Το αντάμωμα των Αριστερών στη Φαίδρα
Πολίτες από όλο το ηλικιακό φάσμα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ και κατέκλυσαν το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης τον πάντα φιλόξενο για την αριστερά χώρο της Φαίδρας.
Η δύναμη της ελπίδας που πανελλαδικά ενστάλαξε στις καρδιές των αριστερών το ενωτικό αριστερό εγχείρημα, συμπαρέσυρε όσες και όσους επέλεξαν με την παρουσία τους εκεί, ορμώμενοι από διαφορετικές αφετηρίες, να καταθέσουν αγωνίες και προσωπικά βιώματα, να υπενθυμίσουν ανεκπλήρωτες από χρόνια προσδοκίες αλλά και να δώσουν υποσχέσεις ότι θα συμβάλλουν και αυτοί επιτέλους ώστε κάτι να αλλάξει και εδώ σε αυτόν εδώ τον τόπο.
Στο αριστερό αυτό αντάμωμα διέκρινες παιδιά που τη δροσιά της νιότης τους τα αδιέξοδα του συστήματος αδυνατούν να μαράνουν, μεσήλικες ρέκτες για μια άλλη εξανθρωπισμένη καθημερινότητα, άοκνους απόμαχους βαθύτατα ερωτευμένους με τις χαρές που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους στερούν.
Δίχως ανούσιες ωραιοποιήσεις από τη μέθη της ρέμβης- τα γλίσχρα άλλωστε αποτελέσματα του παρελθόντος ακόμα νωπά- εκείνοι οι αθεράπευτα ρομαντικοί, εραστές του άπιαστου, φάνταζαν απόλυτα ρεαλιστές, προσγειωμένοι, κόντρα στους ψυχρούς λογιστικούς υπολογισμούς και στους μονόδρομους των πολιτικών που ασχημαίνουν τη ζωή τους.
Με επίγνωση ότι ευκαιρίες δεν θα δοθούν στο μέλλον πολλές- άλλωστε η εμπιστοσύνη είναι κάτι που δεν επανακτάται σύντομα- σε ένα νησί που οι ομορφιές του καταστρέφονται μέρα με τη μέρα, σε μία χώρα που εκποιούνται τα πάντα ή τέλος πάντων ότι έχει απομείνει και με μια διεθνή συγκυρία καθόλου ευνοϊκή για την αριστερά, η ανάπτυξη ενωτικής δράσης αποτέλεσε την κοινή συνείδηση, τον απόλυτα εφικτό και ταυτόχρονα αυτονόητο στόχο.
Τόσο απλά, τόσο ωραία. Τα υπόλοιπα τα άφησαν για πεσκέσι… Στις γεροντοκόρες της πολιτικής, τους στυλοβάτες του παρακμασμένου πολιτικού συστήματος. Αυτού που έτσι κι αλλιώς θα γκρεμίσει!
Αλέκος Γαϊτάνος
Επικεφαλής Ε.Α.Κ
Η δύναμη της ελπίδας που πανελλαδικά ενστάλαξε στις καρδιές των αριστερών το ενωτικό αριστερό εγχείρημα, συμπαρέσυρε όσες και όσους επέλεξαν με την παρουσία τους εκεί, ορμώμενοι από διαφορετικές αφετηρίες, να καταθέσουν αγωνίες και προσωπικά βιώματα, να υπενθυμίσουν ανεκπλήρωτες από χρόνια προσδοκίες αλλά και να δώσουν υποσχέσεις ότι θα συμβάλλουν και αυτοί επιτέλους ώστε κάτι να αλλάξει και εδώ σε αυτόν εδώ τον τόπο.
Στο αριστερό αυτό αντάμωμα διέκρινες παιδιά που τη δροσιά της νιότης τους τα αδιέξοδα του συστήματος αδυνατούν να μαράνουν, μεσήλικες ρέκτες για μια άλλη εξανθρωπισμένη καθημερινότητα, άοκνους απόμαχους βαθύτατα ερωτευμένους με τις χαρές που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους στερούν.
Δίχως ανούσιες ωραιοποιήσεις από τη μέθη της ρέμβης- τα γλίσχρα άλλωστε αποτελέσματα του παρελθόντος ακόμα νωπά- εκείνοι οι αθεράπευτα ρομαντικοί, εραστές του άπιαστου, φάνταζαν απόλυτα ρεαλιστές, προσγειωμένοι, κόντρα στους ψυχρούς λογιστικούς υπολογισμούς και στους μονόδρομους των πολιτικών που ασχημαίνουν τη ζωή τους.
Με επίγνωση ότι ευκαιρίες δεν θα δοθούν στο μέλλον πολλές- άλλωστε η εμπιστοσύνη είναι κάτι που δεν επανακτάται σύντομα- σε ένα νησί που οι ομορφιές του καταστρέφονται μέρα με τη μέρα, σε μία χώρα που εκποιούνται τα πάντα ή τέλος πάντων ότι έχει απομείνει και με μια διεθνή συγκυρία καθόλου ευνοϊκή για την αριστερά, η ανάπτυξη ενωτικής δράσης αποτέλεσε την κοινή συνείδηση, τον απόλυτα εφικτό και ταυτόχρονα αυτονόητο στόχο.
Τόσο απλά, τόσο ωραία. Τα υπόλοιπα τα άφησαν για πεσκέσι… Στις γεροντοκόρες της πολιτικής, τους στυλοβάτες του παρακμασμένου πολιτικού συστήματος. Αυτού που έτσι κι αλλιώς θα γκρεμίσει!
Αλέκος Γαϊτάνος
Επικεφαλής Ε.Α.Κ
Διαφήμιση
