ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ- ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου
.JPG)
Μήνες τώρα ήθελα να αρθρογραφήσω για τον εξευτελισμό και την κατρακύλα της πολιτικής ΄΄ψευτοσυγκυβέρνησης΄΄ αλλά με κρατούσαν αφενός μεν η δύσκολη συγκυρία της χώρας και αφετέρου η υπομονή και ελπίδα έναντι νέων προσώπων που δεν είχαν δοκιμαστεί και που έπρεπε να δοκιμαστούν για να κριθούν. Έφθασε, όμως, ο κόμπος στο χτένι και κάποιοι πρέπει να ακούσουν και δημόσια κάποιες αλήθειες.
Χρόνια τώρα μιλά όλος ο κόσμος για τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος από πολιτικούς και πολιτικές. Κανένας δεν τιμωρήθηκε, απεναντίας η εναλλαγή των δύο μεγάλων στην εξουσία καλλιεργεί τον φατριασμό και αποθρασύνει τους κρατικοδίαιτους.
Οι πραγματικά υπεύθυνοι της κρίσης έλαβαν μια σειρά από μέτρα κατά του λαού, τα οποία μπόρεσαν κάποιοι αγνοί άνθρωποι να τα δεχθούν αρχικά ως σωτήρια για τη χώρα. Όμως, βλέποντας να μην υπάρχει αποτέλεσμα, βλέποντας οι πολιτικοί να μην σταματούν την ευνοϊκή μεταχείριση έναντι του εαυτού των και βλέποντας ότι ο λαός καθημερινά εμπαίζεται και πένεται, αντιλήφθηκαν όλοι τι συμβαίνει και αναφώνησαν <<ως εδώ και μη παρέκει>>.
Μετά τα όσα ληστρικά αποφάσισαν, ήλθαν σήμερα να απολύσουν (το ονομάζουν δήθεν διαθεσιμότητα, ενώ οι πάντες γνωρίζουν ότι είναι ξεκάθαρα απόλυση – διαφορετικά το δημόσιο δεν ωφελείται οικονομικά από το να μετακινήσει κάποιον από ένα γραφείο σε κάποιο άλλο κι ενώ είναι βέβαιο ότι δεν θα το κάνει διότι, ούτε την υποδομή έχει, αλλά ούτε και τον χρόνο –τον οποίο θέτει ως δικλείδα για να μην απολυθεί κάποιος, δηλαδή τους 12 μήνες) τους ανθρώπους της νέας γενιάς οι οποίοι έχουν 10-15 χρόνια στο δημόσιο ή την τοπική Αυτοδιοίκηση, προσελήφθησαν με δικαστικές Αποφάσεις ή Αποφάσεις του ΑΣΕΠ, παντρεμένους με 2 ή 3 παιδιά, με δάνεια και ενδεχομένως δίχως άλλα άτομα στο ίδιο σπίτι να εργάζονται, δηλαδή να έχουν άλλο εισόδημα πλην εκείνου του ατόμου που τίθεται σε διαθεσιμότητα.
Το δε ΠΑΣΟΚ εξευτελίστηκε πλήρως: Από εκεί που το Γιωργάκι έλεγε <<χρήματα υπάρχουν>> και ο Βενιζέλος έκανε δηλώσεις στο Ζάππειο τη βραδιά της ήττας του Γιώργου από τον Καραμανλή (θεωρώντας ότι εάν ήταν εκείνος αρχηγός θα κέρδιζε…. Και μας πήγε στο 6 %…) συνηγόρησε και εξακολουθεί να στηρίζει μια τροικανή κυβέρνηση που έχει γίνει δεξιότερη της δεξιάς, με το πρόσχημα της εθνικής σωτηρίας (τη στιγμή που δεν καταργεί συντάξεις βουλευτών, δημάρχων, μαϊμού αντιστασιακών, κ.α. ανάλγητων παροχών και εξόδων, ανίκανη να εισπράξει οφειλές φοροφυγάδων με εκατομμύρια Ευρώ, μεγαλοεργολάβων και μεγαλοεπιχειρηματιών, τηλεοπτικών καναλιών και μεγάλων εκδοτικών οίκων με εκατομμύρια Ευρώ οφειλές στο δημόσιο, κ.