Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Παπαδόπουλος: Συγχαρητήρια στον Εθελοντικό Σύλλογο καθηγητών διδακτικής υποστήριξης <>

Γιώργος Παπαδόπουλος: Συγχαρητήρια στον Εθελοντικό Σύλλογο καθηγητών διδακτικής υποστήριξης <<ΑΛΛΗΛΩΝ ΕΝΕΚΑ>>

10

 

Σε κάθε εποχή, αλλά περισσότερο από κάθε άλλη στη σημερινή – όπου η ανέχεια ολοένα και χτυπά περισσότερα νοικοκυριά – ο εθελοντισμός αποτελεί το ιδανικό πρότυπο αλτρουισμού, τρόπου ανθρώπινης διαβίωσης και κοινωνικής αλληλεγγύης. Αλληλεγγύης που στηρίζεται όχι στο διεστραμμένο και ανάλγητο κράτος –που δεν τιμωρεί τους αυτουργούς πολιτικούς – όχι στην υποτυπώδη κρατική μέριμνα, αλλά στα ευγενή συναισθήματα ευαίσθητων, κοινωνικά, ανθρώπων που πασχίζουν με τις δικές τους πενιχρές δυνάμεις – όποιες κι αν είναι αυτές – να δώσουν από το υστέρημα του υλικού τους πλούτου μα, κυρίως, από το περίσσευμα του μεγαλείου της καρδιάς τους στο συνάνθρωπο, τον χρήζοντα βοηθείας, όχι τόσο υλικής όσο πνευματικής.

Λίαν συγκινητική είναι η πρωτοβουλία των καθηγητών της Χίου που συνέστησαν (και νομικά πλέον) την εθελοντική ομάδα <<Αλλήλων ένεκα>> και αποφάσισαν, κρατικοί και κοινωνικοί λειτουργοί όντες οι ίδιοι, ως εκπαιδευτικοί, να προσφέρουν δωρεάν τις γνώσεις και τις υπηρεσίες τους και σε εκτός σχολικού ωραρίου χρονικά διαστήματα, βοηθώντας τους μαθητές της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με ενισχυτική διδασκαλία και ιδιαίτερα των τελευταίων τάξεων του Λυκείου όπου προετοιμάζονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις εισαγωγής των στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τη στιγμή που η παραπαιδεία στην Ελλάδα οργιάζει, τη στιγμή που οικογένειες ολόκληρες αφαιμάσσονται λόγω των πολυδάπανων ΄΄ιδιαίτερων΄΄ μαθημάτων από καθηγητές – που πολλάκις υπηρετούν στο δημόσιο και δεν εντέλλονται νομίμως να απαιτούν όσα επιζητούν – την ίδια στιγμή που η τακτική αυτή συντηρεί μια προβληματική κατάσταση στη δημόσια, δωρεάν, παιδεία (αφού έχει γίνει, πλέον, καθεστώς το γεγονός ότι ΄΄δεν μαθαίνεις, εκτός εάν κάνεις ιδιαίτερα μαθήματα΄΄), η ίδρυση και λειτουργία της εθελοντικής αυτής ομάδας των καθηγητών της Χίου (30 μέχρι στιγμής, εάν δεν κάνω λάθος) με πρωτεργάτες και μπροστάρηδες τον φιλόλογο Λεωνίδα Πυργάρη και τον μαθηματικό Δημήτρη Μπεκριδάκη αποτελούν μια όαση ανθρωπιάς, μια πνευματική ανάσα, ένα πρότυπο μίμησης στον αλτρουισμό και μια πραγματική κίνηση προσφοράς στον πολύπαθο τομέα της παιδείας.

Καλά είναι τα λόγια αλλά γίνονται κακά όταν μένουν μέχρις εκεί. Και δυστυχώς, ειδικά στον τομέα της παιδείας, υπερπερίσσευσαν τα λόγια και τα έργα αποδείχθηκαν ελλειμματικά. Γι΄ αυτό και αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους καθηγητές αυτούς που δεν σκέφτηκαν ούτε τον χρόνο που αφιερώνουν ούτε τη φαιά ουσία που δαπανούν και που οπωσδήποτε είναι πολύ λιγότερα μπροστά στο περίσσευμα της καρδιάς και της ψυχής τους, που είναι αέναο και αφειδώς παρέχεται στους μαθητές που ζητούν τη στήριξή τους. Ιδιαίτερη χαρά προκαλεί και το γεγονός ότι οι περισσότεροι των συμμετεχόντων μαθητών στο πρόγραμμα αυτό εισήλθαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με πολλή καλή σειρά κατάταξης.

Προσωπικά υποκλίνομαι στο μεγάλο αυτό επίτευγμα και δημιούργημα των καθηγητών της Χίου που – για την Ελλάδα του 2011 – αποτελεί μια προσωπική επιτυχία και ένα στοίχημα που κερδίζεται καθημερινά και χρόνο με το χρόνο από αλτρουιστές και ευσυνείδητους Εκπαιδευτικούς (με το Ε κεφαλαίο). Θα σταθώ έως εδώ και δεν θα αναφερθώ σε εμπαθείς και ξεροκέφαλους ανθρώπους που προσπάθησαν να παρεμποδίσουν το εθελοντικό αυτό έργο όμως, ευτυχώς, ανεπιτυχώς. Διότι ο πόθος προσφοράς των δημιουργών υπερνίκησε το φθόνο και την ιδιοτέλεια ελαχίστων.-