Η παράταξη της «Ενότητας» σχετικά με τα δημοσιεύματα του τύπου, που «σαν έτοιμα από καιρό» βρίθουν από ανακρίβειες και σκοπιμότητες για την δικαστική απόφαση που αφορά τους προσφεύγοντες στη δικαιοσύνη δασκάλους, έχει να παρατηρήσει τα εξής:
1. Δικαιώνεται η θέση της παράταξής μας για πολλοστή φορά, αφού γινόμαστε και πάλι στο ίδιο έργο θεατές με τη διαφορά την αλλαγή των ρόλων σε πανελλαδική κλίμακα. Στο παρελθόν διάστημα η ΔΑΚΕ μιλούσε για σφαγές στις κρίσεις, σήμερα εξακολουθεί να μιλά η ΠΑΣΚ εμμέσως ή αμέσως και οι οπορτουνιστές της «Αυτόνομης Παρέμβασης» προς άγρα ψήφων.
Χρόνια τώρα ως παράταξη διακηρύττουμε ότι ο μοναδικός τρόπος επιλογής στελεχών πρέπει να είναι η επιλογή με 100% μετρήσιμα και αντικειμενικά κριτήρια με βάση μια διευρυμένη κλίμακα από διοικητική εμπειρία, πτυχία, συγγραφικό και ερευνητικό έργο, σεμινάρια, ημερίδες, εισηγήσεις κλπ, που για τον καθένα θα αποτελεί τον ξεκάθαρο καθρέφτη της δουλειάς του.
Αυτά τα κριτήρια θα προσδιορίζουν τη λίστα των στελεχών, χωρίς συνεντεύξεις και είπα είπες. Για αυτό και οι αιρετοί της ΕΣΑΚ-ΔΕΕ δεν έβαζαν βαθμολογία σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Δυστυχώς πεισματικά οι δυνάμεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μαζί με τα δεκανίκια τους του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στο συνδικαλιστικό κίνημα, οι ίδιες δυνάμεις σε πολιτικό επίπεδο, αρνούνται να εφαρμόσουν κάτι τέτοιο, ακριβώς για να συνθέτουν τον «καμβά» της διαπλοκής με τη συνέργεια όσων τους ψηφίζουν κάθε φορά, με τη διαφορά της αλλαγής στάσης της κάθε παράταξης, σε ευθεία αναλογία με το ποιος είναι ο «ριγμένος» και πάντα με δεδομένη την παραδοχή της συνέντευξης ως κριτή.
2. Δικαιώνεται η παράταξή μας αφού αποδείχτηκε η αφερεγγυότητα ενός κατάπτυστου νόμου της ΝΔ, ενός νόμου μιας νύχτας, που είναι ακόμα χειρότερος από αυτόν του ΠΑΣΟΚ.
Ο νέος νόμος αφαιρούσε 3 μόρια από τους υπηρετούντες δ/ντές , που στη συντριπτική τους πλειοψηφία λειτουργούσαν επάξια τα σχολεία 10-15 χρόνια, δίνοντάς τους ως διοικητική εμπειρία μόνο 1 μόριο, όταν ένα δίπλωμα LOWER βαθμολογείται με 0,5 μόρια. Στην πράξη δηλαδή ακόμα κι ένας νεοδιόριστος με δύο διπλώματα ξένων γλωσσών σε απόλυτη τιμή-δεν έχει τα απαιτούμενα χρόνια- θα είχε ίσα σχεδόν μόρια με ένα δ/ντή με δεκαετή πείρα.
Καλλιέργησε έτσι τον άκρατο ανταγωνισμό και την ανθρωποφαγία. Δεν άφησε επισπεύδοντες συναδέλφους να δουν ότι ο άδικος νόμος προβλέπει και συνέντευξη με συνεκτιμώμενα κριτήρια που δικαιώνουν υπό προϋποθέσεις, αλλά και αδικούν, που κόβουν και ράβουν.
3. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ήταν σίγουρο ότι η συνέντευξη, καθαρά δικομματικής και αντιδημοκρατικής έμπνευσης όργανο, θα αποτελούσε το ρυθμιστή είτε προς τη μια είτε προς την άλλη κατεύθυνση και το ΠΥΣΠΕ καλούνταν να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.
Το Υπηρεσιακό Συμβούλιο δρώντας με αυτόν τον άδικο και ευτελισμένο νόμο, με δεδομένες τις κυβερνητικές και δικομματικές πιέσεις, δεν κατόρθωσε μέχρι τέλους να βρει τη χρυσή τομή, αφού υπήρξαν άνθρωποι που αδικήθηκαν.
Ο σεβασμός που επιδείχτηκε προς τους παλαιούς και άξιους δ/ντές, η προσπάθεια να εξομαλυνθούν οι ακρότητες του νόμου, δε δικαιολογούν και δεν συμψηφίζονται με τις αδικίες που παρουσιάστηκαν κατά τη βαθμολόγηση συγκεκριμένων ατόμων κυρίως στο κομμάτι που αφορά ποιοι θα αντικαταστήσουν ποιους μετά την αφυπηρέτηση, με αποτέλεσμα να προταχθούν σε κάποιες περιπτώσεις, συνάδελφοι μέσω της συνέντευξης με σημαντικές διαφορές.
4. Η σύνθεση του ΠΥΣΠΕ, σύνθεση οριζόμενη από τους νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δημιούργησε στις κρίσεις αντινομίες και αντιφάσεις που το ίδιο το υπουργείο δε θέλησε τελεσίδικα μιας και διαπαντός να εξαλείψει, διατηρώντας τις ασάφειες και τις αμφισημίες, οι οποίες επέτειναν την αδικία του νόμου.
