ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΟΣ ΤΟΠΟΣ!
Πάντα θεωρούσα τα Κουρούνια τόπο ιδιαίτερο, κι όχι μόνο λόγω της ξεχωριστής φυσικής ομορφιάς τους. Είναι και οι κάτοικοι ταιριασμένοι με τη φύση.
Τα Κουρούνια τα ζω εκ των ένδον πάνω από τριάντα χρόνια, έχω βγάλει τα συμπεράσματά μου. Αυτά ήρθε να τα εμπλουτίσει η τελευταία μας , στις 11 Αυγούστου, συναυλία της χορωδίας Χίου εκεί, με τίτλο «Πώς να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου».
Τη διοργάνωσε ο Σύλλογος Κουρουνιωτών-Εγρηγοριανών Χίου Αττικής « Ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» και τη διεκπεραίωσαν με απαράμιλλο ζήλο και αποτελεσματικότητα ο πρόεδρος Δημήτρης Γεντής και η ταμίας Φωφώ Μαυρουκάκη-Κατσαρού.
Την παρακολούθησαν 230-250 άνθρωποι . Στην έκπληξη αυτή να προστεθεί ότι στο κοινό, εκτός από τους σταθερούς κάθε φορά συνοδούς των χορωδών, ήταν όλα τα παιδιά και οι νέοι που παραθέριζαν στο χωριό , οι παππούδες, ο ιερέας, όλοι σχεδόν οι κάτοικοι, Κουρουνιώτες από τη Χίο, ακόμα και όσοι από τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο είχαν τις επιφυλάξεις τους για την πραγματοποίηση της συναυλίας. Πέστε μου, όλα αυτά μαζί τα συναντάει κανείς συχνά σε άλλα μέρη της Χίου;
Στη συναυλία εμφανίστηκαν, έστω για λίγο, Κουρουνιώτες και Εγρηγοριανοί νέοι της Αθήνας, έχοντας μάλιστα αφιερώσει εν μέσω καλοκαιριού και χρόνο για την προετοιμασία τους, οι γονείς τους το θεώρησαν ιδιαίτερα τιμητικό! Λέει κάτι αυτό;
Τα Κουρούνια είναι ένα χωριό που ζει , γιατί τίποτα, αγαπητοί μου αναγνώστες, δεν είναι τυχαίο. Από τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, αλλά και παλιότερα οι Κουρουνιώτες είχαν, κατά ένα ανεξήγητο για μένα λόγο, υψηλό επίπεδο καλλιέργειας. Και συνεχίζουν.
Πρώτοι αυτοί πρόβαλαν τον ζωγράφο-αγιογράφο Γιώργο Παναγιωτάκη και έφτιαξαν εκκλησιαστικό μουσείο για να τον στεγάσουν, εκδίδουν μια τρισχαριτωμένη τοπική εφημερίδα, τον «Αυλόγυρο», οργανώνουν πανηγύρι για να τιμήσουν τον προστάτη τους άγιο Ιωάννη Θεολόγο, από τα καλύτερα του νησιού, ευπρεπίζουν το χωριό τους με μεράκι και αισθητική, πρωτοπορούν βαθειά φτιάχνοντας το πρώτο οινοποιείο της Χίου, τον «Αριούσιο», και άλλα και άλλα.
Θα μου πείτε. Τα Κουρούνια είναι ο επίγειος παράδεισος; διαψεύδουν τη λαϊκή σοφία «Κακό χωριό τα λίγα σπίτια»; Άνθρωποι κατοικούν στα Κουρούνια, πίπτοντες διαρκώς και ανιστάμενοι όπως όλοι. Όμως υπάρχει η μαγιά που «ανεβάζει» όλη τη ζύμη. Είναι οι Κουρουνιώτες και οι Εγρηγοριανοί που ζουν στα χωριά τους, στη Χίο , στην Αθήνα και στο εξωτερικό και που πρέπει να προβάλουμε το όνομά τους προς μίμηση. Είναι ο Νικόλας και ο Δημήτρης Κεφάλας, ο Πέτρος Μοσχούρης, ο επιμελητής έκδοσης του «Αυλόγυρου», ο Σιδερής Κατσαρός και η γυναίκα του Φωφώ, ο Γιώργος Κεφάλας, ο Γιάννης Ζαννής, ο Βαγγέλης Σπανός και η γυναίκα του Ελένη, η Ιωάννα Κοτσάτου, ο φίλος Σταμάτης Γεωργούλης, οι «εταίροι» του «Αριούσιου», ο κ. Γιώργος Σπανός που με την σημαντική οικονομική του χορηγία συνέβαλε στην πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης, και όλοι όσοι τους ακολουθούν, επειδή τους έχει πείσει το παράδειγμά τους.
Οι νέοι μας δυνάμει ενσαρκώνουν την ομορφιά του κόσμου και την ορμή της ζωής.
Εμείς οι ώριμοι άνθρωποι χρειάζεται να αλλάξουμε προσανατολισμό. Να εγκαταλείψουμε τις ναρκισσιστικές αξίες του πολιτισμού μας για επιτυχία, πλούτο, προβολή, που μας αναγκάζουν να ζούμε μια ζωή που δεν είναι δική μας, και να υιοθετήσουμε πιο πνευματικές αξίες, των σχέσεων, της επικοινωνίας, της προσφοράς, της στροφής από το εγώ στο εμείς.
Είναι η τελευταία μας ευκαιρία για να ζήσουμε επιτέλους τη δική μας ζωή, δηλαδή να ζήσουμε πραγματικά.
Ελευθερία Λυκοπάντη
