Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Κ. Μουσουρούλης: για την ευθύνη υπουργών

Κ. Μουσουρούλης: για την ευθύνη υπουργών

6

Τετάρτη, 13.4.2011

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η ατιμωρησία κατατρώει σαν το σαράκι τα πάντα. Όταν μια υπόθεση δεν διερευνάται, λόγω ασυλίας, ή διερευνάται αλλά δεν αποδίδεται δικαιοσύνη, λόγω παραγραφής, το κοινό περί δικαίου αίσθημα του σκληρά δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού κλονίζεται και μετατρέπεται σε λαϊκή δυσφορία και δημόσια αγανάκτηση, τόνισε, κατά τη χθεσινή συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, του σχεδίου Νόμου για την τροποποίηση του νόμου για την ποινική ευθύνη των Υπουργών, ο Βουλευτής N. Χίου και Υπεύθυνος Τομέα Περιφερειακής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, Κωστής Μουσουρούλης.

 

Ο Βουλευτής τόνισε ότι η  διαπλοκή της οικονομικής και της πολιτικής εξουσίας δεν είναι μόνο ποινικό θέμα, είναι και αναπτυξιακό, γιατί οδηγεί σε επιλογές με κριτήριο, όχι το όφελος του τόπου, αλλά το όφελος ενός πολιτικού ή οικονομικού παράγοντα. Η δε ατιμωρησία καλλιεργεί, υπό μορφή αντιποίνων, μια χαλαρή συνείδηση στους πολίτες και πρόσθεσε πως η χώρα με τόσα μέτωπα ανοικτά χρειάζεται θεσμούς που όχι μόνο να αποτρέπουν την αυθαιρεσία, αλλά και να την τιμωρούν αυστηρά, χωρίς προνόμια, εξαιρέσεις και παραγραφές, αλλιώς, με τις ομαδοποιήσεις του τύπου: «οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι κοπρίτες», «οι Έλληνες είναι τεμπέληδες» και «οι τριακόσιοι είναι διεφθαρμένοι», θα φυτρώσει ο σπόρος του φασισμού, όπως έγινε και στη Γερμανία του 1933.

Υπογράμμισε δε, πως για τη συστημική αντιμετώπιση του προβλήματος, χρειάζεται μια συνολική προσπάθεια, πέρα από την αλλαγή του νόμου περί ευθύνης Υπουργών, όπως ο έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων, η ενδυνάμωση των θεσμών, η καταπολέμηση της διαφθοράς σε όλο το φάσμα της κρατικής εξουσίας (εφορίες, πολεοδομίες, δήμοι κλπ), καθώς και ο έλεγχος από τη δικαιοσύνη του «πόθεν έσχες» όλων των Βουλευτών που έγιναν Υπουργοί και Υφυπουργοί από το 1974 έως σήμερα, όπως έχει προτείνει ο Πρόεδρός της ΝΔ, ο Αντώνης Σαμαράς. Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Πώς μπήκαν στην πολιτική, πώς βγήκαν από την πολιτική και όσοι παραμένουν ακόμα ενεργοί, τι απέκτησαν σε όλη αυτή τη διαδρομή τους. Και όσοι αρνηθούν τον έλεγχο ή δεν δικαιολογήσουν πειστικά τα περιουσιακά τους στοιχεία τουλάχιστον να μη μπορούν να ξαναπολιτευτούν».

Τέλος, ο Κωστής Μουσουρούλης τόνισε ότι οι πολίτες περιμένουν να γίνει μια νέα αρχή,  γι’ αυτό και σήμερα, η Ν.Δ. ως Αντιπολίτευση, συνεργάζεται σε όλες τις προσπάθειες καταπολέμησης της διαφθοράς, γιατί κατανοεί ότι απαιτούν διακομματική συνεννόηση, αλλά και συνέχεια, χωρίς να διαφοροποιεί τη στάση της ανάλογα με από το αν βρίσκεται στην εξουσία ή όχι, όπως συστηματικά πράττει το ΠΑΣΟΚ.

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Βουλευτή

Δείτε την ομιλία σε μορφή video: https://www.yousendit.com/download/UFh0anZucHY5eFZjR0E9PQ



ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

Σχέδιο Νόμου: «Τροποποίηση του ν. 3126/2003 για την ποινική ευθύνη των Υπουργών»

Συνεδρίαση, 12.4.2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, η εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου αναφέρει πως την ανάγκη τροποποίησης του νόμου περί ευθύνης Υπουργών την κατέδειξε, η μέχρι σήμερα εφαρμογή του. Εγώ θα προσέθετα πως περισσότερο την κατέδειξε το κοινό περί δικαίου αίσθημα του σκληρά δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού και λιγότερο το ενοχικό σύνδρομο του πολιτικού συστήματος.

