Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Κ. Μουσουρούλης: οι θέσεις του για το φορολογικό

Κ. Μουσουρούλης: οι θέσεις του για το φορολογικό

10

 Πέμπτη, 15.4.2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Ο Βουλευτής N. Χίου της Νέας Δημοκρατίας, Κωστής Μουσουρούλης, μιλώντας, χθες, στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών ‘’Αποκατάσταση φορολογικής δικαιοσύνης, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και άλλες διατάξεις’’, είπε:


« Ο εξαιρετικός συνάδελφος, κ. Μίμης Ανδρουλάκης, μιλώντας σήμερα, στη Βουλή,  βαθμολόγησε την Κυβέρνηση σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο. Η βαθμολογία του ήταν κοντά στο 10. Δεν μας είπε όμως, αν βαθμολόγησε με άριστα το 10 ή το 20. Είτε ήταν επιεικής, είτε αυστηρός, σίγουρα θα έβαζε πολύ κακό βαθμό στην Κυβέρνηση σε ό,τι αφορά τον πανηγυρικό χαρακτήρα που έδωσε σ’ αυτό το νομοσχέδιο, τόσο κατά τη σημερινή συζήτηση, όσο και κατά τις προηγούμενες ημέρες.


Ακούσαμε, για τομή, για μία τεράστια μεταρρύθμιση, για μία επαναστατική αλλαγή, για μία τυπική περίπτωση ότι η Κυβέρνηση δεν κάνει μερεμέτια και βέβαια, για μία ξεκάθαρη σφραγίδα προοδευτικής αντίληψης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτά περίπου είχε πει και ο Πρωθυπουργός όταν συζητήθηκε το νομοσχέδιο αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο.


Δικαιολογώ τους συναδέλφους του ΠΑ.ΣΟ.Κ., διότι δεν είχαν άλλο τρόπο για να αποδώσει η επικοινωνιακή επένδυση που έχει γίνει στη λογική του «παραλάβαμε κατεστραμμένο κράτος, πήραμε δύσκολα μέτρα που το αλλάζουν και η ανάπτυξη έρχεται». Αυτά, όμως, δεν αρκούν για να κάνουν ενδιαφέρουσα τη συζήτηση για ένα σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο της οικονομίας, όπως είναι το φορολογικό.


Η ουσία, λοιπόν, είναι να γνωρίζεις ποιο εργαλείο χρειάζεσαι, πότε πρέπει να το εφαρμόσεις και βέβαια να το έχεις σχεδιάσει κατάλληλα. Νομίζω ότι αυτά τα τρία πράγματα δεν συμβαίνουν.
 
Η Κυβέρνηση θυμίζει λίγο την αμερικάνικη παροιμία που λέει ότι «για κάποιον που κρατάει σφυρί, όλα μοιάζουν με καρφιά», όπως και οι λέξεις ανάπτυξη, σταθερότητα, απασχόληση, αλλά και δικαιοσύνη, ρεαλισμός, ανταποδοτικότητα. Λέξεις- καρφιά, δηλαδή, που χρησιμοποιήθηκαν αφειδώς από συναδέλφους μέσα και έξω από την Αίθουσα. Το αποτέλεσμα όμως, δεν θα είναι η τομή που φιλοδοξείτε να κάνετε μ’ αυτό το νομοσχέδιο, αλλά μερικά σπασμένα δάχτυλα και μάλιστα, χωρίς λόγο.


Βρισκόμαστε σε μία περίοδο ύφεσης. Αυτό σημαίνει ότι οι δύο και μοναδικές πραγματικές αξίες που υπάρχουν στην οικονομία, η απασχόληση και η ρευστότητα, μειώνονται. Όταν όμως, δεν κάνεις κάτι ουσιαστικό για να αυξηθούν αυτές οι οικονομικές αξίες, το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα θα μετεξελιχθεί σε ένα τεράστιο, κοινωνικό θέμα. Τότε, όμως, θα είναι αργά. Ο χρόνος και ο τρόπος χρήσης του εργαλείου δεν θα είναι ο ίδιος και τότε, δυστυχώς, δεν θα έχει καμία σημασία το πόσο είναι κατάλληλο.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, κατά τη γνώμη μου, κάνετε τα δύσκολα δυσκολότερα. Ως Αντιπολίτευση, στηρίζατε, ανεδαφικά προνόμια και απαιτήσεις. Σήμερα είστε αντιμέτωποι με τη σχέση που έχουν όλα αυτά με το πρόβλημα.
 
