Nέα Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Κίνηση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης
Κατεστημένο πολιτικό προσωπικό,συνδικαλιστική ηγεσία,κομματικοί και παραταξιακοί μηχανισμοί
Έφεραν ήττα κι ερείπια, τους αφήνουμε πίσω…
Η σχολική χρονιά που εκπνέει ήταν η χρονιά που ο μνημονιακός εφιάλτης βρίσκεται, ως εισβολέας πια, σε κάθε σχολείο, σε κάθε τάξη, σε κάθε σπίτι εκπαιδευτικού, ξεθεμελιώνοντας όλα τα μορφωτικά και όλα τα εργασιακά δικαιώματα στη δημόσια εκπαίδευση. Αλλάζουν το κλίμα σε κάθε σχολείο και φέρνουν τρόμο, φόβο, ομηρία. Με το πολυνομοσχέδιο που πέρασε, σε ένα άρθρο, πριν το Πάσχα ετοιμάζονται συστηματικά εκτεταμένες απολύσεις στην εκπαίδευση, που θα καταστεί έτσι ο κύριος αιμοδότης στο Μινώταυρο των απολύσεων και των ανθρωποθυσιών, που ζητά η Τρόικα!
Μέχρι σήμερα η επίθεση στο δημόσιο σχολείο και τους εκπαιδευτικούς έχει φέρει: 70% περικοπές στα κονδύλια για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων, 1500 καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολείων, κατάργηση της ενισχυτικής και πρόσθετης διδασκαλίας, έως και 45% μείωση των αποδοχών μας, κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και των επιδομάτων άδειας και γάμου, μείωση των παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, μείωση συντάξεων, εφάπαξ κ.α. Στο χώρο της εκπαίδευσης, οι μαζικές απολύσεις επιχειρείται να προκύψουν ως εξής:
· Αύξηση ωραρίου. Στο πολυνομοσχέδιο αυξάνεται το εβδομαδιαίο ωράριο των καθηγητών κατά δύο ώρες, χωρίς ταυτόχρονη αύξηση των μισθών. Αντίστοιχη αύξηση ωραρίου ετοιμάζεται και για την Πρωτοβάθμια, που για λόγους διχαστικών σκοπιμοτήτων δεν ανακοινώθηκε τώρα. Στόχος του μέτρου είναι αφενός να καλυφθούν τα χιλιάδες κενά που θα δημιουργηθούν από τους σχεδόν μηδενικούς διορισμούς (1 προς 10 δηλαδή 300 έως 400 σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια) και από τις απολύσεις 10.000 αναπληρωτών (από 12.000 φέτος μειώνονται σε 2.000 το 2013-2014) και αφετέρου να καταργηθούν χιλιάδες οργανικές θέσεις, έτσι ώστε να δημιουργήσουν μια τεράστια δεξαμενή μόνιμων εκπαιδευτικών προς απόλυση.
· Νέο κύμα από συγχωνεύσεις-καταργήσεις- υποβιβασμούς χιλιάδων σχολείων, κούρεμα οργανικών θέσεων και στοίβαγμα των παιδιών στις αίθουσες. Στο πολυνομοσχέδιο πέρασε διάταξη που αίρει τους περιορισμούς στη διαμόρφωση της οργανικότητας των Δημοτικών σχολείων (δηλαδή το δωδεκαθέσιο σχολείο μπορεί να γίνει και 15θέσιο) με προφανή στόχο την κατάργηση χιλιάδων σχολείων μέσω συγχωνεύσεων χωρίς περιορισμούς.
· Νέο Πειθαρχικό Δίκαιο Δημοσίων Υπαλλήλων (Ν.4057 του 2012) σε συνδυασμό με τον ν.4093/12 (3ο μνημόνιο), σύμφωνα με το οποίο επιβάλλεται αυτοδίκαια η αργία (με 50% του βασικού μισθού) με απλή παραπομπή σε Ε.Δ.Ε. και σχεδόν για όλα τα πειθαρχικά παραπτώματα, καταργώντας το τεκμήριο της αθωότητας. Προχωρούν σε δεκάδες διώξεις και αργίες εκπαιδευτικών προσπαθώντας να κατασκευάσουν δήθεν ενόχους και «επίορκους» για να τους οδηγήσουν και αυτούς στην πυρά των απολύσεων.
