ΤΗ «ΓΕΝΙΑ των 700 ευρώ» έχει «στοχοποιήσει» ο ελληνικός εφοπλισμός προσδοκώντας να δημιουργήσει ένα ρεύμα επιστροφής στη θάλασσα για τους νέους. Η έλλειψη ικανού αριθμού αξιωματικών που θα στελεχώσουν τα υπό ελληνική σημαία πλοία είναι μία πραγματικότητα σύμφωνα με τους κορυφαίους εκπρόσωπους του κλάδου. Συνδέουν μάλιστα την έλλειψη αυτή με μία δυσάρεστη προοπτική, αυτή της απώλειας στο εγγύς μέλλον της ναυτικής τεχνογνωσίας. Εάν η κατάσταση αυτή συνεχισθεί θα είμαστε εμείς που, σε συνθήκες πλήρους ευμάρειας και πλούτου, θα έχουμε καταφέρει να απολέσει η χώρα μας μία ναυτική πρωτοκαθεδρία και παράδοση αιώνων είπε ο καπετάν Παναγιώτης Τσάκος, μιλώντας την προηγούμενη Παρασκευή στην τελετή κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Ομίλου.
Εάν η απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα συνεχισθεί, θα είμαστε εμείς που, σε συνθήκες πλήρους ευμάρειας και πλούτου, θα έχουμε καταφέρει να απολέσει η χώρα μας μία ναυτική πρωτοκαθεδρία και παράδοση αιώνων, είπε ο καπετάν Παναγιώτης Τσάκος.Ο κ. Τσάκος θεωρεί το πρόβλημα της έλλειψης πληρωμάτων, ως το κορυφαίο για την ελληνική και ελληνόκτητη ναυτιλία, καθώς όπως τόνισε εάν η ισχύουσα τάση συνεχισθεί τότε μέσα σε λίγα χρόνια η ελληνική ναυτιλία θα αποκοπεί πλήρως από την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Το ναυτικό επάγγελμα είπε ο κ. Τσάκος είναι ανδροπρεπές, έχει στοιχεία μαγείας και ρομαντισμού αλλά και πολύ καλές απολαβές, ενώ ανοίγει δρόμους και για επιτυχημένη στεριανή σταδιοδρομία.
Ο ίδιος θεωρεί ότι τώρα οι συνθήκες για τους ναυτικούς είναι πολύ καλύτερες. Στα χρόνια μου το μπάρκο κρατούσε τέσσερα χρόνια, τώρα τέσσερις μήνες είπε και πρόσθεσε: H επικοινωνία με την οικογένεια είναι καθημερινή, οι συνθήκες ενδιαίτησης δεν έχουν καμία σχέση με την εποχή μας, και οι απολαβές είναι πολύ υψηλές για την ηλικία και τα «κρατούντα» στη στεριά. Αν ένας νέος σήμερα, συνέχισε ο καπετάν Παναγιώτης, απόφοιτος Πανεπιστημίου ψάχνει για μία εργασία των 700 ευρώ, στη θάλασσα ο γ΄ μηχανικός που είναι 22 χρόνων αμείβεται με 5.000 ευρώ το μήνα, ο δεύτερος μηχανικός φθάνει τα 8.000 ευρώ και ο πλοίαρχος τα 10.000-12.000 ευρώ είπε ο κ. Τσάκος, συμπληρώνοντας «και το ξέρω καλά γιατί εγώ τους πληρώνω». Με βάση τα παραπάνω είναι ανεξήγητη η απροθυμία των νέων για το ναυτικό επάγγελμα σύμφωνα με τον καπετάν Παναγιώτη.