Σας ερωτώ, πώς είναι δυνατόν, επί έξι μήνες, να μην έχετε ασχοληθεί καθόλου με τη βελτίωση της παραγωγικότητας, το μοναδικό δηλαδή, κριτήριο που καθορίζει μισθούς και απόδοση κεφαλαίων, που είναι και οι δυο βασικές πηγές εισοδήματος.
 
Πιστεύετε, δηλαδή, ότι μόνο με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη των επιχειρήσεων που επενδύονται, θα λυθεί το πρόβλημα;


Πείτε μας ποια εργαλεία έχετε δημιουργήσει, για να ενδυναμωθεί το επενδυτικό περιβάλλον της χώρας. Αντίθετα, παγώσατε τον Αναπτυξιακό νόμο, ακινητοποιήσατε το Ε.Σ.Π.Α. και ασχοληθήκατε με το πιο ανταγωνιστικό κομμάτι που είναι η ναυτιλία. Αμέσως μετά τη διάλυση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας συνεχίζετε με τις αλλαγές στους συντελεστές φορολόγησης για τους ναυτικούς που θα απομακρύνουν –και το τονίζω αυτό – ακόμα περισσότερο τους νέους από το ναυτικό επάγγελμα, και συνεχίζετε, με τις ρυθμίσεις που έχετε κάνει για τις ναυτιλιακές εταιρείες στις διατάξεις για τα κίνητρα επαναπατρισμού κεφαλαίων.


Πώς είναι δυνατόν με τόσο χαμηλή ανταγωνιστικότητα να αυξάνετε τόσο πολύ τους άμεσους φόρους και με τέτοια πτώση της κατανάλωσης, να αυξάνετε τόσο πολύ τους έμμεσους φόρους; Αυτά τα δυο πράγματα είναι ασυμβίβαστα και θα κάνουν το δανεισμό ακόμα πιο ακριβό. Σίγουρα πάντως θα εξανεμίσουν την οποιαδήποτε ελάφρυνση υπάρχει στα χαμηλά εισοδήματα.
Τέλος, πώς είναι δυνατόν να χρειάζεται περισσότερη τόνωση του ανταγωνισμού και εσείς να κάθεστε και να κοιτάτε τις αγορές, χωρίς να μας λέτε τι ακριβώς θα κάνετε;


Μέχρι τώρα, θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η Κυβέρνηση δεν ήταν έτοιμη. Και όντως δεν ήταν. Γι’ αυτό και ασχολείται με το χθες και το προχθές. Τώρα που αποδεικνύεται ότι δεν είναι σε θέση να προγραμματίσει το αύριο, δηλαδή να το «ξελασπώσει» –όπως είπε το πρωί και ο κ. Τσίπρας- καταλήγει σε μια εισπρακτική λογική.
 
Θα θυμίσω τι είχε πει ο Υπουργός κ. Γ. Παπακωνσταντίνου στις 10 Σεπτεμβρίου 2008. Είχε πει: «Σε μια στιγμή που η οικονομία βρίσκεται σε κρίση πρέπει να προσθέτεις στην οικονομία και όχι να αφαιρείς. Πρέπει να στηρίζεις το εισόδημα και την οικονομική δραστηριότητα και όχι να τη στραγγαλίζεις, να στραγγαλίζεις την κατανάλωση με φορολογικά μέσα»
Αλήθεια, με τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τα μεσαία νοικοκυριά, την κτηματαγορά, τις επιχειρήσεις, προσθέτουμε ή αφαιρούμε στην οικονομία;


