Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Μπριλής: Με αφορμή την Άλωση της Πόλης

Γιώργος Μπριλής: Με αφορμή την Άλωση της Πόλης

68

 Επίκαιρες σκέψεις

                                      Με αφορμή την Άλωση της Πόλης.

 

“Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ’ εμόν έστιν ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως  αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών”  Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

    Μ αυτή τη φράση δίνεται η απάντηση από τον τελευταίο βυζαντινό-Έλληνα αυτοκράτορα στην τελευταία πρόταση που του είχε γίνει από το σουλτάνο Μωάμεθ, με την οποία προτείνονταν η σωτηρία της ζωής τους, αλλά η παράδοση της Πόλης. Όμως με χαραγμένη βαθειά στην ψυχή την ιστορία , μια ιστορία που θέλει πάντοτε τους λίγους να μη δειλιάζουν μπροστά στους πολλούς και στους δυνατούς δόθηκε μια απάντηση        αντάξια           του      ΜΟΛΩΝ            ΛΑΒΕ.
      Σ’ αυτή τη χρονική στιγμή η πορεία ενός έθνους αλλάζει οριστικά, ακολουθούν 400 χρόνια υποδούλωσης και στη ζωή του εισέρχονται και υιοθετούνται λέξεις όπως, μπαξίσι , ρουσφέτι και χαράτσι .Όταν θα έρθει η ώρα το έθνος αυτό να ξυπνήσει, πείθεται και βαπτίζεται ως Νέο-Έλληνας ,δέχεται την αμφισβήτηση και τελικά αμφισβητεί ακόμα και το ίδιο την ιστορική του συνέχεια ,όμως ποιο άλλο ιστορικό έθνος είδαμε να αποκαλείται με την προσθήκη νέο- ;;Έχετε ακούσει οι Κινέζοι να λέγονται Νεοκινέζοι , έχετε ακούσει Νεοπέρσες ή Νεοαιγύπτιους ή Νεοεβραίους;
   Όμως κι έτσι ο Έλληνας ή Ρωμηός ζει την ιστορία του και σε κάθε πρόκληση της μπορεί να δίνει την ίδια απάντηση αγνοώντας τις συνέπειες ,με τελευταία το 1940 που          τόλμησε         να        πει      ΟΧΙ.
     Σήμερα δυστυχώς την Πόλη (και μιλώ για τη χώρα μας) τη δώσαμε αμαχητί, «Εάλω». Μας έπεισαν για σκληρές διαπραγματεύσεις που έγιναν στο εξωτερικό –και τότε είχαν γίνει με τη Δύση, και τότε υπήρχε διαφωνία στο λαό μεταξύ ενωτικών και ανθενωτικών, και τότε υπογράφτηκαν ταπεινωτικές συμφωνίες για βοήθειες που δεν ήρθαν ποτέ .Σήμερα ο εχθρός ήρθε αόρατος, με αλλιώτικο στρατό, κι εμείς όπως και τότε αφήσαμε την κερκόπορτα ανοιχτή-τότε έγινε από λάθος μα σήμερα από πρόθεση-, αφήσαμε τους εαυτούς μας, δηλαδή την ίδια τη χώρα, έρμαια της βόλεψης και           του      ωχαδερφισμού           μας.
    Συνεχίζει ο Παλαιολόγος στην απάντηση του «ούτ’ εμόν έστιν ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη».Δεν είναι στο χέρι του να παραδώσει την Πόλη , δεν είναι δική του , ξέρει ότι θα κριθεί από την ιστορία, στην απόφαση του αυτή δε συναινεί κανείς .Όλοι συναινούν στο να δοθεί μάχη , παρά το ότι ξέρουν τις αναλογίες ,παρά το ότι ξέρουν το σχεδόν σίγουρο τέλος ,παρά το ότι υπογράφτηκαν συνθήκες βοήθειας που δεν ήρθε ποτέ από τους «αδελφούς» της δύσης.
    Τι είναι αυτό που κάνει όμως τους απλούς πολίτες να ακολουθούν στο θάνατο ένα βασιλιά ; Νομίζω ότι είναι το γεγονός ότι ο ίδιος βρίσκεται στις επάλξεις , δεν κάθεται στο παλάτι και έχει τον κόσμο στο μέτωπο .Ο κόσμος ακολουθεί , οι συμπολεμιστές του τον βλέπουν να σκοτώνεται ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ , ΜΑΖΙ Μ’ ΑΥΤΟΥΣ , μήπως το ίδιο δε συνέβη και με το Λεωνίδα ;Ήταν ίσος προς ίσους και ηγέτης τους συνάμα , μπροστάρης στη μάχη και όχι πίσω στη Σπάρτη.
 
Πόσο διαφέρουμε     σήμερα;;        
«Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών» Σήμερα το ζητούμενο είναι η συναίνεση όταν δεν έχουμε καν συνεννόηση .Κι όμως μέσα στις δυο μόνο προτάσεις της ιστορικής εκείνης απάντησης , τονίζεται και δεύτερη φορά αυτή η σύμπνοια για τον ιστορικό στόχο (ΠΑΝΤΕΣ) . ΑΥΤΟΠΡΟΑΙΡΕΤΩΣ , δεν τους σέρνει ο ηγέτης στη μάχη. Είναι έτοιμοι να τα θυσιάσουν ΟΛΑ ,ΟΛΟΙ για ΟΛΟΥΣ –ΑΠΟΘΑΝΟΥΜΕΝ ΚΑΙ ΟΥ ΦΕΙΣΟΜΕΘΑ ΤΗΣ         ΖΩΗΣ            ΗΜΩΝ.
Σήμερα είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε ; Αν ναι , τι και για ποιον;(Πόσο θά ‘θελα να ακούσω ένα δυνατό ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΟΛΟΥΣ)

Από κείνη τη μέρα έχουν παρέλθει 558 χρόνια, πολλούς η Άλωση ελάχιστα ή καθόλου τους αγγίζει, όμως πρέπει να ακούσουμε το μήνυμα τον κατοίκων της . Σε 560 χρόνια φυσικά κανείς δε θα θυμάται Τρόικες και Στρος Καν , είναι όμως στο χέρι μας αν θα θυμάται μια μεγάλη απάντηση μας στη σημερινή πρόσκληση της ιστορίας ή αν ως λαός θα ‘χουμε χαθεί στο χωνευτήρι της λήθης.
Χρόνια            Πολλά!! !

                                                                          Χίος30/5/11
                                                                  Γιώργος  Ιακ. Μπριλής

                                                                  Ηλ/γος-Μηχ/κός ΕΜΠ.