Κουρσάροι (αφιερωμένο στη δήθεν διαβούλευση)
|
Τυχαία βρήκα το παρακάτω απόσπασμα του Ουγκώ. Έτσι έγραψαν οι ξένοι γι’ αυτούς που εμείς ξεχάσαμε…: «ΚΑΝΑΡΗ, σε λησμονήσαμε! Ανίσως τ’ όνομά σου προφερθή, ξαφνίζονται, ρωτούν: Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος; Είναι η μοίρα των ηρώων και του μεγάλου ανθρώπου. […] Σου μένει, ώ ναύτη, το κύμα σου, το καράβι σου, ένας πρίμος άνεμος, τ’ αστέρι του βραδιού που σε αγναντεύει, τα ταξίδια σου ανάμεσα στην ωραία φύση, τα συγκρατητά συναλλάσματα τόπων και πραγμάτων, η ελευθερία που είναι το καύχημά σου, ο γαλανός ουρανός σου, η γαλανή θάλασσα, οι αετοί σου, ο ήλιος σου, η γαλήνια ομορφιά των εύκρατων οριζόντων σου, η αρμονική σου γλώσσα, απαλή, ασύγκριτη.»
|
Δεν το ‘χει γράψει κάποιος «εθνικιστής» ρομαντικός, πομπώδης, καλαμαράς. Λίγες διάνοιες συγκρίθηκαν με το Γάλλο συγγραφέα. Η μετάφραση και απόδοση από τον Κωστή Παλαμά. Κι όμως, στα διάφορα ψευτοιστοριογραφήματα της «Ρεπούση, Δραγώνα, Βερέμη Α.Ε.» ο Κανάρης περνάει αλαφροπατώντας σα να μην υπήρξε. Αχ, ας μην είχε γίνει η σφαγή της Χίου! Τι εύκολα θα τον εξαφάνιζαν. Τώρα, τι «κόλλημα» είχε ο Ουγκώ μ’ ένα Βαλκάνιο, ρακένδυτο, κοντούλη βαρκάρη… εκείνος το ξέρει.
Στη μητέρα γη ηρώων σαν τον Κανάρη, έρχεται η ευρύτερη ομάδα πασόκων της γνωστής κλίκας για την επόμενη αποστολή. Η ταυτότητα ήταν ανέκαθεν ο στόχος τους. Ξεκίνησαν με τη γλώσσα και τα κατάφεραν καλά (άλλωστε πρότειναν ως επίσημη την Αγγλική). Συνέχισαν με την Ιστορία, καλά τους πήγε. Τι είναι ο άνθρωπος: Τόπος, χρόνος, σχέσεις, παράδοση. Σειρά λοιπόν έχει ο τόπος. Το νησιωτικό ανάγλυφο συνεχίζει να μαρτυρά, όσο κι αν μας τυφλώνει η tv. Ούτε που διανοούνταν, κάποτε, οι Έλληνες των εκβραχισμό (Μανώλης Κορρές), τα βράχια είναι ανοιχτό, παμπάλαιο βιβλίο. Υπερβολή; Μπορεί, αλλά σαν να έπεσαν πολλές συμπτώσεις μαζύ από τις ίδιες φάτσες της καταστροφής. Εκατοντάδες deals fast track υπέγραφε μανιωδώς ο υπουργός πριν αφήσει τη θεσούλα του. Δεν πιάστηκε το χέρι του; Αυτός ο πατριώτης υπουργός, με το κουρασμένο χέρι. Θυσία το κάνει για τον αχάριστο λαό.
Στο δικό μας χέρι είναι να πούμε όχι. Οι μισθοφόροι μνηστήρες τα βλέπουν όλα καλώς καμωμένα. Προς κακή τους τύχη πήγαν όλα στραβά. Λες και άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου. Από το Λονδίνο ο Αργέντης έστειλε όχι. Από τη NASA ο Ερρίκος Παυλής έγραψε όχι. Ο Πρύτανις κάλεσε τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας σε όλα τα νησιά να πουν όχι. Καλλιτέχνες, επιστήμονες, διανοούμενοι, λένε όχι. Η διχόνοια βασιλεύει στο γονίδιο του Έλληνα, εδώ πώς συμφωνήσαμε, σ’ αυτό το όχι;
Παπαγιώργης: ενώ οι αλήθειες διαρκούν και εκδικούνται, τα ψέματα τελειώνουν κάποτε. Το ψέμα θα τελειώσει και θα ‘μαστε όλοι εδώ. Ας το θυμούνται οι περιφερειακοί σύμβουλοι, γιατί η απόφαση είναι ιστορική. Θα μείνει. Για όποιον θέλει να κυκλοφορεί αξιοπρεπώς.
Μια ματιά στο βαρκάρη αρκεί. Θα καταλάβεις.
Β. Μεννής