Ανάλογους προβληματισμούς εξέφρασε δύο ημέρες νωρίτερα και ο πρόεδρος της Ενωσης Ελήνων Εφοπλιστών, Νίκος Ευθυμίου, μιλώντας στη γενική συνέλευση της Ένωσης. O κ. Ευθυμίου προειδοποίησε ότι η εντεινόμενη έλλειψη στελεχών για την επάνδρωση των πλοίων παίρνει διαστάσεις κρίσεως, και παραδέχθηκε ότι το πρόβλημα είναι χρόνιο και οι ευθύνες για την αντιμετώπισή του μοιράζονται σε όλους τους συντελεστές της ναυτιλίας με κυριότερο βέβαια, το κράτος. Γιατί μέχρι σήμερα, δεν έχει υπάρξει συστηματική και σε βάθος χρόνου διαδικασία προσέλκυσης νέων στο ναυτικό επάγγελμα και γιατί η δημόσια ναυτική εκπαίδευση αφέθηκε να γεράσει υπό την πίεση μικροσυμφερόντων, αλλά και ξεπερασμένης συντεχνιακής νοοτροπίας» είπε και προανήγγειλε μία σειρά πρωτοβουλιών που αφορούν στην πληρέστερη ενημέρωση των νέων για τη σύγχρονη εικόνα του επαγγέλματος.
Αναγνώρισε, ωστόσο, ότι πρόκειται για εγγενές πρόβλημα, δεδομένου του μηδενικού ενδιαφέροντος των νέων του δυτικού κόσμου να ακολουθήσουν σταδιοδρομία στη θάλασσα. Αλλά και από το γεγονός ότι η χώρα μας με τα 11 εκατομμύρια κατοίκων καλείται να στελεχώσει το 15,50% της παγκόσμιας χωρητικότητας, την ώρα που η Ιαπωνία με τα 128 εκατομμύρια κατοίκους στελεχώνει στόλο που αντιπροσωπεύει το 14% της παγκόσμιας χωρητικότητας.
Είναι φανερό ότι οι υψηλές όντως αμοιβές των αξιωματικών του εμπορικού ναυτικού, δεν φαίνεται να λειτουργούν στην παρούσα φάση ως ικανό κίνητρο για τους νέους των ανεπτυγμένων δυτικών κοινωνιών για μία επαγγελματική σταδιοδρομία στη θάλασσα.
Συνεπώς και στο βαθμό που ο ελληνικός εφοπλισμός επιζητεί τη συνέχιση της ναυτικής παράδοσης και της έντονης παρουσίας του ελληνικού στοιχείου στη ναυτιλία, η αντιμετώπιση του προβλήματος προϋποθέτει τη συμβολή του σε μία σειρά πρωτοβουλιών, ένα μέρος των οποίων είναι η πληρέστερη ενημέρωση των νέων, που θα ενισχύουν το κύρος και το γόητρο του ναυτικού επαγγέλματος.
Η περαιτέρω βελτίωση των συνθηκών εργασίας του επιπέδου της εκπαίδευσης και των προοπτικών που διανοίγονται για το εργασιακό μέλλον στη στεριά, φαίνεται να είναι το πλαίσιο στο οποίο θα πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις προκειμένου να μειωθεί όσο είναι δυνατόν το αντικίνητρο των εγγενών δυσκολιών και κινδύνων του επαγγέλματος.
Παρεμβάσεις που θα ενισχύουν το προφίλ, το κύρος και το γόητρο του Ελληνα αξιωματικού του εμπορικού ναυτικού, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και διεθνώς καθώς θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το ναυτικό επάγγελμα είναι πλήρως διεθνοποιημένο και οι προοπτικές απασχόλησης δεν μπορεί να είναι μόνο σε ελληνόκτητα πλοία.
Τέλος, αναμφίβολα σημαντικό ρόλο στην προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα μπορεί να παίξει και η περαιτέρω ενίσχυση του ελληνικού ναυτιλιακού cluster καθώς θα αποτελεί έναν πόλο ελξης περισσότερων νέων στα θαλάσσια επαγγέλματα. Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν την διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης πολιτικής αντιμετώπισης της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας όπως είναι η ελληνική ναυτιλία.
Ίσως σε ένα τέτοιο πλαίσιο ο διοικητικά καθορισμένος αριθμός των Ελλήνων απασχολούμενων στα υπό ελληνική σημαία πλοία, (ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω βαίνει μειούμενος με βάση και τα τελευταία μέτρα της κυβέρνησης κάνοντας πολλούς να αναφέρονται σε μία «αντιφατική» εικόνα, καθώς από την μία έχουμε εκκλήσεις να έρθουν οι νέοι στη θάλασσα, από την άλλη μείωση των συνθέσεων) να είναι ένα μέτρο χωρίς ουσιαστική σημασία.