5.Τα όσα δυστυχώς γράφονται στις εφημερίδες κινούνται μέσα στα πλαίσια των άδικων νόμων και διαδικασιών που ακολουθούνται από το δικομματισμό όλα αυτά τα χρόνια και αποπροσανατολίζουν από την ουσία του προβλήματος.
Τα δημοσιεύματα δεν αμφισβητούν την παρανομία, την αδικία, τη μονομέρεια, την ημετεροκρατία αυτού καθ’ εαυτού το νόμου, αλλά επί της ουσίας θέτουν το ζήτημα στη βάση: Γιατί αυτοί και όχι άλλοι , παρουσιάζοντας τους υπηρετούντες διευθυντές ως ανίκανους.
Τα αμείλικτα όμως ερωτήματα, έστω και με αυτούς τους αστικούς νόμους, είναι:
Αμφισβητήθηκε από το διοικητικό δικαστήριο η σύσταση του ΠΥΣΠΕ , που ήταν αιτούμενο και διακύβευμα ή απορρίφθηκε ως αίτημα;
Εξέπεσε ολοκληρωτικά ο πίνακας των διευθυντών ή κατά το μέρος που αφορά την επανάκριση τους καθενός εκ των εναγόντων με αιχμή την επαρκή δικαιολόγηση της βαθμολογίας τους;
Αποδείχτηκε η παρανομία και μεροληψία του ΠΥΣΠΕ ή όχι;
Δόθηκαν επιπλέον αντικειμενικά κριτήρια από αυτά που όριζε ο άδικος νόμος σε όσους τα ζητούσαν;
Οι επιλεγμένοι Διευθυντές είναι νυν ή πρώην όπως γελοιωδώς ισχυρίστηκαν κάποιοι κονδυλοφόροι , που σιγοντάρονται από το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ;
Γνωρίζει, κυρίως ο συνήγορός τους, ότι ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΣΗΜΕΙΑ που αφορούσαν το βαρύ πυροβολικό των αγωγών για το λόγο ότι το αστικό κράτος υπερασπίζει τους νόμους του, ακόμα περισσότερο όταν είναι άδικοι και μεροληπτικοί, αλλά και γιατί το ΠΥΣΠΕ κινήθηκε σε αυτά τα πλαίσια των άδικων νόμων.
Γιατί όμως ορισμένοι ελάχιστοι συνάδελφοι από τους ενάγοντες με διάφορα θλιβερά φερέφωνα του τοπικού τύπου μετετράπησαν σε κυνηγούς κεφαλών συλλήβδην 25 διευθυντών συναδέλφων τους;
Γιατί η διεκδίκηση του δίκιου όλων είναι συνάρτηση της σπίλωσης συλλήβδην όλων των υπηρετούντων δ/ντων και ανέχονται αυτούς τους ελάχιστους να λειτουργούν έτσι;
Τι άραγε σημαίνει το γεγονός, συνάδελφοι που είχαν προσφύγει στα δικαστήρια και σήμερα υπηρετούν ως δ/ντες να έχουν αποδεχτεί και πολύ καλώς έπραξαν το διορισμό τους από το ίδιο όργανο εναντίον του οποίου έβαλλαν;
Για μας πάντως σημαίνει «άρση» της αδικίας, αφού όμως αφυπηρέτησαν ευδοκίμως καταξιωμένοι διευθυντές και δεν εκτελέστηκαν όπως αλλού στην Ελλάδα!
Από πού αντλούν όμως δύο στελέχη της ΠΑΣΚ και ενάγοντες, την κομπορρημοσύνη τους, εκθέτοντας και την παράταξή τους σε τελική ανάλυση, όταν τον έναν τον περίμενε το ΠΥΣΠΕ όντας εκπρόθεσμος να περάσει από συνέντευξη , ο δε άλλος «απεσύρθη» οικειοθελώς και υπηρεσιακά ως δ/ντης μετά τα προβλήματα που δημιούργησε στο σχολείο του, αναφερόμενος στην περιφέρεια από πλειάδα συναδέλφων του;
Κλείνοντας θεωρούμε ότι κριτής ενός διευθυντικού στελέχους, δεν είναι μόνο τα αντικειμενικά του προσόντα ή μόνο η εμπειρία του. Κριτής του είναι και η κοινωνία ολόκληρη, η ίδια η ζωή αλλά και οι γονείς, που αποτελούν αδέκαστους κριτές για το έργο του καθενός και όχι φυσικά νεόκοποι εισαγγελείς των ΜΜΕ, με πλήρη άγνοια των εκπαιδευτικών ζητημάτων.
Τέλος, για όλους τους συναδέλφους, για όλο τον εκπαιδευτικό κόσμο όλων των βαθμίδων και σ’ αυτόν τον τομέα των κρίσεων, ανοίγεται ένας και μοναδικός δρόμος.
Ο δρόμος του αγώνα να καταργηθούν αυτοί οι νόμοι της αδικίας και της συναλλαγής, οι νόμοι που οδηγούν τους πάντες σε ένα φαύλο κύκλο και να αντικατασταθούν από έναν νόμο που θα προβλέπει επιλογή με 100% μετρήσιμα και αντικειμενικά κριτήρια, χωρίς συνεντεύξεις και παραθυράκια.
Σ’ αυτό το σημείο ζητείται ξεκάθαρη θέση από όλους και όλες. ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ !
«ΕΝΟΤΗΤΑ»
8/5/2009
