Αρχική Πολιτισμός Βιβλία ΠΕΛΙΝΝΑΙΟ, ΤΕΥΧΟΣ 56: Ο Πύργος της ΣΚΥΛΙΤΣΑΙΝΑΣ, της ΜΑΥΡΗΣ: τα εγκλήματα που...

ΠΕΛΙΝΝΑΙΟ, ΤΕΥΧΟΣ 56: Ο Πύργος της ΣΚΥΛΙΤΣΑΙΝΑΣ, της ΜΑΥΡΗΣ: τα εγκλήματα που διαπράττονται στον Κάμπο

45

ΠΕΛΙΝΝΑΙΟ, ΤΕΥΧΟΣ 56

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΣΚΥΛΙΤΣΑΙΝΑΣ, ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ:

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ

 

   Στο τεύχος 56 του περιοδικού «Πελινναίο», το οποίο θα κυκλοφορήσει σε λίγες ημέρες στα βιβλιοπωλεία, οι αναγνώστες ταξιδεύουν με τις τράτες του Αντώνη Τσατσαρώνη, κάνουν το γύρω του Βροντάδου με το Γιώργο Χαλάτση, επισκέπτονται την Ελάτα με το Βαγγέλη Χαρίτο, βλέπουν τους δρόμους με τα μάτια της Φωτογραφικής Λέσχης Χίου, γνωρίζουν την «μάνα» του νερού στις Καρυές με τον Κώστα Μάγκο και ανακαλύπτουν ένα αρχαίο κτήμα στα Καρδάμυλα με τη Δέσποινα Τσαρδάκα.

 

  Επιπροσθέτως, υπάρχει ένα αφιέρωμα στην οικογένεια Σκυλίτση και στον κατά το ήμισυ κατεδαφισμένο από το Δήμο Χίου πύργο τους, στον Άγιο Γιάννη Βουδομάτη. Ο Βασίλης Αγιαννίδης και ο Γιώργος Ν. Μανδάλας αποτύπωσαν το ισόγειο και ανέβηκαν στον ετοιμόρροπο όροφο, όπου παραδόξως σώζονται λείψανα των τοίχων και άλλα αρχιτεκτονικά στοιχεία, και προσφέρουν στους αναγνώστες του περιοδικού την εικόνα που θα είχε ο πύργος εάν υπήρχε διάθεση να επισκευαστεί. Με επισήμανση του αρχιτέκτονα Μανώλη Βουρνού εντοπίστηκε μια προγενέστερη οικοδομική φάση που επιβεβαιώνει την άποψη της αρχιτέκτονος Μαρίας Ξύδα πως το κτίριο οικοδομήθηκε το 15ο αιώνα. Όπως φαίνεται από φωτογραφίες και σκαριφήματα πρόκειται για ένα μικρό αριστούργημα από κυβισμένη τοιχοποιία, με εξαιρετική στέγαση με σταυροθόλια, λιονέτες και θόλους, σημαντικά γλυπτά αρχιτεκτονικά μέλη (κολονάκια, γούρνες), ένα τυπικό δείγμα Καμπούσικου μεσαιωνικού σπιτιού.

 

  Δυστυχώς, ο πύργος της Σκυλίτσαινας, της «Μαύρης» έπεσε θύμα των εγκλημάτων που διαπράττονται καθημερινά στον Κάμπο. Εγκαταλείφθηκε Από τους ιδιοκτήτες του (το Νοσοκομείο δηλαδή), κατεδαφίστηκε κατά το ήμισυ (όπως παλαιότερα έγιναν προσπάθειες από το Δήμο Χίου να κατεδαφιστούν τα διατηρητέα Ξενάκη και Αμπελιώτη στη Χώρα) και οι κυβισμένες πέτρες της τοιχοποιίας του εκλάπησαν χωρίς να ενδιαφερθεί κανείς.

   Δεν χρειάζεται να αναρωτηθεί κάποιος γιατί οι δημόσιοι φορείς δεν ενδιαφέρονται για την εκμετάλλευση της περιουσίας τους, γιατί δεν αναπαλαιώνουν τα διατηρητέα που τους ανήκουν αλλά προσπαθούν να τα καταστρέψουν. Μήπως γιατί δεν έχουν την απαραίτητη παιδεία για να καταλάβουν τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς ή μήπως γιατί σαν οικόπεδα θα αποφέρουν περισσότερα κέρδη;

  

 

 

 

 

 

Ακόμα και εάν τα ερείπια δεν επισκευάζονταν θα αρκούσε μια υποστύλωση και ένας καθαρισμός ώστε να είναι επισκέψιμα στο κοινό που ενδιαφέρεται να γνωρίσει το εσωτερικό ενός νεοκλασικού (όπως το μέγαρο Μηλιάδη-Κοκκάλη, δίπλα στο παλιό Μαιευτήριο) ή ένα μεσαιωνικό πύργο (όπως το Καλουτάδικο). Η ιδέα ανήκει στο φωτογράφο Στρατή Βογιατζή που έχει ζήσει στο εξωτερικό και έχει δει πως κάθε ρημαγμένο κτίσμα εκμεταλλεύεται και προβάλλεται στην Ευρώπη και στην Αμερική. Αλλά εδώ είναι Ελλάδα. Ώσπου να κατεδαφιστούν τα πάντα απολαύστε τα μέσα από τις σελίδες του Πελινναίου. Σύντομα, θα υπάρχουν μόνο εκεί.

 

Στις εικόνες ο πύργος μετά την κατεδάφιση από το Δήμο Χίου, η δεύτερη φάση του κτιρίου και η Υπατία, κόρη Ιωάννου Σκυλίτση και σύζυγος Θεοδώρου Σκυλίτση.