Βλέποντας τον Παπαδήμο την παραμονή της πρωτοχρονιάς αισθάνθηκα να εμπαίζομαι όσο ποτέ. Στο όνομα της δημοκρατίας, ένας διορισμένος πρωθυπουργός που μάλιστα δεν έχει βαρέσει ποτέ ένσημο βιοπάλης, που από την μικρή του ηλικία σπούδασε να γίνει διευθυντής των άλλων, των πληβείων που εργάζονται ή ψάχνουν για δουλειά ή για ξεροκόμματο, αυτός λοιπόν μας μιλάει για πατρίδα .Αυτός που μαζί με άλλους ομοίους του αποφασίζει πόσοι θα ζήσουν σαν εργαζόμενοι σκλάβοι και πόσοι θα πεταχτούν στα σκουπίδια σαν άνεργοι.
Την άλλη μέρα, πήγε στα συσσίτια των απόρων! Για συμπαράσταση!
Πόση διαστροφή χρειάζεται για να θεωρείς την πολιτική που καταντάει έτσι τους ανθρώπους ωφέλιμη;
Και πόσος ρατσισμός για να θεωρείς την σκανδαλώδη ανισότητα φυσική τάξη; Και τον εαυτό σου ανώτερο από τους άλλους ανθρώπους;
Και ενώ το πολιτικό προσωπικό του μνημονίου-τα τρία κόμματα που συμμετέχουν στην κυβέρνηση και οι πρόθυμοι, αλλά στην αναμονή (Ντόρα-Ψαριανός)- μαζί με τα αφεντικά τους, τραπεζίτες και ισχυρούς του χρήματος εν γένει, ενώ λοιπόν όλοι αυτοί κοιτάνε το τομάρι τους και την πάρτη τους, πουλάνε την πολιτική που μας εξαθλιώνει σαν ευγενική, ηθική και υπεύθυνη ως αναγκαία
Προσδοκώ την πιθανότητα να’ ρθουν τα πάνω κάτω. Να γίνει αυτό που φοβούνται και θεωρούν πιθανό-ενώ εμείς με την αγωνία και τις, πολλές φορές ανυπέρβλητες, καθημερινές δυσκολίες μας το θεωρούμε εξαιρετικά δύσκολο.
Προσδοκώ τη μέρα που όλο αυτό το σκυλολόι των “σαράντα σβέρκων βοδινών” θα πάθουν αυτό που φοβούνται: θα αναγκαστούν ως τιμωρία, μαζί με τα αφεντικά τους, να δουλεύουν για 400 ευρώ. Χωρίς άλλες παροχές. Αυτά που θέλουν από τους εργαζόμενους και τους ανέργους, από εμάς και τα παιδιά μας, πρέπει να τα υλοποιήσουμε στο πετσί τους! ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
Και καλά ο Παπαδήμος είναι τραπεζίτης θα μου πείτε.
Ο Παπούλιας ο “Πρόεδρος της Δημοκρατίας” ο φιλεύσπλαχνος που τον αβαντάρει, ζητώντας την στήριξή του, τη στήριξη του τραπεζίτη- δικτάτορα, λέγοντας ότι με αυτόν έκατσε ο κουρνιαχτός; Για τον πρόεδρο είναι κουρνιαχτός η έκφραση της οργής, η φωνή των αποκάτω. Είναι κουρνιαχτός το αίτημα της δημοκρατίας!
Επειδή η οργή πολλές φορές δεν με βοηθάει να γράψω την αγωνία μου με τρόπο “ευχάριστο”
βρήκα στο διαδίκτυο το εξαιρετικό άρθρο ενός δωδεκάχρονου παιδιού.
Λέει με το παραπάνω όλα όσα θα ήθελα ,και δεν μπορώ να γράψω.
Το ευχαριστώ και σας το προτείνω!
«Η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα»
Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/01/2012
Πέτρος, μαθητής 6ης Δημοτικού
Η δημοκρατία γεννήθηκε πρώτη φορά πριν από χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα και μετά απλώθηκε σʼ όλο τον κόσμο πολύ γρήγορα, παρόλο που δεν υπήρχε Ιντερνετ. Η δημοκρατία είναι το πιο σπουδαίο από τα πολιτεύματα, είναι πολύ καλό πράγμα. Αν δεν ήταν, θα την είχαμε καταργήσει όπως τα θερμόμετρα με τον υδράργυρο.
Δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα σημαίνει να μπορείς να λες ελεύθερα τη γνώμη σου, φτάνει να συμφωνεί μαζί σου ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και ο Πρωτοσάλτης. Δημοκρατία επίσης είναι να μπορείς να διαδηλώνεις ελεύθερα για ό, τι πράγμα θέλεις.