· Προεδρικό Διάταγμα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και αξιολόγηση των σχολικών μονάδων (δηλαδή κατηγοριοποίηση και κλείσιμο σχολείων) από την Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Α΄/θμια και Β΄/θμια Εκπαίδευση. Αν κάποιος κριθεί μη προακτέος για δύο διαδοχικές φορές, παραπέμπεται στο υπηρεσιακό συμβούλιο για απόλυση ή υποβιβασμό κατά έναν βαθμό (Ν.3528/2007). Είναι φανερό ότι και η «αξιολόγηση» επιχειρεί να φορτώσει στις πλάτες μας τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης και να δικαιολογήσει την ομηρία, την εργασιακή τρομοκρατία, τη μισθολογική στασιμότητα, τις μαζικές απολύσεις μας
· Το Υπ. Παιδείας ανακοίνωσε Π.Δ. για υποχρεωτικές μεταθέσεις. Οι χιλιάδες υπεράριθμοι μόνιμοι εκπαιδευτικοί (που θα προκύψουν από την αύξηση του ωραρίου), σύμφωνα με το Π.Δ. θα υποστούν τη βαρβαρότητα της υποχρεωτικής μετάθεσης στην περιφέρεια και στην επικράτεια. Για όποιον δεν συναινεί ή δεν βρεθεί θέση ανά την επικράτεια υπάρχει και η απόλυση. Σύμφωνα με το Π.Δ., εξολοκλήρου υπεράριθμος χαρακτηρίζεται, μετά από εισήγηση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης, ο εκπαιδευτικός που δεν συμπληρώνει το 75% του υποχρεωτικού διδακτικού του ωραρίου σε σχολική μονάδα ή σε ομάδα σχολικών μονάδων, της ίδιας ή διαφορετικής βαθμίδας, με μαθήματα της 1ης και 2ης ανάθεσης, της 1ης και 2ης ειδικότητας. Στη συνέχεια τα Υπηρεσιακά Συμβούλια συντάσσουν πίνακες υποχρεωτικής μετάθεσης των εκπαιδευτικών. Μετά καλούνται οι εκπαιδευτικοί από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης να υποβάλουν «δήλωση συναίνεσης» για μετάθεση σε σχολεία της ίδιας περιφέρειας (οι προτιμήσεις δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 3 σχολεία και τις 2 ομάδες σχολείων!). Όποιοι εκπαιδευτικοί δεν καταθέσουν «δήλωση συναίνεσης» καθώς και όσοι παραμένουν υπεράριθμοι μετά τις μεταθέσεις εντός της περιφέρειας θα κατατάσσονται σε πίνακες υποχρεωτικής μετάθεσης πανελλαδικής εμβέλειας. Οι πίνακες οριστικοποιούνται έως 15 Ιούνη.
· Ο εκπαιδευτικός χάνει τη μέχρι τώρα οργανική του θέση, αφού πρόκειται για μετάθεση και όχι για απόσπαση, κι αλλάζει οριστικά περιοχή τοποθέτησης (αυτό ισχύει και για όσους ήταν στη Διάθεση). Με το Π.Δ. χιλιάδες εκπαιδευτικοί όλων των ειδκοτήτων της Δευτεροβάθμιας, αλλά και της Πρωτοβάθμιας θα περιφέρονται σε 4-5 σχολεία ανά την περιφέρεια για να συμπληρώσουν ωράριο στην καλύτερη των περιπτώσεων και στη χειρότερη, αφού καταργείται το μέχρι τώρα αμετάθετο, θα επιστρέψουν σε σχολεία ανά την επικράτεια, εκεί δηλαδή από όπου ξεκίνησαν πριν 15 ή 20 χρόνια.
Γυρίζουμε την πλάτη στο συνδικαλισμό της ήττας
0 κατεστημένος κομματικός συνδικαλισμός στα πιο κρίσιμα χρόνια για την τύχη των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών, στα χρόνια που κρύφτηκε το φως από τα βέλη του αντίπαλου, αποδείχτηκε ρίψασπις, παρατάσσοντας αμετανόητα τριάντα πέντε 24ωρες και μερικές 48ωρες απεργίες κυριολεκτικά στο γάμο του Καραγκιόζη. Κι ενώ οι πρασινογάλαζες ηγεσίες των συνδικάτων αλλά και των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών, εξυπηρέτησαν συνειδητά τα σχέδια για την υποταγή των εργαζομένων στο μνημονιακό εφιάλτη, και οι άλλες κομματικές-παραταξιακές δυνάμεις στα συνδικάτα, συνηγόρησαν με τη στάση τους στην αγωνιστική και απεργιακή άπνοια, στον ευτελισμό των αγώνων, στην αποδοχή των στημένων και απαξιωμένων μορφών «πάλης» του κυβερνητικού συνδικαλισμού, τελικά στην ήττα που βιώνουμε σε όλα τα επίπεδα .
Αυτή η αμετανόητη ιδεοληπτική και διαχειριστική λογική, που αντί να οδηγείται από τις ανάγκες του κινήματος, λοξοκοίταζε διαρκώς στις ανάγκες των κομματικών και παραταξιακών μηχανισμών, εκφράστηκε με διάφορα επιχειρήματα και δικαιολογίες: Συκοφάντησε κάθε απεργιακή σπίθα που εκδηλώθηκε τα τρία αυτά χρόνια, κάθε κλαδική αιχμή που μπορούσε να ανάψει και να γενικέψει τη φωτιά. «Απαγόρεψε» στην εκπαίδευση την ιδέα της απεργίας διαρκείας, απομάκρυνε τη σύγκρουση και τη ρήξη από την ατζέντα της συλλογικής συζήτησης. Παρέπεμψε τη σύγκρουση σε ένα μακρινό μέλλον βάζοντας λεόντειες προυποθέσεις κι ενθάρρυνε τον αέναο και δογματικό κύκλο των 24ωρων, ως τάχα τον παρατεταμένο αγώνα που έχουμε ανάγκη, σαν το «αγιασμένο νερό» που πρέπει να κρατάμε μπροστά στην ξηρασία που μας περιμένει ή ακόμα χειρότερα δεν έκανε απολύτως τίποτα έχοντας τη ‘λογική του ώριμου φρούτου ’ περιμένοντας την κάλπη των βουλευτικών εκλογών και της κυβερνητικής εναλλαγής προσμένοντας ρόλο ‘χαλίφη στη θέση του χαλίφη’.Εξάντλησε έτσι τον κόσμο του αγώνα και εκφύλισε την έννοια της απεργίας! Μας οδήγησε στην ήττα.
