαντούσαν όσους από μας κάναμε κριτική στο ΠΑΣΟΚ, ή τέλος πάντων λέγαμε τη γνώμη μας, ως κρυπτοδεξιούς, συνεχίζουν τώρα ανερυθρίαστοι στα ίδια και τα αυτά…
Θυμάμαι στις παλιές ταινίες -γκαγκ, ελληνικές κι αμερικανικές: κάποιος έτρωγε ξαφνικά στο κεφάλι μια καδρονιά και αν ήταν τυφλός ανέβλεπε, αν ήταν κουφός έβρισκε την ακοή του. Ετούτοι συνεχίζουν, τυφλοί τα όμματα και τον νουν ατάραχον…
Ανοιξε και λογαριασμούς όψεως με τη Ν.Δ. Εστειλε την κυρία Γιαννάκου στην ΣΤ’ Δημοτικού να μάθει ιστορία κι έδωσε στον κ. Καραμανλή έναν βουλευτή (αριθμός: 1) παραπάνω απ’ τους 151 να φτιάξει λοξή φάλαγγα – τη βλέπω σαν του Αντιόχου στη Μαγνησία…
Σε αυτή τη φάση όμως το τι θα γίνει στο ΠΑΣΟΚ έχει εξαιρετική σημασία για τη χώρα. Μια ήττα και μάλιστα κατά κράτος θα μπορούσε να λειτουργήσει καθαρτήρια και να οδηγήσει σε μια αναγέννηση. Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν φαίνεται.
Το ΠΑΣΟΚ δεν δείχνει να θέλει να είναι κάτι. Θέλει να είναι όλα και (συνεχίζει να) οδηγείται στο τίποτα.
Είναι σοσιαλιστικό; είναι σοσιαλδημοκρατικό; είναι κεντρώο; είναι φιλελεύθερο κι ενίοτε νεοφιλελεύθερο; είναι απλώς αντιδεξιό; Τι είναι το «όλον ΠΑΣΟΚ»;
Ο θολός ορισμός «κεντροαριστερά», που ανέσυρε ο κ. Σημίτης προ ετών απ’ το χρονοντούλαπο της ιστορίας (δεκαετίες του ’50-’60) για να θολώσει τα νερά, εξάντλησε τη σκοπιμότητά του, πλέον προκαλεί φλύκταινες στους αριστερούς και αμηχανία στους Πασόκιους. Ο όρος «παράταξη» έχει κι αυτός τα όριά του: ένας φτωχός φερεντζές. Από κάτω οι γνωστές πανελόφατσες, τα επικοινωνιακά κόλπα, η απουσία ιδεολογίας και πολιτικού προγράμματος…
Κι όμως! μετά την ήττα, τι βγήκε και ζήτησε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου; Μια τρίτη έγκριση για μια τέταρτη «νέα αρχή»(!!!) προς μια πιθανή «τέταρτη ήττα»!
Και σαν να μην έφθανε αυτό, πριν αλέκτορα φωνήσαι τα οριστικά αποτελέσματα, βγήκε ο κ. Βενιζέλος να διεκδικήσει τον θρόνο – διότι πλέον περί θρόνου πρόκειται, και περί πάλης Ηγεμόνων! Σε αυτό το επίπεδο έχει ξεπέσει το πάλαι ποτέ σοσιαλιστικό κίνημα.
Το κακό το άρχισε ο κ. Σημίτης, ο οποίος έδωσε το «δαχτυλίδι» στον Γιωργάκη (προκειμένου να αποφύγει ο ίδιος την επερχόμενη τότε ήττα τού 2004) λες και το κόμμα ήταν φέουδο και μεταβιβαζόμενο τιμάριο.
Την αθλιότητα αυτήν επέτεινε και βάθυνε ο γιος του Ανδρέα διαλύοντας το κόμμα του (υπό τις επευφημίες παπαγάλων, αφελών, πονηρών και ηλιθίων) κι αναγορεύοντας εαυτόν «αρχηγόν διά βοής» -με 1.000.000 ψήφους, όποιου ήθελε, έβλεπε φως κι ανέβαινε να ψηφίσει.
Νεωτερισμοί για εκστασιασμένες Φώφες!
«Γιώργο άλλαξέ τα όλα» παραληρούσε τότε η κερκίδα παραμυθιασμένη και, πράγματι, τους άλλαξε όλων τα φώτα.
Και να «που φθάσαμε ώς εδώ!». Είμαι ο τελευταίος που θα συμπαρασταθώ στους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ. Ηταν προειδοποιημένοι. Σε τίποτα δεν άλλαξε (εκτός απ’ τις επιφανειακές φλουφλιές) τα πράγματα ο Γιώργος. Το κόμμα του παρέμεινε περιεσφιγμένο στις διασυνδέσεις που του επέβαλλαν οι εκσυγχρονιστές – ένα κόμμα νεοφιλελεύθερο με πήλινα ψευδοσοσιαλιστικά πόδια. Του τα ‘κοψε κι αυτά το εκλογικό σώμα, αλλά μυαλό δεν έβαλε.
Ανεδύθη δελφίνος ο κ. Βενιζέλος. Επισείων ένα ακόμα «δαχτυλίδι» απ’ τον κ. Σημίτη πάλι· σαν εκείνο το άχαρο που είχε δώσει ο Πιπίνος ο Βραχύς στον Γιωργάκη.
Μια απ’ τα ίδια: εκσυγχρονιστές κι ένα ετερόκλητο συνονθύλευμα συμμάχων θα συγκρουστούν με εκσυγχρονιστές κι ένα άλλο συνονθύλευμα συμμάχων.
Οι δύο άνδρες (δεν θέλω να πω ότι οι ορδές) θα αναμετρηθούν. Τα νήματα πάλι θα κινούν Δυνατοί και συγκροτήματα ΜΜΕ, οι εργολάβοι και οι Τραπεζίτες.
Διότι πρόκειται για σύγκρουση Ηγεμόνων.
Θα συγκρουστούν θέσεις; ιδέες; προγράμματα; θα γίνει Συνέδριο; ζυμώσεις; θα δοθούν δεσμεύσεις μπροστά στον λαό; θα παραχθούν και θα προταθούν νέες ιδέες;
Τίποτα απ’ αυτά.
Ο κάθε Ηγεμών περιστοιχισμένος απ’ τα παπαγαλάκια του, καλυπτόμενος απ’ τους Δυνατούς του θα παρατάξει τα κουκιά του απέναντι στα κουκιά του άλλου, τους δικούς του Δυνατούς και τα δικά του παπαγαλάκια. Η ίδια παθογένεια.
Αδιέξοδο;
Αδιέξοδο! Αυτό το παιχνίδι είναι στημένο: σημασία δεν έχει ποιος Ηγεμών θα νικήσει, χαμένοι είναι οι πολίτες εις όσα αφορά τη ζωή τους αυτή η φάρσα. Ολοι οι πολίτες, όχι μόνον οι Πασόκιοι. Ολοι.
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 18.ΙΧ.2007 stathis@enet.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 18/09/2007
Διαφήμιση
