Με τη φράση του γάλλου συγγραφέα Andre Gide (νόμπελ λογοτεχνίας στα 1947) πως «δεν πρόκειται να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς, αν δεν έχεις το κουράγιο να απομακρυνθείς από τις ακτές», ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Ανάπτυξης απάντησε στην ερώτηση του Προέδρου του Επιμελητηρίου Αντώνη Ζαννίκου για το τι πρέπει να κάνουμε ώστε η Χίος να αναπτυχθεί.
«Προφανώς δεν υπάρχει μία συνταγή ανάπτυξης. Ούτε γράφεται σε κάποιο χαρτί», σημείωσε ο Κώστας Μουσουρούλης στη σχετική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Επιμελητήριο.
«Επιγραμματικά θα μπορούσα να πω. Καταρχήν πρέπει να προσδιορίσουμε τι σημαίνει ανάπτυξη και αν αυτή μπορούμε να τη διαχειριστούμε. Έχουμε δει περιπτώσεις όπου το Κράτος έχει ρίξει χρήματα πολλά σε έναν τόπο και ο τόπος έχει αδυναμία να τα διαχειριστεί. Τα απέβαλε. Δεν είναι αυτή η περίπτωση της Χίου», σημείωσε.
Με αφορμή και σχόλια από τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου σημείωσε ότι «το μοντέλο που γνωρίσαμε μέχρι τώρα στην Ελλάδα ήταν ένα μοντέλο μη φιλικό προς το περιβάλλον, καθόλου μοντέρνο, χωρίς μεγάλες προοπτικές να ενταχθεί και να ανταγωνιστεί διεθνώς».
Σημείωσε ότι χρειάστηκε να αλλάξουν το παλιό αναπτυξιακό νόμο που ζητούσε μόνο θέσεις εργασίας, βάζοντας και διάφορα νέα πράγματα.
Παρόλα αυτά «πήραμε μία από τα ίδια. Ήλιος και θάλασσα και τίποτα άλλο. Κάναμε αυτά που ξέραμε εδώ και 20- 30 χρόνια αλλά δεν τα θέλει πια ο πελάτης», σημείωσε.
Τρεις προτάσεις
Έτσι αναφέρθηκε στο τρίπτυχο βιοτεχνολογία, εκπαίδευση και καλύτερο τουριστικό προϊόν.
«Βλέπω και διαβάζω ότι υπάρχουν επιχειρήσεις όπως η mediterra που το ψάχνει το πράγμα. Είμαστε μια περιοχή που με τον υπόλοιπο κόσμο μας χωρίζει η θάλασσα. Θάλασσα τι σημαίνει; πηγή θάρρους! Και ο Χιώτης είναι θαρραλέος κυρίως λόγω της θάλασσας. Και όπως είχε πει κάποιος για να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς, πρέπει να απομακρυνθείς από την ακτή.
Εμείς όμως αν και σαν ναυτικός λαός γνωρίζουμε να κάνουμε πολύ καλά αυτό που ξέρουμε στη ναυτιλία, άλλους ωκεανούς , όμως σύγχρονους δεν έχουμε πολυανακαλύψει.
Βλέπω περιοχές που μπαίνουν πολύ δυναμικά σε καινούριες, σύγχρονες αγορές. Φύκια για παράδειγμα. Μη με θεωρείτε αιθεροβάμονα, και όμως στο Δ’ ΚΠΣ έχουμε βάλει πάρα πολλά χρήματα που θα πέσουν στη βιοτεχνολογία.
Μια περιοχή εδώ που έχουμε ιχθυοκαλλιέργειες, μαστίχα, ανθρώπινους πόρους σε πολύ υψηλό επίπεδο, τέτοιες επενδύσεις θα μπορούσαν να γίνουν και να έχουν και αγορές.
Ένας δεύτερος τομέας είναι η εκπαίδευση.
Είμαστε ένας λαός που τη γνώση τη μεταλαμπαδεύουμε, δεν την κρατάμε για τον εαυτό μας. Και δεν εννοούμε να φιλοξενούμε ένα ΤΕΙ, ΑΕΙ, να πάρουμε άλλη μία σχολή. Εννοώ άλλου τύπου εκπαίδευση χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες και σε κάποιες μορφές πρωτόγνωρες.
Για παράδειγμα, στην Καβάλα ήρθαν 2 καβαλιώτες του εξωτερικού και άνοιξαν μια σχολή εκπαίδευσης πιλότων διεθνώς αναγνωρισμένη.
Πήραν 6 αεροπλανάκια, έκαναν σύμβαση με την ΥΠΑ, πριν 4 χρόνια, σήμερα έχουν καμιά 12αρια πιλότους- εκπαιδευτές, 50-60 ανθρώπους προσωπικό και εκπαιδεύουν πιλότους από όλο τον κόσμο. Που στην Καβάλα, από το πουθενά!
Τρίτο, στον τομέα της απασχόλησης ο τουρισμός.
Να πω του στραβού το δίκιο, δεν είναι τουρισμός αυτό που έχουμε. Ο τουρισμός θέλει αναβάθμιση από τις ίδιες τις επιχειρήσεις. Μένω σε ένα ξενοδοχείο τώρα στον Καρφά και το κοιτάζω σαν τουρίστας που έχω αρκετές απαιτήσεις, δεν μου πάει. Και βλέπω και τους τουρίστες που έρχονται εκεί. Πολύ χαμηλής ποιότητας ξένοι τουρίστες. Εξαιρετικά χαμηλής. Άρα θα πρέπει να το ξαναδούμε. Η Αμανή, έχει τη δυνατότητα για το κάτι άλλο. Για το διαφορετικό, για το έξυπνο. Γιατί ο κόσμος πια ψάχνει τη διαφορετικότητα», σημείωσε.
