Στα τελευταία 32 χρόνια σχεδόν κάθε καλοκαίρι γινόμαστε μάρτυρες μιας επαναλαμβανόμενης φρικτής καταστροφής του δασικού μας πλούτου .
Η κύρια αιτία : Ο άνθρωπος.
Τρόπος καταστροφής: Η φωτιά γενικότερα. Ο συνειδητός εμπρησμός ειδικότερα. Με αυτόν θα ασχοληθούμε ….
Κίνητρα: Πολλά. Εμείς εστιάζομαι την προσοχή μας στην αλλαγή χρήση Γης.
Αποτέλεσμα : Το δάσος , το σύνολο δηλαδή φυτών και δένδρων που συνυπάρχουν αρμονικά, με το πλήθος των ζώων και εντόμων, στο μικροκλίμα που έχουν διαμορφώσει, ,εξαφανίζεται. Το τοπίο παραμορφώνεται.. Το κλίμα αλλάζει. Ο τουρισμός πλήττεται. Η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται. Η οικονομία βάλλεται αφού μαζί με το δάσος καταστρέφεται γεωργική Γη και καλλιέργειες… Μαστιχόδενδρα, ελιές, αμπέλια κλπ εξαφανίζονται… Η κατάσταση και μόνο αν κοιτάξαμε το νησί μας εμφανίζεται απελπιστική.
Στα τελευταία 32 χρονια , το νησί του Ομήρου έχει απανθρακωθεί από την μια άκρη μέχρι την άλλη. Μπορούμε πλέον με υπερηφάνεια να μιλάμε για 100% αποτέφρωσης όλου του δάσους που προϋπήρχε του 1981 ( φωτ 1), έτους αναφοράς, αφού τότε ξεκίνησε η μεγάλη καταστροφή που έκαψε το κεντρικό δάσος της Χίου από Ελίντα μέχρι του Αγγέλου τα Νερά , από Βολισσο μέχρι Ρετσιναδικα και Δάσος του Γιαννάκη.
Η καταστροφή έφτασε στο αποκορύφωμα της το καλοκαίρι του 1988 ,όπου την ίδια μέρα από διαφορετικές εμπρηστικές προσπάθειες ,το Βόρειο , το Κεντρικό και το Νότιο κομμάτι του νησιού παραδινόταν στην κυριολεξία στις φλόγες. Ακολουθησαν τα τμήματα Νέας Μονής, Αμάδων ,Βικίου ,Καμπιών, περιοχών ιδιαίτερης σημασίας για το νησί, Ολύμπων-Ελάττας, αυτό της Κλειδους. Κάθε χρόνο και κάτι, μέχρι να ολοκληρωθεί το πάζλ. Στο Βυκη είχαμε το μοναδικό φαινόμενο κάθε καλοκαίρι να μπαίνουν την δεκαετία του 90 δεκάδες φωτιές , μέχρι που τελικά το έκαψαν. Και έκαψαν ένα από τα ωραιότερα κομμάτια του νησιού μας. Ακριβώς το ίδιο σενάριο έλαβε χώρα τελευταία και στην περιοχή των Καρυών όπου μετά από προσπάθειες δυο χρονών και 5 εμπρησμούς τελικά πέρσι τον ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΚΑΨΑΝΕ ΤΟ ΜΙΣΟ ΝΗΣΙ. Και στις δυο περιπτώσεις , λαμβάνοντας υπόψη τις καιρικές συνθήκες και τους ισχυρότατους ανέμους ,η προφύλαξης ήταν τραγικά ελλιπέστατη.
Τέλος, όλα αυτά τα χρονια είχαμε αλλεπάλληλες φωτιές και στην Αμανη με κορύφωση του δράματος την πυρκαγιά στις 28 Ιουλίου 1999 , όπου βρίσκουν τραγικό θάνατο δυο νέα παιδιά ,δυο νέοι εποχιακοί πυροσβέστες . Η Ιωάννα Τασοπούλου και ο Σταύρος Καρβουνιάρης που έπεσαν εκτελώντας το καθήκον τους … (φωτ 2)