Υπάρχουν χιλιάδες διαδηλώσεις για να πηγαίνεις κάθε τόσο. Θα ήθελα κι εγώ να πάω σε μια διαδήλωση που θα λέει ότι μπορούμε να τρώμε ελεύθερα σουβλάκια, τσίζμπουρκερ και άλλα σκατοφαγιά κάθε μέρα κι όχι μια φορά το μήνα, αλλά δεν έχει φτιαχτεί ακόμα τέτοια διαδήλωση. Σʼ αυτές που γίνονται σήμερα οι μεγάλοι διαδηλώνουν για το ίδιο πράγμα αλλά ξεχωριστά.
Άμα βρεθούνε όλοι αυτοί που κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί, μπορεί να τσακωθούνε και να αρχίσουνε τις μπουνιές. Στις διαδηλώσεις περνάς ωραία, είναι σκέτη περιπέτεια, αρκεί να φοράς μάσκα, γυαλιά και να αντέχεις το ξύλο. Οι μεγάλοι που πηγαίνουν σʼ αυτές καλά θα κάνουν να αγοράζουν δικά τους γυαλιά γιατί την τελευταία φορά που πήγε ο μπαμπάς μου, μου πήρε τα γυαλιά του κολυμβητηρίου για να μην τον τσούζουν τα μάτια του και μου τα έχασε. Εγώ νευρίασα και μετά …τσακώθηκε με τη μαμά που τον έλεγε άχρηστο και πως αν ήταν άξιος θα έτρωγε κι αυτός μερικά λεφτά από αυτά που τρώγανε και οι άλλοι και τώρα δε θα αναγκαζόταν να τρέχει στις διαδηλώσεις, και να τρώει ξύλο, 40 χρονών άνθρωπος, αλλά δεν πολυκατάλαβα τι εννοούσε.
Στη Δημοκρατία ψηφίζεις όποιον θέλεις για να γίνει βουλευτής και μετά άμα δε σου αρέσει μπορείς να τον βρίσεις, να τον φασκελώσεις ή να του πετάξεις αυγό ελεύθερα. Αυτός όμως όσες βρισιές κι αν ακούσει δεν το κουνάει από τη θέση του, δεν καταλαβαίνει Χριστό. Οι διαφορετικοί βουλευτές μέσα στη Βουλή φωνάζουν, τσακώνονται, κάνουν τους εχθρούς και τους μαλωμένους και καμιά φορά βρίζουν ο ένας τον άλλο. Ένας είπε τους άλλους γαϊδούρια προ καιρού και μετά αυτοί τον κάνανε Υπουργό. Άρα στη Δημοκρατία μπορείς να βρίζεις ελεύθερα άμα είσαι μεγάλος. Άμα πάλι είσαι μικρός, μπορεί να σε βάλει η δασκάλα τιμωρία γιατί είπες το Θοδωρή, μ…πίτουρα.
Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία που είναι καλή. Το αντίθετο της Δημοκρατίας είναι η Χούντα που είναι κακή. Είναι αυτή που είχε ο μπαμπάς όταν ήταν μικρός. Στη Χούντα δεν κάνουν εκλογές και δεν κλείνουν τα σχολεία 4 μέρες. Ούτε τώρα κάνουμε εκλογές γιατί θα είναι καταστροφή για τον τόπο, λένε όλοι στις τηλεοράσεις, που δε θέλουν να χάνουμε μαθήματα και να μείνουμε αγράμματοι. Σήμερα έχουμε για πρωθυπουργό έναν πολύ καλό κύριο τον Παπαδήμο που αρέσει πολύ στη γιαγιά γιατί είναι σοβαρός, όμορφος, τα λέει ωραία απέξω χωρίς να τα διαβάζει σαν τον προηγούμενο, και έχει έρθει απʼ το εξωτερικό. Η γιαγιά που έχει Αλσχάιμερ νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και απορεί γιατί δε φοράει στολή. Το βασιλιά δεν τον είχε ψηφίσει κανείς για να μας κυβερνά, αλλά ούτε και τούτον τον έχει ψηφίσει κανείς, γι αυτό μπερδεύεται η γιαγιά.
Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μου δεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτό που θέλει η δασκάλα μας. Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε ο αδερφός μου, η μαμά μου κι εγώ. Είμαστε πιο πολλοί απʼ τον μπαμπά μου. Είμαστε ο λαός. Και ο μπαμπάς είναι ένας καλός κυβερνήτης που μας ακούει.
Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά.
Πηγή: Facebook
