ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΣΒΥΣΑΝ
Του Μανου Α.Μωραιτη
Νεα Υορκη
Για τους παληου οι θυμησες της παληας Χιου ειναι κατι που τους συγκινεi
Μιλουμε βεβαια για εποχη εβδαμηντα χρονια πριν.
Που πηγε ο Τιμολεων που ειχε τον παγκο του ποιο κατω απο του Μαναρα της λουκουμαδες?Ο Τιμολεων αν θυμουμαι καλα ειχε και καποιο προβλημα με το ποδι του.Θες φαναρακια για λαδι και για κερια,θες διορθωμα ομπρελλας,θες και που να θυμασε τι.Ο Τιμολεων παντα προθυμος αλλα και γεματος χιωτικη αγαθη καλωσυνη.Παντα γελαστος και προθυμος.Τοτε η ομπρελλα ηταν σπουδιο αποκτημα και δεν ηταν λιγες οι φορες που την ξεχνουσες καπου αφου ειχε τελειωσει η βροχη και την θυμωσουν παλι οταν ξαναβρεχε.Μερικε ηταν και καλαισθητες με φιλντισενια χερια που εξκαναν εντυπωση οταν οι εχοντες και κατεχοντες γιατι αυτοι περισοτερο ειχαν και ομπρελλα εκαναν την επιδειξη τους στην απλωταρια.
Στην πλατεια ηταν και οι λουστροι, με τα κασακια τους και μερικοι που ηταν και μερακληδες γυαλιζαν και τα μπρουτζινα στολιδια του κασακιου.Αναμεσα τους ηταν ο Γιανναρος, και αλλοι.Ο Γιανναρος ανδραγαθησε στον Αλβανικο πολεμο.Η προσκλησης για πελατεια ηταν να κτυπουν τις βρουτες τους στο κασακι ρυθμικα.Να τα γυαλισουμε κυριος?Οτι και να τουδεινε σου ελεγε και ευχαριστω, ο Σταθης Ενας αλλος αν θυμουμαι πως λεγωταν ηταν και τραυματιας του Αλβανικου πολεμου ειχε καταστημα στιλβωτηριο.Νομιζω τον λεγανε Δαμαλα.Τα παπουτσια και τα πεδηλα μας τοτε οσοι ειχα και πεδειλα χρειαζοταν γυαλισμα γιατι οι ποιο πολλοι δρομοι ηταν χωματοδρομοι.
Η αποκτησης καινουργιων παπουτσιων ηταν μεγαλο γεγονος.Ο μακαριτης ο πατερας μου με εστελνε καθε παραμονες του Πασχα στου Ραμφου που φημιιζωταν για τα καλα παπουτσια και επερνα ενα ζευγαρι.Εκανα αμεσως και την σχετικη επιδειξη μου στην απλωταρια.Σε καποια ηλικια η απλωταρια ηταν η περαντζαδα να σε δει κανενα κοριτσακι.Νορμαλ Ε
Στην απεναντι γωνια απο την Δημαρχεια εκει που τωρα ειναι ενα περιπτερο μπροστα στον ΟΤΕ ηταν το περιπτερο του μακαριτη Γιαννη Πυλιαρου αδελφου του μακαριτη ποια εξαιρετου χιωτη και δασκαλου μου του Σιδερη Πυλιαρου..Τις γιορτες του Αγιου Βασιλειου και του Πασχα γεμηζε γυρω απο το περιπτερο με παιγνιδακια.Εμεις τα χαζευαμε και λεγαμε αραγε ποσα να κανει εκεινο το αυτοκινητακι?
Διπλα σε ενα παγκακι ηταν ο μακαριτης ο Λαζαρος ο Κιοσκεριαν πατερα του φιλου μας Πετρου.Εκεινος ηταν μαεστρος στα φαναρακια και τα ντεποζητα νερου για να πλενεσαι το πρωι στο σπητι.Πισω απο τον παγκο του Λαζαρου ο επισης αδελφος του Λαζαρου ειχε το μπαστουρματζιδικο του.Ειμαι σε θεση να γνωριζω οτι η ποιοτητα και η καθαριοτητα των αλαντικων του ηταν παρημειωδης.Το ξευρω απο πρωτο χερι γιατι η κατασκευη γινωταν στο τουρκικο ταζαμι που τωρα ειναι αριστερα πηγαινωντας για την εξκκλησια του Αγιου Γεωργιου στο Καστρο.Εκει εμεναν οι δυο οικογενειες και τα πατωματα τα ξυλινα τους σαπουνιζωταβ με βρουτσα καθημερινα.Ο μακαριτης ο αδελφος μου που χαθηκε στο Πολεμικο Ναυτικο το 1946 ηταν τακτικος πελατης στο σπητι αυτο που εδεινε δυο δραχμες και του εδειναν αρκετη ποσοτητα γευστικου και καφτερου ΤΣΙΜΕΝΙ απο τον Παστουρμα.
Διπλα στο αλαντοπωλειο ηταν και η ψησταρια του Μαγκαναρη.Η μυρωδια εφθανε μεχρι το τερμα της απλωταριας.Μια μισυ δραχμη το σουβλακι με ενα κοματακι φρεσκο χασικο ψωμι. Και μπολικη ριγανι και χιωτικο λεμονι.
