Αρχική Απόψεις Aρθρα Μάρκος Σκούφαλος: « Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται»

Μάρκος Σκούφαλος: « Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται»

18

 « Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται»


Ορθώς λοιπόν μυγιάστηκε ο Παντελής Καβύρης. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι και να διαστρεβλώνει τις θέσεις του ΚΚΕ ή τις επιθυμίες του να τις εντάσσει στην πρακτική του ΚΚΕ αυτό ξεφεύγει πλήρως και από την οπορτουνιστική του δεοντολογία.
Το σχόλιο στο οποίο αναφέρεται, συνοδευτικό των ανακοινώσεων του κόμματος, φέρει τη υπογραφή μου, που για λόγους γενίκευσης και προκρούστειας αντιμετώπισης της πραγματικότητας , παραλείπει ο αρθρογράφος.
Επί της ουσίας:
* Το ΚΚΕ χρόνια τώρα με ανακοινώσεις και συγκεκριμένες δράσεις του καταγγέλλει και προσπαθεί να σπάσει την απομόνωση που του έχουν επιβάλλει τα αστικά ΜΜΕ. Πάμπολλες φορές έχει  φέρει το θέμα στη Βουλή και  μάλιστα το 2007 οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ με επικεφαλής το Μαυρίκο μπήκαν στα στούντιο του Άλφα στον Πειραιά  και ανήρτησαν πανό προκαλώντας τη μήνι του γνωστού κομμουνιστοφάγου κ. Παπαχελά, πριν πάει τον ΣΚΑΪ.
* Από το 1989, εποχής που μεσουρανούσε ο κ. Χαντζάρας στην κυβερνητική προπαγάνδα, το ΚΚΕ μέσω και του ενιαίου Συνασπισμού ανέπτυσσε συγκεκριμένες δράσεις για την απομόνωση των ΜΜΕ και συγκεκριμένα θυμίζω διαδηλώσεις με συμβολικά σπασίματα συσκευών τηλεόρασης ή εγκαίνια λιμανιών στη Χίο, καθ’ υπερβολή αυτής της κατάστασης. Στα επόμενα χρόνια και μετά τη διάσπαση του ενιαίου συνασπισμού από την οπορτουνιστική ομάδα του ΚΚΕ πού ήθελε σώνει και καλά το κόμμα να διαχυθεί στο ΣΥΝ για να πάθουμε ό,τι έπαθαν και τα άλλα κομουνιστικά κόμματα της Ευρώπης, το κόμμα βρίσκεται και βρισκόταν στο μάτι του κυκλώνα των αστών, αναφορικά με τη συμπεριφορά των κρατικών και ιδιωτικών καναλιών απέναντί του. ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΩΡΑ  τα μαθαίνει ο Παντελής, για λόγους που εκείνος γνωρίζει- ίσως ήταν πολιτικά απών- και σε κάθε περίπτωση ας ανατρέξει στα δελτία τύπου του ΚΚΕ να μετρήσει διαμαρτυρίες ή ας ανατρέξει στα γκάλοπ της δεκαετίας του 1990, να δει πριν τις εκλογές- κριτή, τα αστικά ΜΜΕ μέσω των γκάλοπ  να παρουσιάζουν το κόμμα υπολειπόμενο του ΣΥΝ. Άρα χρήσιμη η παράθεση των στοιχείων αλλά ο θησαυρός άνθραξ.
* Η πάγια θέση του ΚΚΕ γι αυτό το ζήτημα ήταν και παραμένει η ισότιμη συμμετοχή όλων των κομμάτων, η ισότιμη πρόσβαση στην ενημέρωση ανεξαρτήτως κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης με στόχο οι πολίτες να έχουν ολόπλευρη ενημέρωση για τους πάντες. Δεν απεμπολεί όμως τα δικαιώματά του ακόμα και από τους αστικούς νόμους ως τρίτο κόμμα και τα διεκδικεί ΟΛΑ, χωρίς καμιά αναγωγή  σε βάρος άλλου κόμματος. Η λογική της αναγωγής συμφέρει την επιχειρηματολογία του αρθρογράφου, γιατί σε τελική ανάλυση το δικό μου σχόλιο, αφορά σε μια συγκεκριμένη πραγματικότητα τόσο σε σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ, όσο σε σχέση και με το ΛΑΟΣ διεκδικώντας αν μη τι άλλο ισονομία προς όλους και φυσικά και το δικομματισμό που είναι και το καθοδηγητικό κέντρο. Τα πρωτοσέλιδα του κ. Τσίπρα, οι ολοσέλιδες συνεντεύξεις του κ. Αλαβάνου, οι εκπομπές των Πρετεντέρηδων και λοιπών, από τις οποίες πέρα από τους δεδομένους εκπροσώπους του δικομματισμού, ΠΟΤΕ δε λείπει  ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ  είναι χαρακτηριστικές για του λόγου το αληθές,  και κάνουν ακόμα πιο προκλητικό τον εξοβελισμό της φωνής του ΚΚΕ. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν έβαζε τέτοια ζητήματα, τώρα επισήμως γιατί έχει καταπιεί τη γλώσσα του;
