Αρχική Απόψεις Aρθρα Δημήτρης Λαβατσής: Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός ή εμείς; ΔΙΑΛΕΞΤΕ!

Δημήτρης Λαβατσής: Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός ή εμείς; ΔΙΑΛΕΞΤΕ!

21

 

Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός ή εμείς;                         διαλέξτε!

 

 

  Σε περιόδους κρίσης του συστήματος όπως αυτή, δηλαδή όταν εμποδίζεται η «ομαλή» αναπαραγωγή της εκμετάλλευσης, τελειώνουν οι αυταπάτες για τα μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού. Πολλοί από αυτούς που θεωρούσαν ότι η εκμετάλλευση αυτή δεν τους αφορούσε ή – νόμιζαν- ότι είναι από τους κερδισμένους,  χάνουν κάθε βεβαιότητα, μαζί με την δραματική υποβάθμιση της  ζωής τους, υλική και ηθική.

Την ίδια στιγμή σταματούν οι «ευγένειες», ο  δημοκρατικός διάλογος»  και η υπομονή των κυβερνώντων να επιβάλλουν, αφού «πείσουν», τα μέτρα τους. Η αστική δημοκρατία κυκλοφορεί «χωρίς προσωπείο»: σαν αυτό που είναι, σαν  δικτατορία τάξης πάνω σε τάξη.

Αφορμή γι αυτό το σημείωμα υπήρξε η δήλωση του υπουργού  οικονομικών της 12/12/2010  «ανάμεσα σε χρεοκοπία  και αντιδράσεις επιλέγω τις δεύτερες» .

Υποτίθεται ότι στις  αστικές δημοκρατίες μία κυβέρνηση ψηφίζεται για να υλοποιήσει το πρόγραμμα που πρότεινε. Εμείς αντιμετωπίζουμε την πλήρη περιφρόνηση της βούλησης και των αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Αφού ως απατεώνες κορόιδεψαν τον κόσμο και τους ψήφισε, τώρα, επικαλούμενοι  τις  «άνωθεν»  ανάγκες, τις εκ των διεθνών δανειστών εκπορευόμενες, κάνουν τα ανάποδα από αυτά που  προεκλογικά έλεγαν…

Το  εμετικό, εξοργιστικό και ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι αυτό.

Το ξέρουμε όλοι ότι είναι απατεώνες.

Το  εμετικό, εξοργιστικό και τραγικά ενδιαφέρον είναι η μόνιμη επωδός των υπουργών και του πρωθυπουργού, ότι αυτοί γνωρίζουν καλύτερα από την τεράστια κοινωνική πλειοψηφία το συμφέρον της. Και ως πατριώτες δεν μιλούν για λαό ούτε καν για πολίτες: μιλούν για την πατρίδα.

Αρνούνται να συνομιλήσουν με  οποιαδήποτε αντίθετη θέση: την συκοφαντούν ως συντεχνίτικη,  αμαρτωλή και η απάντησή  τους είναι  η θηριωδία των ΜΑΤ και το ψέκασμα  με τα χημικά. Σε λίγο θα έχουμε και δολοφονίες που θα τις βαφτίζουν ατυχήματα! Από τύχη δεν θρηνήσαμε νεκρούς διαδηλωτές στις 6/12.

Αν ξεφύγουμε από την απλοϊκή ερμηνεία του χρέους ως κατοχής από κάποιους κακούς ξένους, θα αποδώσουμε την δέουσα σημασία στον πρόεδρο των μεγάλων εκμεταλλευτών μας  κ. Δασκαλόπουλο  (του ΣΕΒ στον οποίο εδώ και πολλά χρόνια συμμετέχουν οι τράπεζες και οι χρηματιστές-χρηματιστής είναι  πλέον και ο κ.  Δασκαλόπουλος ).

Μας κούναγε το δάχτυλο αυστηρά ο κ Δασκαλόπουλος  και ζήταγε μέτρα ανασκολοπισμού όλης της κοινωνίας πριν από μερικές μέρες.

Έχουμε λοιπόν μια απροκάλυπτα ολοκληρωτική κυβέρνηση.

Χωρίς σβάστικες. Χωρίς  σύμβολα.

Γιατί είναι ολοκληρωτισμός  να αρνείσαι τη δυνατότητα οποιασδήποτε άλλης  πολιτικής θέσης και  να επικαλείσαι την  πατρίδα για να εξυπηρετείς τους σύγχρονους μαυραγορίτες –διεθνείς και ντόπιους.

Τις ίδιες έκτακτες ανάγκες επικαλούνταν και  ο κρατικός μηχανισμός  κατά την διάρκεια της κατοχής 40-44.

Για πατριωτισμό μίλαγαν οι τότε μαυραγορίτες που αποτέλεσαν την νέα δύναμη της αστικής τάξης μετά τον πόλεμο. Έχουμε λοιπόν  μια  σύγχρονη φασίζουσα  διακυβέρνηση. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε όλοι οι άλλοι, εκτός των εκμεταλλευτών μας, φυσικά, για να την ανατρέψουμε.

Αν  αποδεχτούμε σαν αιτία των δεινών το  «φταίει ο δημόσιος υπάλληλος, οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ  ή όποιος  παίρνει στον ιδιωτικό τομέα πάνω από 1000 ευρώ» τότε, εκτός από ηλίθιοι, είμαστε και κανίβαλοι. Θέλουμε να φάμε το διπλανό μας για να πάρουμε τη δύναμή του. Αν κατανοήσουμε ότι δεν μας φταίει «ο σύγχρονος εβραίος» δηλαδή ο εργαζόμενος, ο άνεργος, ο άστεγος ,ο μετανάστης,  ο πρόσφυγας,  το πρεζόνι, τότε,  αν σεβόμαστε τους εαυτούς μας και  αγαπάμε στα αλήθεια τη ζωή,  οφείλουμε να την αλλάξουμε. Γ ια να σώσουμε στα αλήθεια τους εαυτούς μας.

Και αυτό θέλει αγώνες πολιτικούς ,εργατικούς, δημιουργία  ή αλλαγή των συνδικάτων που υπάρχουν και … κουράγιο. Ο αντίπαλος είναι πάνοπλος.

Έχει όμως τρία αδύνατα σημεία:-Έχει άδικο

                                                           -Δεν προτείνει τίποτα

                                                           -Είναι  μειοψηφία.

Οι αγώνες  που θα γίνουν θα είναι σκληροί.

Ο  καθένας  μας παίρνει την ευθύνη και για τους γύρω του .

Από την έκβαση αυτών των αγώνων θα διαμορφωθεί η ζωή για πολλά- πολλά χρόνια: Είτε θα έχουμε μια κοινωνία ζόφου, ωμής εκμετάλλευσης και γενικευμένης  ανασφάλειας.

Είτε μια κοινωνία που οι εργαζόμενοι  θα είναι κυρίαρχοι της μοίρας τους.

                               ΔΙΑΛΕΞΤΕ!