Στην προκυμαια ηταν οι αχθοφοροι του λιμανιου οι οποιοι σημερα σχεδον δεν υπαρχουν.Συχναζαν για μια ρετσινα και τον σχετικο μεζε στην ταβερνα που ηταν παληα στην γωνια που ειναι τωρα το υπο κατεδαφηση κτιριο της Λαδης.Εκει τρυγιριζανε και οι εργατοπατερες οπως οι Κουρουνιωτες, ο Κορμαλος και αλλοι.
Απο επισκευαστες παουτσιων ειχαμε ενα Μακκα που ηταν απεναντι απο το ουζοπωλειο του Βουδουρη.Σκοτωθηκε πολυ κοντα μου την βραδυα της μεγαλης επιχειρησης του Βιτσιου την 10η Αυγουστου του 1949 που ειχα την τυχη να συμμετασχω.
Την καλλιτερη μπουγατσα σε απαστραπτων καροτσι σκεπασμενο με γυαλι την εκανε στο Καστρο και την πουλουσε μπροστα στον σημερινο ΟΤΕ που ηταν τοτε το καφενειο του Ματτε.Ο Κλεναθης ηταν μικρασιατης και εκτος απο το προιον αστραφτε και προσωπικα και ο ιδιος.
Την εποχη για την οποια περιγραφω την ειχαν κανει παραγωγικη και πρωτοτυπη οι προσφυγες απο την Μικρα Ασια.
Σε λιγες μερε εγκαινιαζεται το αναπαλιωμενο Ξενοδοχειο Απολλων στην πλατεια του Καστρου.Συγκινητικη για μενα η περιπτωσης.Θα ηθελα πολυ να ειμαι στα εγκαινεια.Γενηθηκα στο Απολλων την 18η Ιουλιου του 1926.Μια ζωη ολοκληρη που ποτε δεν θα ξεχασω.Θα παρει πολλες σελιδες για να περιγραψω τηνζωη του Καστρου.
Αρχης γενομενης απο το ακινητο που ο δυναμικος μακαριτης ο πατερας μου με την καρτερικη μακαριτισα μαννα μου αγορασαν απο την Εθνικη Τραπεζα.Με μεγελες αγωνειε επισκευασαν το τουρκοσπητο αρχοντικο και το εκαναν ξενοδοχειο.
Ηταν και δεν ντρεπομαι να το πω κατα την τουριστικη αστυνομια και το Υγειονομειο το ποιο καθαρο και περιποιημενο συμφωνα με την τοτε εποχη Ξενοδοχειο της Χιου
Τα χρονια εκεινα ηταν παρανομο να δεχθει το ξενοδοχειο ζευγαρακια.με αυστηρες ποινες. και προσστιμα.Η αστυνομια δεν ερχωταν για ελεγχο αφου ο Δοιοικηττης τους τους ελεγε.Αποφυγετε το Απολλων.Ο Αναγνωστης ειναι ποιο αυστηρος κι απο σας.Το ξενοδοχειο δουλευε κυριως με πελατες απο τα Βορειοχωρα και Πλανοδειους παραγγελειοδοχους που ερχωταν με την γυναικα τους γυριζαν στα χωρια και εκαναν μεγενθυνσεις φωτογραφειων και πωλουσαν υφασματα και αγαλματακια
Οπως μερος του ξενοδοχειου ηταν το σπητι που μεναμε η μακαριτισα η μαννα μου που ηταν αφθαστη μικρασιατισα μαγειρισα καλουσε τις οικογενειες των πελατων και τρωγαμε παρεα.Δωρεαν βεβαια.Ηταν οικογενειακο ονομα και πραγμα.
Καθε χρονια ο πατερας μου το ειχε αιθημο μαζευε τα κρεββατια και μετετρεπε τα δωματεια σε καζινο.Η αστυνομια το ηξευρε και ερχοταν κι εκειοι για το καλο της βραδυας.
Μεχρι την αλλη μερα η μητερα μου χορτενε τους θαμωνες με γαργαληστικους μεζεδες ποιοτα και ξηρους καρπους.Η πλατει εσφιζε απο κοσμο και αγαπη μεταξυ των.Απ κατω απο το ξενοδοχειο ο πατερας μου ειχε κανει καφενειο πο ηταν η ζωη του Καστρου.
Τα γραφω αυτα και δεν συγκραουμαι απο την συγκινηση.Ηταν ανθρωπινη η ζωη.Με τις στερησεις με τις πολιτικες ασταθειες και επαναστασεις.Η ζωη κοιλουσε ΜΕ ΧΡΩΜΑ
Σα καλυνυκτηζω αφου η καλη μου γυναικα η Νεχωρουσενα μου εφερε μια ωραια σουπα ενω το σπητι μας ειναι τρυγιρισμενο απο ελαφια,μπολικο πρασινο,και αφθονο ψαρι μπροστα στην παραλεια μας.Εξη χιλιαδες μιλια μακρυα σας και 150 χιλομετρα μακρυα απο τα αγαπημενα μας παιδια και εγγονια στην Μεγαλουπολη. Καλη σας Νυκτα.
ΜΑΝΟΣ Α.ΜΩΡΑΙΤΗΣ
EAST MARION NEW YORK