Είναι αυτό προοδευτική αντίληψη, που είχε πει και ο Πρωθυπουργός, όταν συζητούσαν το νομοσχέδιο αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο;


Και να μην αναφερθώ στην περιφερειακή ανάπτυξη ή στη νησιωτική πολιτική που είχατε εξαγγείλει που ακούμε και ξανακούμε, για το μεταφορικό ισοδύναμο και όλα αυτά που θα κάνετε για την περιφερειακή ανάπτυξη ή ακόμη και για την πράσινη ανάπτυξη που μέσα στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου έχει παραπεμφθεί και αυτή στις ελληνικές καλένδες.


Όλα αυτά μου δίνουν την εντύπωση ότι λιώνουν όπως το χιόνι στον πάγο. Και επειδή αναφέρθηκα στον πάγο, θα σταθώ λίγο σε μια πολύ ωραία αποστροφή του δημοσιογράφου κ. Αλ. Παπαχελά, ο οποίος έγραψε ότι η Κυβέρνηση μοιάζει με τον καπετάνιο του Τιτανικού που αντί να πει στον ύπαρχο να στρίψει πριν είναι πολύ αργά, παρακολουθεί μια διάλεξη για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας ή την τέχνη της ηγεσίας.


Κάτι για την Αριστερή πτέρυγα της Βουλής: Τώρα πρέπει πρωτίστως να μας ενδιαφέρει η σωτηρία του Τιτανικού και όχι οι ανέσεις που προσφέρει η πρώτη θέση ή ο τρόπος που αποκτήθηκε το εισιτήριο για την πρώτη θέση.
 
Η κατάσταση δεν θα ήταν έτσι αν δεν την είχατε δραματοποιήσει τόσο επιπόλαια. Θα ήθελα, τώρα, να μου πείτε γιατί δεν εξαντλήσατε τις πιθανότητες αξιοποίησης, τις συνθήκες για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη γνωστή Συνθήκη της Λισσαβώνας και συγκεκριμένα, το άρθρο 122;
 
Το λέω αυτό για τους κυρίους συναδέλφους που δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτά. Δεν έχει ενεργοποιηθεί το άρθρο αυτό για καμία άλλη χώρα. Ωστόσο, αναφέρει ξεκάθαρα ότι «το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θεσπίζει κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης ενός κράτους-μέλους, ιδίως για την ενέργεια». Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, λοιπόν, δηλαδή, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, θα μπορούσε να καλέσει την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να θεσπίσουν έναν Κανονισμό που να επέτρεπε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να δώσουν εγγυήσεις προς εκείνες τις τράπεζες που θα δάνειζαν την Ελλάδα με καλύτερους όρους.
Οι εγγυήσεις αυτές, αν είχαμε πετύχει τη θέσπιση ενός τέτοιου Κανονισμού, θα εκταμιεύονταν μόνο στην περίπτωση χρεοκοπίας του δανειζόμενου, κάτι το οποίο προφανώς δεν το εξετάζουμε. Εσείς, αντί να το δείτε αυτό, αγνοήσατε το θεσμό και καταφύγατε στην επινόηση, επιλέγοντας, δυστυχώς τις αγριάδες με τα πιστόλια πάνω στο τραπέζι.


Μια Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κρίνεται από την αντιστοιχία του προγραμματικού της λόγου με την κυβερνητική εφαρμογή του και από την ικανότητά της να διαχειριστεί μια κρίση. Αντί να προβληματιστείτε για αυτό, εσείς μας αντιμετωπίζετε με την αλαζονεία της βεβαιότητας ότι πράττετε μόνο το σωστό.


Σας ευχαριστώ». 

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΑπόφαση Δικηγορικού Συλλόγου για το νομοσχέδιο σχετικά με τα λεγόμενα «κλειστά επαγγέλματα»
Επόμενο άρθροΤροχαίο δυστύχημα με θύμα 17χρονη