λπ. Άρα όλα γίνονται στην πλάτη του απλού λαού και όχι των πολιτικών). Δεν αγγίζει δικαιώματα πολιτικών, απολύει όμως εκείνους που έχουν Αποφάσεις ΑΣΕΠ (κι ας λένε το αντίθετο- ας μας πουν εάν οι χιλιάδες εργαζόμενοι που έγιναν αορίστου χρόνου με το Π.Δ. 164/2004 έχουν ή δεν έχουν Απόφαση του ΑΣΕΠ- έχουν όλοι). Ξεβράκωσε (και σαν πολιτικό αλλά και σαν συνταγματολόγο) ο Σαμαράς έναν πρώην συνυπουργό του στη ΝΔ, τον Παυλόπουλο, που εισηγήθηκε το διάταγμα εκείνο (και που το ψήφισε και ο ίδιος) και έρχεται σήμερα με έναν υπουργό προταθέντα από την ΔΗΜ.ΑΡ. του Κουβέλη (άλλα ΄΄φρούτα΄΄… δήθεν υπέρ του λαού, με υπουργούς δικούς τους σαν τον Μανιτάκη …! Σε πολλά ο Κουβέλης δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους) να στείλει σπίτι τους χιλιάδες εργαζόμενους και να ανοίξει την πύλη της εξόδου και της πορείας στην ανέχεια και την εξαθλίωση σε χιλιάδες Έλληνες οικογενειάρχες. Με απολύσεις και εξοντωτικές μειώσεις μισθών και συντάξεων.
Ασφαλώς και δεν λέμε να απολυθεί ο Α΄ ή ο Β΄ και να μην απολυθεί ο Γ΄ ή ο Δ΄. Δεν μπαίνουμε σε αυτή τη λογική. Κανένας να μην απολυθεί. Δεν μπορεί να έχει το δημόσιο υπαλλήλους δυο ταχυτήτων. Δεν μπορεί ο Α΄ επειδή είχε μπάρμπα στην Κορώνη πριν 20 χρόνια κι έγινε μόνιμος να μην θίγεται και ο διπλανός του που μπήκε 5 χρόνια αργότερα (με ΑΣΕΠ, το ξαναλέμε για τα παπαγαλάκια που λένε και ξαναλένε ότι τίθενται σε διαθεσιμότητα μόνο όσοι είναι χωρίς ΑΣΕΠ- μέγιστο ψέμα- ενώ και αυτούς με ΑΣΕΠ, δηλαδή είτε το Π.Δ. 164/2004 είτε τον Ν. 2190/94, τους πιάνουν τα νέα μέτρα) να απολύεται. Κι ενώ είναι και οι δύο απόφοιτοι Λυκείου. Που είναι η ισχύς του Συντάγματος, που μιλά για σταθερή και μόνιμη εργασία έναντι όλων ? Ή δεν είναι δυνατόν να απολύει κάποιον επειδή είναι, ας πούμε, ΔΕ Διοικητικού και να μην απολύει τον διπλανό του επειδή είναι π.χ. ΔΕ Τηλεφωνητών ή ΔΕ Χειριστή Ηλεκτρονικού Υπολογιστή ή ΔΕ Πρακτικογράφων, τη στιγμή που προσλήφθηκαν με τον ίδιο τρόπο, την ίδια περίοδο, με τις ίδιες γνώσεις και ο ΔΕ Διοικητικού κάνει και τα τρία και εάν φύγει πρέπει το δημόσιο να πάρει τρεις άλλους υπαλλήλους να τα κάνουν !!! Αυτό το δημόσιο θέλουν ?
Η δεν μπορεί να απολύει κάποιον πτυχιούχο ανώτατης ή ανώτερης εκπαίδευσης (πανεπιστημίου ή ΤΕΙ) επειδή προσλήφθηκε ως υπάλληλος ΔΕ κάποτε (με απολυτήριο λυκείου) και δεν συμπλήρωσε οκταετή υπηρεσία στο δημόσιο με τον αυτό βαθμό εκπαίδευσης, ώστε να έχει δικαίωμα να κάνει αίτηση μετάταξης σε ανώτερο βαθμό εκπαίδευσης, σύμφωνα με τον Νόμο. Αυτά τα πράγματα είναι τρελά και συμβαίνουν μόνον στην Ελλάδα !