του Θοδωρή Πυλιώτη
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 8/7/2009
«Προφανώς δεν υπάρχει μία συνταγή ανάπτυξης. Ούτε γράφεται σε κάποιο χαρτί», σημείωσε ο Κώστας Μουσουρούλης στη σχετική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Επιμελητήριο.
«Επιγραμματικά θα μπορούσα να πω. Καταρχήν πρέπει να προσδιορίσουμε τι σημαίνει ανάπτυξη και αν αυτή μπορούμε να τη διαχειριστούμε. Έχουμε δει περιπτώσεις όπου το Κράτος έχει ρίξει χρήματα πολλά σε έναν τόπο και ο τόπος έχει αδυναμία να τα διαχειριστεί. Τα απέβαλε. Δεν είναι αυτή η περίπτωση της Χίου», σημείωσε.
Με αφορμή και σχόλια από τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου σημείωσε ότι «το μοντέλο που γνωρίσαμε μέχρι τώρα στην Ελλάδα ήταν ένα μοντέλο μη φιλικό προς το περιβάλλον, καθόλου μοντέρνο, χωρίς μεγάλες προοπτικές να ενταχθεί και να ανταγωνιστεί διεθνώς».
Σημείωσε ότι χρειάστηκε να αλλάξουν το παλιό αναπτυξιακό νόμο που ζητούσε μόνο θέσεις εργασίας, βάζοντας και διάφορα νέα πράγματα.
Παρόλα αυτά «πήραμε μία από τα ίδια. Ήλιος και θάλασσα και τίποτα άλλο. Κάναμε αυτά που ξέραμε εδώ και 20- 30 χρόνια αλλά δεν τα θέλει πια ο πελάτης», σημείωσε.
Τρεις προτάσεις
Έτσι αναφέρθηκε στο τρίπτυχο βιοτεχνολογία, εκπαίδευση και καλύτερο τουριστικό προϊόν.
«Βλέπω και διαβάζω ότι υπάρχουν επιχειρήσεις όπως η mediterra που το ψάχνει το πράγμα. Είμαστε μια περιοχή που με τον υπόλοιπο κόσμο μας χωρίζει η θάλασσα. Θάλασσα τι σημαίνει; πηγή θάρρους! Και ο Χιώτης είναι θαρραλέος κυρίως λόγω της θάλασσας. Και όπως είχε πει κάποιος για να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς, πρέπει να απομακρυνθείς από την ακτή.
Εμείς όμως αν και σαν ναυτικός λαός γνωρίζουμε να κάνουμε πολύ καλά αυτό που ξέρουμε στη ναυτιλία, άλλους ωκεανούς , όμως σύγχρονους δεν έχουμε πολυανακαλύψει.
Βλέπω περιοχές που μπαίνουν πολύ δυναμικά σε καινούριες, σύγχρονες αγορές. Φύκια για παράδειγμα. Μη με θεωρείτε αιθεροβάμονα, και όμως στο Δ’ ΚΠΣ έχουμε βάλει πάρα πολλά χρήματα που θα πέσουν στη βιοτεχνολογία.
Μια περιοχή εδώ που έχουμε ιχθυοκαλλιέργειες, μαστίχα, ανθρώπινους πόρους σε πολύ υψηλό επίπεδο, τέτοιες επενδύσεις θα μπορούσαν να γίνουν και να έχουν και αγορές.
Ένας δεύτερος τομέας είναι η εκπαίδευση.
Είμαστε ένας λαός που τη γνώση τη μεταλαμπαδεύουμε, δεν την κρατάμε για τον εαυτό μας. Και δεν εννοούμε να φιλοξενούμε ένα ΤΕΙ, ΑΕΙ, να πάρουμε άλλη μία σχολή. Εννοώ άλλου τύπου εκπαίδευση χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες και σε κάποιες μορφές πρωτόγνωρες.
Για παράδειγμα, στην Καβάλα ήρθαν 2 καβαλιώτες του εξωτερικού και άνοιξαν μια σχολή εκπαίδευσης πιλότων διεθνώς αναγνωρισμένη.
Πήραν 6 αεροπλανάκια, έκαναν σύμβαση με την ΥΠΑ, πριν 4 χρόνια, σήμερα έχουν καμιά 12αρια πιλότους- εκπαιδευτές, 50-60 ανθρώπους προσωπικό και εκπαιδεύουν πιλότους από όλο τον κόσμο. Που στην Καβάλα, από το πουθενά!
Τρίτο, στον τομέα της απασχόλησης ο τουρισμός.
Να πω του στραβού το δίκιο, δεν είναι τουρισμός αυτό που έχουμε. Ο τουρισμός θέλει αναβάθμιση από τις ίδιες τις επιχειρήσεις. Μένω σε ένα ξενοδοχείο τώρα στον Καρφά και το κοιτάζω σαν τουρίστας που έχω αρκετές απαιτήσεις, δεν μου πάει. Και βλέπω και τους τουρίστες που έρχονται εκεί. Πολύ χαμηλής ποιότητας ξένοι τουρίστες. Εξαιρετικά χαμηλής. Άρα θα πρέπει να το ξαναδούμε. Η Αμανή, έχει τη δυνατότητα για το κάτι άλλο. Για το διαφορετικό, για το έξυπνο. Γιατί ο κόσμος πια ψάχνει τη διαφορετικότητα», σημείωσε.
του Θοδωρή Πυλιώτη
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 8/7/2009
Διαφήμιση