* Η οπορτουνιστική καραμέλα  ότι το ΚΚΕ δεν κάνει κριτική στο δικομματισμό και στα κόμματά του, αλλά μόνο στο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι  για γέλια αλλά και για κλάματα όταν αναλογιστεί κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ, στη ΓΣΕΕ, στην ΑΔΕΔΥ σε Δήμους Νομαρχίες , συνδικάτα κλπ, ότι είναι το φερέφωνο της ΕΕ στην εξ «αριστερών» στήριξη αυτού του καπιταλιστικού μορφώματος.
* Ως τελευταίο, η λογική όργανο το μπουζούκι, όργανο και ο χωροφύλακας άρα το μπουζούκι είναι χωροφύλακας, ενδημεί στο ΣΥΡΙΖΑ  και όχι μόνον, μόρφωμα του κλασικού οπορτουνισμού είναι με δομικό στοιχείο την αντιδιαλεκτικότητα στα κοινωνικά φαινόμενα, αλλά υπάρχουν και ζητήματα που αγγίζουν τη φαιδρότητα. Ο 902 , τηλεόραση και ραδιόφωνο, ο Ριζοσπάστης, είναι όργανα της ΚΕ του ΚΚΕ, δεν είναι οποιαδήποτε μέσα επικοινωνίας, δεν είναι κρατικά όργανα της ατελούς κοινωνίας του σοσιαλισμού ή της ανεπτυγμένης του κομμουνισμού. Ως τέτοια που είναι, διαδίδουν τη φωνή του ΚΚΕ, αναφέρουν ή κάνουν ρεπορτάζ πάνω στην πολιτική των  άλλων κομμάτων, καλούν και εκπροσώπους άλλων κομμάτων πλην ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν έχουμε πολιτικές σχέσεις μαζί τους, πάντα όμως υπό το πρίσμα της πολιτικής γραμμής του ΚΚΕ γι αυτό είναι και όργανά του, η φωνή του. Στα  κρατικά μέσα ενημέρωσης της λαϊκής εξουσίας που θα οικοδομεί το σοσιαλισμό –κομμουνισμό , είναι σαφές ότι ΟΛΟΙ θα έχουν τη δυνατότητα να λένε τις απόψεις του, αλλά με τους κομμουνιστές μέσα στα πόδια τους, ώστε να σταματήσει αυτή η κωμωδία να παίζουν πάντα στο δικό τους στημένο παιχνίδι. Μέχρι τότε, αν θέλουν, ας μετατρέψουν σε τέτοιο πλουραλιστικό όργανο την ΑΥΓΗ , το ΠΡΙΝ  ή τους διάφορους σταθμούς τους που είναι επίσημα ή ανεπίσημα όργανα της πολιτικής τους και καλά κάνουν, αλλά δε θα διαστρεβλώνουν κουτοπόνηρα, τη λειτουργία ενός κομματικού οργάνου ενημέρωσης με τη λειτουργία γενικώς και αορίστως των ΜΜΕ. 
   Εν κατακλείδι, το τελευταίο γκάλοπ της MRB ,τους έδωσε 15,9% ,άρα δημοσκοπικά τουλάχιστον, βρίσκονται εντός κυβερνητικού τόξου, εντός του προδιαγεγραμμένου ονείρου τους να γίνουν ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ. Καλή τους επιτυχία, ρεζέρβα του συστήματος είναι, έτσι πρέπει να πράξουν!
   Το ΚΚΕ, είναι το επαναστατικό υποκείμενο, αγωνίζεται 90 χρόνια τώρα για την ανατροπή του καπιταλισμού, την οικοδόμηση του σοσιαλισμού κομμουνισμού, που δε χωρά στα γκάλοπ τους και στις αστικού τύπου κοινοβουλευτικές δημοκρατίες τους. Η δημοκρατία του λαού, η δημοκρατία του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου, εκπροσωπεί τον ποιοτικό δρόμο οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από  άνθρωπο, μιας κοινωνίας σε άμεση σύνδεση με τα ταξικά αιτήματα του σήμερα για να εκπληρωθούν τα ιστορικά ζητούμενα του αύριο.
   Δεν επιζητούμε έναν άλλο κόσμο εφικτό, ένα δοκιμασμένο μοντέλο «αριστερής» διαχείρισης του καπιταλισμού, όπως των κολλητών τους στην Ιταλία, επιζητούμε τη ριζική, επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας, το ιστορικά αναγκαίο που θα λύνει τη βασική αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.
Όση σχέση έχουν οι μέχρι τώρα διαχειριστικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με όλα τα παραπάνω, έχει και …η κατσίκα του γείτονα με την κριτική που ασκεί το ΚΚΕ.
ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ

Διαφήμιση