Κύριοι συνάδελφοι, όταν μια υπόθεση δεν διερευνάται, λόγω ασυλίας, ή διερευνάται αλλά δεν αποδίδεται δικαιοσύνη, λόγω παραγραφής, το αίσθημα αυτό κλονίζεται και μετατρέπεται σε λαϊκή δυσφορία και δημόσια αγανάκτηση. Υπάρχει επίσης και μια άλλη διάσταση. Η διαπλοκή της οικονομικής και της πολιτικής εξουσίας δεν είναι μόνο ποινικό θέμα, είναι και αναπτυξιακό θέμα. Γιατί οδηγεί σε επιλογές με κριτήριο, όχι το όφελος του τόπου, αλλά το όφελος ενός πολιτικού ή οικονομικού παράγοντα. Η δε ατιμωρησία καλλιεργεί, υπό μορφή αντιποίνων, μια χαλαρή συνείδηση στους πολίτες. Κατατρώει επομένως σαν το σαράκι τα πάντα. Γι’ αυτό και έχουμε χρέος απέναντι στη χώρα να το καταπολεμήσουμε. Αλλιώς, θα ακροβατούμε συνέχεια μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Στις δημοκρατίες πιστεύω ότι η άσκηση αρμοδιότητας πολιτικής δεν σημαίνει μόνο ευθύνη, αλλά και υποχρέωση λογοδοσίας. Όποιος παραβιάζει το νόμο πρέπει να υφίσταται συνέπειες. Αυτή η αυτονόητη αρχή ενός κράτους δικαίου δεν μπορεί να μην ισχύει και για τα μέλη της Κυβέρνησης. Αλλιώς οι ομαδοποιήσεις του τύπου «οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι κοπρίτες», «οι Έλληνες είναι τεμπέληδες» και «οι τριακόσιοι είναι διεφθαρμένοι» θα κυριαρχήσουν στην πολιτική ζωή της χώρας. Και να θυμίσω εδώ ότι τέτοιες λογικές αποτέλεσαν σπόρο στο σαθρό έδαφος της Γερμανίας, του 1933, πάνω στο οποίο φύτρωσε ο φασισμός.

Αυτό, κύριοι συνάδελφοι, είναι το καταστροφικό, πλην όμως, εύκολο. Το δημιουργικό αλλά δύσκολο, είναι η αποτελεσματική λειτουργία όλων των θεσμών. Και εδώ θα ήθελα να σας αναφέρω μια χρήσιμη πληροφορία που βρήκα στο παγκόσμιο βαρόμετρο διαφθοράς της διεθνούς διαφάνειας, που δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο του 2010. Πρόκειται για μια έρευνα της κοινής γνώμης -στη μεθοδολογία που είδα αν και δεν είμαι ειδικός, δεν με ενόχλησε κάτι- η οποία κατέγραψε τις απόψεις των πολιτών για τα επίπεδα διαφθοράς στη χώρα τους. Το 80% όσων ερωτήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο θεωρεί ότι το πολιτικό σύστημα είναι διεφθαρμένο. Στις επόμενες θέσεις και αρκετά κοντά μεταξύ τους βρίσκονται οι δημόσιες υπηρεσίες, τα Κοινοβούλια και η Αστυνομία. μια ομάδα παρακάτω βρίσκονται, ο ιδιωτικός τομέας, οι θρησκευτικοί φορείς, το δικαστικό σώμα, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και το εκπαιδευτικό σύστημα.

Όλα αυτά τα ευρήματα, κατά τη γνώμη μου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ρύθμιση που συζητάμε σήμερα, δεν αντιμετωπίζει συνολικά το πρόβλημα. Δεν θα την αποκαλέσω αποσπασματική, αλλά δεν το αντιμετωπίζει συνολικά. Γιατί η διαφθορά, κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί πρόβλημα συστήματος. Και εμείς λέμε, ναι, σε όλες τις προσπάθειες για συστημική αντιμετώπιση του προβλήματος, όπως η αλλαγή του νόμου περί ευθύνης Υπουργών, ο έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων, η ενδυνάμωση των θεσμών, η καταπολέμηση της διαφθοράς σε όλο το φάσμα της κρατικής εξουσίας, εφορίες, πολεοδομίες, δήμοι κλπ και ο έλεγχος από τη δικαιοσύνη του «πόθεν έσχες» όλων των Βουλευτών που έγιναν Υπουργοί και Υφυπουργοί από το 1974 έως σήμερα, όπως πρότεινε και ο Πρόεδρός μας, ο Αντώνης Σαμαράς. Πώς δηλαδή μπήκαν στην πολιτική, πώς βγήκαν από την πολιτική και όσοι παραμένουν ακόμα ενεργοί, τι απέκτησαν σε όλη αυτή τη διαδρομή τους. Και όσοι αρνηθούν τον έλεγχο ή δεν δικαιολογήσουν πειστικά τα περιουσιακά τους στοιχεία τουλάχιστον να μη μπορούν να ξαναπολιτευτούν.

Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι ο λαός περιμένει να κάνουμε μια νέα αρχή.

Η χώρα με τόσα μέτωπα ανοικτά δεν μπορεί να πορευθεί, χωρίς την εμπιστοσύνη του λαού προς το πολιτικό σύστημα.

Θέλω επίσης να προσθέσω, ότι οι κατά καιρούς εξεταστικές επιτροπές για αδικήματα που έχουν παραγραφεί, αποκαλύπτουν ένα ακόμα συστημικό πρόβλημα.

Ο οποιοσδήποτε ελεγκτής, σε οποιοδήποτε τομέα ή διαδικασία, θα σας πει ότι πρόκειται για ένα βασικό λάθος. Ποιο είναι αυτό; Ελέγχοντες και ελεγχόμενοι να είναι οι ίδιοι.

Όπως λάθος είναι η εκάστοτε κυβέρνηση, με την πλειοψηφία που διαθέτει στη Βουλή, να αποφασίζει ανάλογα με το πολιτικό της συμφέρον, ποια υπόθεση θα παραπέμψει στη δικαιοσύνη και ποια όχι. Παράδειγμα οι υποθέσεις της περιόδου 1993-2004, τα εξοπλιστικά προγράμματα, που δεν ερευνήθηκαν ποτέ, λόγω άρνησης της τότε κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Για να μην επαναλαμβάνονται τέτοια γεγονότα, απαιτείται βαθύτερη παρέμβαση. Γι’ αυτό και εμείς είχαμε ξεκινήσει τη διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος, η οποία, δυστυχώς, δεν προχώρησε εξαιτίας της άρνησης συνεργασίας της τότε Αντιπολίτευσης και σημερινής Κυβέρνησης.

Σήμερα εμείς, ως Αντιπολίτευση, συνεργαζόμαστε σε όλες τις προσπάθειες καταπολέμησης της διαφθοράς, γιατί απαιτούν διακομματική συνεννόηση, αλλά και συνέχεια. Γι’ αυτό δεν διαφοροποιούμε τη στάση μας ανάλογα με το αν βρισκόμαστε στην εξουσία ή όχι.

Κύριοι συνάδελφοι, αν επιθυμούμε να αποκαταστήσουμε και να δώσουμε ουσιαστικό περιεχόμενο στη σχέση μας με τους πολίτες, το μέσο είναι η διαφάνεια με θεσμούς και διοικητικούς μηχανισμούς που να μην αφήνουν περιθώρια ακόμη και για την εκδήλωση της πρόθεσης αυθαιρεσίας από ένα πολιτικό πρόσωπο. Φανταστείτε στη δημόσια διοίκηση το Γενικό Διευθυντή που αποτελεί την κορυφή της διοικητικής πυραμίδας, την πρόθεση αυτή να μην την αφήνει ποτέ να εκδηλωθεί σε πράξη. Συνήθως οι δημοκρατίες και οι σύγχρονες κοινωνίες έτσι λύνουν αυτά τα θέματα.

Ακολουθεί, όμως, η σημερινή κυβερνητική πλειοψηφία αυτό το δρόμο ή επιχειρεί να σπιλώσει, με τις λεγόμενες «λογικές του συμψηφισμού»; Και εδώ θα έφερνα σαν παράδειγμα το σημερινό Πρωθυπουργό που, με αφορμή την κατάθεση πρότασης από το ΠΑΣΟΚ, ως Αντιπολίτευση, σχετικά με τη SIEMENS, δήλωνε ότι απαιτεί την Εξεταστική Επιτροπή, ως « την απαρχή βαθιών και μεγάλων τομών του πολιτικού μας συστήματος». Και ενώ είχε τη συναίνεσή μας για την προώθησή τους -ορισμένες απ’ αυτές τις προτάσεις κατέθεσε και ο Πρόεδρός μας Αντώνης Σαμαράς στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών- η πρώτη πρωτοβουλία που έλαβε ως Κυβέρνηση ήταν οι Εξεταστικές Επιτροπές, σε βάρος, βεβαίως, της Νέας Δημοκρατίας.

Κύριε Πρόεδρε, κλείνω με το ένα και μοναδικό ζητούμενο που είναι η υιοθέτηση μέτρων και πολιτικών για την αποτροπή, την καταπολέμηση και την αυστηρή τιμωρία εκείνου που χρηματίζεται και χρηματίζει, χωρίς προνόμια, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς παραγραφές. Πρέπει να βρούμε αυτά τα μέτρα και αυτές τις πολιτικές σύντομα και μέσα σε αυτή εδώ την Αίθουσα, πριν να είναι αργά.

Ευχαριστώ πολύ.