Από την άλλη προκύπτει το εξής εύλογο ερώτημα: Ποια είναι η ισχύς της δικαιοσύνης στην Ελλάδα και ο ρόλος της ? Η ελληνική δικαιοσύνη έκανε αορίστου χρόνου χιλιάδες συμβασιούχους με δικαστικές αποφάσεις, που εναρμονίστηκαν σε συγκεκριμένες Κοινοτικές και Ευρωπαϊκές οδηγίες, αναφορικά με τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων. Ψηφίστηκαν δε Νόμοι από τη Βουλή και τακτοποιήθηκαν εργασιακά χιλιάδες συμπατριώτες μας με νομοθετικές ρυθμίσεις. Ο κ. Μανιτάκης τα έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του ? Όταν κάθε πολίτης καταφεύγει στη δικαιοσύνη για οποιοδήποτε ζήτημα απόδοσης δικαίου και οι αποφάσεις της γίνονται αποδεκτές και σεβαστές, πώς έρχονται σήμερα και απολύουν χιλιάδες υπαλλήλους αορίστου χρόνου που έγιναν έτσι με αποφάσεις της δικαιοσύνης ?
Το ανάλγητο νομοσχέδιο για τη διαθεσιμότητα 2.000 και πλέον υπαλλήλων αορίστου χρόνου (που -τελικά- θα είναι πάνω από 4.000), που αριθμούν πέραν των 10 ετών στο δημόσιο και την τοπική Αυτοδιοίκηση, και που εάν περάσει ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα (είτε αορίστου χρόνου είτε μονίμων- θυμηθείτε το αυτό) ψηφίστηκε από αρκετούς βουλευτές, προφανώς για να σώσουν τις καρέκλες τους και όχι την Ελλάδα, όπως διατείνονται. Η Ελλάδα δεν σώζεται απολύοντας κόσμο και δημιουργώντας πολίτες δύο κοινωνικών στρωμάτων, πλούσιους και φτωχούς ! Εάν γνώριζαν τη νεότερη ελληνική ιστορία θα είχαν υπόψη τους ότι και το 1821, και το 1912 και το 1940 η Ελλάδα ήταν μια στάλα στον ωκεανό. Και εάν δεν υπήρχαν πατριώτες και ελληνόψυχοι πολιτικοί και στρατιωτικοί, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Παύλος Κουντουριώτης, ο Νικόλαος Πλαστήρας, κ.α. (που τότε τους έλεγαν τρελούς !), σήμερα η Ελλάδα θα ήταν ακόμη έξω από τη Λάρισα. Σε όποιο σημερινό Έλληνα τα λες αυτά θα σε πει σχιζοφρενή ή γραφικό. Γιατί έμαθε να κάθεται στην καφετέρια και να πίνει καφέ με τα δανεικά που μας έδωσαν οι Τροικανοί. Εάν ζούσαν οι πρόγονοί μας και μας έβλεπαν θα μας έφτυναν ! Για να σώσουν τις καρέκλες τους ανεκδιήγητοι πολιτικάντηδες, στέλνουν καθημερινά χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία και την πείνα, με το πρόσχημα της σωτηρίας της χώρας ενώ γνωρίζουν ότι δεν σώζεται η χώρα έτσι, δηλαδή εξαθλιώνοντας το λαό της- κάνοντας τον ένα να γίνει κλέφτης και τον άλλο να σιτίζεται από τα συσσίτια της Εκκλησίας- κι ενώ εσύ ο πολιτικός φταις με την τακτική σου που φτάσαμε εδώ ως χώρα κι εξακολουθείς να υφίστασαι ως εξουσία. Κοροϊδεύουν δε διαρκώς τον κόσμο, ότι δεν θα πάρουν άλλα μέτρα, τη στιγμή που συνεχώς λαμβάνουν νέα, εξοντωτικότερα των προηγούμενων. Μπορούμε, πλέον, να εμπιστευτούμε αυτούς τους ανθρώπους να μας εκπροσωπούν ? Όσοι είναι, είτε κομματόσκυλα, είτε αδαείς, ας συνεχίσουν !
Ας γνωρίζουν, όμως, ότι δεν υφίσταται πλέον ούτε σοσιαλισμός (για το ΠΑΣΟΚ), ούτε νεοφιλελευθερισμός (για τη ΝΔ), διότι αυτό που σήμερα υφίσταται είναι κάτι το αλλογενές και πραγματικά ανεξήγητο.-
