Σε κοινοποίησή σχετικού άρθρου από το Φιλοζωικό Σύλλογο Καστοριάς επισημαίνεται ότι είναι ίδια μιας και οι κυνηγοί καθόλου δεν σεβάστηκαν τις μεγάλες καταστροφές στα δάση, και χειρότερη αφού σημαντικοί βιότοποι καταστράφηκαν.
Στο άρθρο του κ. Δημήτρη Νικολαϊδη από την Καστοριά, επισημαίνονται 7 σημεία, ενώ κατατίθεται το αίτημα που έχουν περισσότερες από 150 οικολογικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις για 5ετή απαγόρευση του κυνηγιού σε ολόκληρη τη χώρα μέχρι να ανακάμψει η φύση και τα οικοσυστήματα αρχίσουν να επανέρχονται.
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ
Κείμενο που στάλθηκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στον Φιλοζωικό Σύλλογο Χίου από τον Φιλοζωικό Σύλλογο Καστοριάς και τον Κύριο Δημήτριο Νικολαΐδη
οφείλουμε να σχολιάσουμε ορισμένα πράγματα.
1. Αν και το 2007 ήταν έτος πρωτοφανούς οικολογικής καταστροφής για την Ελλάδα (2.600.000 καμένα στρέμματα δάσους, δρυμών και καλλιεργήσιμης γης), αν και τα δασικά οικοσυστήματα δοκιμάστηκαν σε πολλές περιοχές (Πελοπόννησος, Μαγνησία, Γράμμος, Πιέρια, κ.α.), εντούτοις το κυνήγι επιτράπηκε κανονικά σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Δεν πάρθηκε κανένα ουσιαστικό μέτρο για να στηριχτεί η άγρια πανίδα που αποδεκατίστηκε ή έχασε τους βιοτόπους της-με εξαίρεση το κυνήγι του αγριόχοιρου στην Πελοπόννησο. Περιμέναμε από τους κυνηγούς να είχαν την ευαισθησία να αναστείλουν για φέτος τουλάχιστον την εξόντωση των πουλιών και των ζώων και όχι να συμπληρώσουν αυτήν την οικολογική καταστροφή. Δυστυχώς όμως οι ελπίδες μας αποδείχτηκαν φρούδες.
2. Οι κατά τόπους Περιφερειάρχες διατείνονται ότι προχώρησαν σε ριζικούς περιορισμούς, μιας και απαγόρευσαν το κυνήγι στις καμένες περιοχές. Αυτό βέβαια είναι αστείο γιατί κανένα ζώο ή πουλί δε ζει στις καμένες περιοχές. Το κυνήγι θα έπρεπε να απαγορευθεί και περιμετρικά των καμένων περιοχών.
3. Η λαθροθηρία και οι παρανομίες ζουν και βασιλεύουν. Τα παραδείγματα είναι πολλά και έρχονται από όλη τη χώρα: παράνομη θήρα ελαφιών του Δρυμού της Πάρνηθας, κυνήγι ορτυκιών με μηχανήματα που μιμούνται φωνές πουλιών, εκτελεσμένα και γδαρμένα επί τόπου ζαρκάδια στις Πρέσπες, υπερβολική θήρα αγριόχοιρων στα Πιέρια, πυροβολημένα αρπακτικά, κλπ.
4. Έντονες είναι και οι διαμαρτυρίες αγροτών και κτηνοτρόφων σε ορεινά και ημιορεινά χωριά. Ειδικά στο Βελβεντό η αγανάκτηση των αγροτών που ξεχειλίζει για τους κουμπουροφόρους που πυροβολούν αδιακρίτως και μπαίνουν σε ξένες ιδιοκτησίες.
