Αρχική Απόψεις Aρθρα Σοφία Λαμπίκη: Η εθιμική τρομοκρατία του κρότου – λάμψης.

Σοφία Λαμπίκη: Η εθιμική τρομοκρατία του κρότου – λάμψης.

14

Η εθιμική τρομοκρατία του κρότου – λάμψης.

 

Συλλογίζομαι πόσο εγκληματικά ηλίθιος έπρεπε να ήταν ο 26 χρονος νεαρός στη Χαλκίδα που σήκωσε ένα πιστόλι φωτοβολίδων, την βραδιά της Ανάστασης, για να σημαδέψει -για πλάκα- τον παπά καταφέρνοντας τελικά να πετύχει τον 7χρονο γιό του παπά που ,αφού έχασε το μάτι του, να κινδυνεύει να χάσει και τη ζωή του.

Βλέπω την εικόνα της μαγκιάς του ένοπλου καθυστερημένου που νομίζει ότι γίνεται πιό άντρας αν κουφάνει όλη τη γειτονιά με τους δυναμίτες του που έφτιαξε “για το καλό”.

(Για τους δύο νεκρούς στη Ρόδο που σκοτώθηκαν φτιάχνοντας μπομπάκια, δεν θα μιλήσω, δεν με αφορά ο τρόπος που διαλέγει να αυτοκτονήσει ο καθένας αν δεν πάρει άλλον στο λαιμό του, άξιοι της μοίρας τους ήταν).

 

Είναι γνωστό ότι είναι παράνομη η χρήση των κροτίδων.

Τότε γιατί είναι νόμιμη η εισαγωγή και πώλησή τους ακόμα και σε ανήλικους;

Τί φταίμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι να μην τολμάμε να βγούμε απ΄το σπίτι μας για μιά βδομάδα και βέβαια ούτε λόγος για εκκλησία , Επιτάφιο και Ανάσταση, εκείνη την ώρα είμαστε οχυρωμένοι με τρόφιμα μέσα στα σπίτια μας.

Για να πας στην Ανάσταση πιά πρέπει να έχεις περάσει από τα μπλόκα της Κερατέας ή τα οδοφράγματα των Εξαρχείων.

Γιατί πρέπει να υφίσταμαι από το πρωί μέχρι το βράδυ το θόρυβο από δυναμίτες που μεθυσμένοι πανηγυριστές πετούν στην αυλή μου, στα ζώα μου, στο κεφάλι μου , στα χωράφια και τα δασάκια βάζοντας φωτιά , γεμίζοντας σκουπίδια όλη την Ελλάδα και σπάζοντας μας τα νεύρα για μέρες;

 

Είναι το έθιμο λένε.

Ψέμματα.

Δεν υπάρχει κανένα έθιμο που να λέει ότι όταν έχουμε πένθος -στον Επιτάφιο- διασκεδάζουμε πετώντας στους ανθρώπους μπόμπες.

Ψέμματα.

Οι πιό μεγάλοι θυμούνται, παλιότερα , ότι οι εκκλησιές ήταν καθαρές από τσιχλόμαγκες της στρακαστρούκας και μπορούσαν οι οικογένειες να παρακολουθήσουν τα Εγκώμια ή το Δεύτε Λάβετε.

Τώρα είναι άντρα αλητών και ηλιθίων που ασκούνται σε ρίψεις βεγγαλικών νομίζοντας ότι επιμηκύνουν, δια της τρομοκρατίας που ασκούν στους άλλους,τον ανδρισμό τους.

Έθιμα δεν υπάρχουν πιά γιατί σχετίζονται με το βιωματικό τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τις γιορτές του κύκλου της Ζωής και της Φύσης και αυτό έχει χαθεί προ πολλού.

Ακόμα κι ο χιώτικος ρουκετοπόλεμος δεν αποτελεί πιά έθιμο αλλά τουριστικό δρώμενο και ας παραμείνει έτσι, υπό την αιγίδα του Δήμου, σε μιά ελεγχόμενη περιοχή , να μην ενοχλεί τους υπόλοιπους πολίτες, κι ας έρχονται επισκέπτες απ΄όλο τον κόσμο να παρακολουθήσουν την ατραξιόν αφήνοντας τα πολύτιμα λεφτά τους.

Αλλά μέχρι εκεί.

Το παραπέρα πρέπει να σταματήσει άμεσα.

Οι κουμπουροφόροι και δυναμιτοφόροι αν θέλουν να εκτονώσουν την εκχειλίζουσα τεστοστερόνη τους μπορούν να μαζεύονται σε ένα γήπεδο και να σημαδεύουν ο ένας τον άλλο και οι θεατές ας στοιχηματίζουν ποιός θα βγει ζωντανός.

Αφήστε όμως τους υπόλοιπους εμάς να εορτάσουμε ήρεμοι και αρτιμελείς.

Το “έθιμο” του θορυβώδους κανιβαλισμού και των ανατινάξεων πρέπει να σταματήσει τώρα.

Άλλωστε τόσα και τόσα βάρβαρα “έθιμα” παραμερίστηκαν από την πρόοδο…

Το έθιμο της επίδειξης του ματωμένου σεντονιού την πρώτη νύχτα του γάμου…

Το έθιμο του Δώρου Χριστουγέννων που καταργήθηκε…

Το έθιμο του δικαιώματος στην σύνταξη που πήγε περίπατο…

 

Κι εμείς ασχολούμαστε ακόμα με κάτι τζάμπα μάγκες που κρύβονται πίσω από τους θάμνους και πετούν βομβίδια χαμογελώντας χαιρέκακα…

 

Σ.Λαμπίκη