5. Πληροφορηθήκαμε την απελευθέρωση εκατό φασιανών, με τη βοήθεια της
Νομαρχίας, από τον Κυνηγετικό Σύλλογο Κοζάνης. Η απελευθέρωση παρουσιάστηκε σαν πράξη οικολογικής ευαισθησίας από τους κυνηγούς, ενώ στην ουσία είναι μια μάταιη πράξη αν όχι επιζήμια για το περιβάλλον. Η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί επιπλέον τραγική ειρωνεία: απελευθερώνουν 100 θηράματα σε προστατευμένη περιοχή, ώστε όταν αυτά διασκορπιστούν σε μη προστατευόμενες περιοχές να πάνε και να τα σκοτώσουν. Ο εμπλουτισμός της πανίδας από τον άνθρωπο γίνεται σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις μετά από μελέτη του οικοσυστήματος. Ένα οικοσύστημα αντέχει ορισμένο αριθμό από ένα είδος και δεν έχει κανένα νόημα να προσθέτεις επιπλέον αφού αυτά θα φύγουν ή θα πεθάνουν από την πείνα και τους φυσικούς θηρευτές. Σε περιπτώσεις απελευθέρωσης ζώων εκτροφείου, ένα 30% συνήθως επιβιώνει την πρώτη εβδομάδα. Το υπόλοιπο 70%, αδύναμο να προσαρμοστεί στην άγρια ζωή, εύκολο θύμα, τρώγεται από αλεπούδες, γεράκια και κουνάβια τα οποία δε θηρεύουν πια τα ντόπια τρωκτικά, με αποτέλεσμα τα τελευταία να αυξάνονται. Οι απελευθερώσεις δηλαδή ζώων εκτροφείου και μάλιστα μη αυτοχθόνων ειδών αποτελεί διατάραξη του φυσικού περιβάλλοντος. Όταν ένα είδος της πανίδας μειώνεται πληθυσμιακά θα πρέπει να ερευνηθούν και να αντιμετωπιστούν τα αίτια της μείωσής του (λαθροθηρία, επιδημία, ρύπανση, ή μείωση της τροφής του). Οποιοδήποτε άλλη ενέργεια δεν έχει νόημα. Η απελευθέρωση έγινε την εποχή που επιτρεπόταν το κυνήγι του φασιανού και με καιρικές συνθήκες πολύ άσχημες. Τα πουλιά ήταν φασιανοί πτηνοτροφείου και
όχι άγριοι Κολχικοί φασιανοί που θα έπρεπε να υπάρχουν στην Ελληνική φύση,
αλλά από το εντατικό κυνήγι έχουν εξαφανιστεί. Η απελευθέρωση θα έπρεπε να
γίνει στις αρχές της Άνοιξης, που το κυνήγι απαγορεύεται και οι καιρικές
συνθήκες είναι καλύτερες. Οι δικαιολογίες ότι απελευθερώθηκαν σε περιοχή
που απαγορεύεται το κυνήγι είναι αστείες, γιατί τα πουλιά δε γνωρίζουν που
επιτρέπεται το κυνήγι και που όχι και διασκορπίζονται αμέσως. Το
πιθανότερο είναι ότι αυτή τη στιγμή τα περισσότερα πουλιά δεν έχουν
καταφέρει να επιβιώσουν.
6. Για μια χρονιά ακόμη η χώρα μας είναι υπόλογη στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια γιατί το κυνήγι έπρεπε με βάση την Ευρωπαϊκή νομοθεσία να τελειώνει τέλος Γενάρη και όχι τέλος Φλεβάρη, όπως γίνεται τώρα.
7. Το αίτημά μας εδώ και χρόνια να απαγορευτεί το κυνήγι της ορεινής πέρδικας που κοντεύει να εξαφανισθεί δεν εισακούσθηκε. Η μικρή καθυστέρηση στην έναρξη του κυνηγιού της καθόλου ή ελάχιστα βοήθησε.
8. Το «Οικοδίκτυο Δυτικής Μακεδονίας» τάσσεται μαζί με τις περισσότερες από 150
οικολογικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις που ζητούν την 5ετή απαγόρευση
του κυνηγιού σε ολόκληρη τη χώρα μέχρι να ανακάμψει η φύση και τα οικοσυστήματα αρχίσουν να επανέρχονται. Δυστυχώς όμως αυτό το απόλυτα λογικό αίτημα δεν εισακούστηκε. Βλέπετε τα ζώα δεν ψηφίζουν, οι κυνηγοί όμως ναι.