Ο κομματικός συνδικαλισμός σε ρόλο Εφιάλτη
Η απεργία των καθηγητών, παρά την αφασία και τη συνένοχη σιωπή τριών χρόνων του κατεστημένου- κομματικού συνδικαλισμού, έστω και με τον τρόπο που τέθηκε στο τραπέζι μέσα στο Πάσχα, ήταν μια απεργία που μπορούσε να γίνει πολιτικά επικίνδυνη. Μπορούσε να ανάψει τη φωτιά στον κάμπο, να κάνει την οργή της χειμαζόμενης εκπαίδευσης, ελπίδα όλου του κόσμου της εργασίας, να πάρει πίσω, ως απεργός λαός, την κλεμμένη μας ζωή και να ανατρέψει το τυραννικό καθεστώς που κυβερνά με επιτάξεις και διατάγματα. Γι αυτό την έθαψαν με λυσσώδεις επιθέσεις οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι του καθεστώτος, ‘αριστεροί και δεξιοί ψάλτες’ αλλά και ‘ιεροκήρυκες εκ Περισσού ’, γι αυτό επιστράτευσαν με χουντικό τρόπο τους καθηγητές πριν καν την αποφασίσουν, γι αυτό έσπειραν τον τρόμο, γι αυτό έβαλαν τις δύσκολες ώρες τη γνωστή ετερόκλητη κομματική πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ, σε ρόλο πέμπτης φάλαγγας και προβοκάτορα, να την καταστείλει.
Η χαριστική βολή ήρθε από τον Εφιάλτη του κυβερνητικού και του κατεστημένου-κομματικού συνδικαλισμού απ’όλο το φάσμα στην ίδια την ηγεσία της ΟΛΜΕ, που επιστρατεύθηκε για να καθαρίσει το τοπίο τις επόμενες ώρες από τη συντριπτική ετυμηγορία της βάσης των καθηγητών. Και την στραγγάλισαν όλοι οι παραπάνω, σε μια ολομέλεια προέδρων των ΕΛΜΕ που αντί να λειτουργήσει ως τυπικό σώμα επικύρωσης μιας σαφούς απεργιακής απόφασης της βάσης των καθηγητών, την έπνιξαν πραξικοπηματικά, εκεί μέσα, πριν γεννηθεί και πριν γίνει επικίνδυνη.
Κατεστημένο πολιτικό προσωπικό,συνδικαλιστική ηγεσία,κομματικοί και παραταξιακοί μηχανισμοί έφεραν ήττα και ερείπια…
Τους αφήνουμε πίσω !
Η εμπιστοσύνη με την οποία περιβάλλουν οι συνάδελφοι τη Νέα Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Κίνηση οδήγησε συν τοις άλλοις σε μια πρώτη αλλαγή του συσχετισμού δύναμης και στο Σύλλογό μας στις εκλογές του περασμένου Δεκέμβρη. Όλη τη δύναμη που μας έδωσαν οι συνάδελφοι την επενδύσαμε στην προσπάθεια για μια μαχητική και ασυμβίβαστη δράση του Συλλόγου. Και εξακολουθούμε να δίνουμε τη μάχη – γιατί πολλά ακόμα πρέπει να γίνουν – για ένα Σύλλογο συνεργασίας, αλληλεγγύης, ενότητας κι αγώνα, κόντρα στην αδράνεια και τον παροπλισμό από τη μια, αλλά και κόντρα στις γραφειοκρατικές λογικές, τις κομματικές λογικές που θέλουν τους Συλλόγους παραταξιακά φέουδα από την άλλη.
Κίνηση μάχιμων εκπαιδευτικών στη ΔΟΕ, με συνεχή παρουσία στη συγκρότηση και τους αγώνες του ανεξάρτητου ριζοσπαστικού ρεύματος στην εκπαιδευτική κοινότητα. Κίνηση αυτόνομη, χωρίς εξαρτήσεις από κομματικούς μηχανισμούς ή κεντρικές παρατάξεις, από το 2009 πήραμε το ρίσκο να υπερασπίσουμε ασυμβίβαστα τις αρχές για τις οποίες χρόνια παλέψαμε: Να αντισταθούμε στην παρακμή, τον κομματισμό και σε όποιο κατεστημένο αναδύθηκε, υπέρ του ανεξάρτητου- αγωνιστικού –ριζοσπαστικού χώρου στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και στο συνδικαλιστικό κίνημα .
Στις μέρες μας, που η βαρβαρότητα επελαύνει πάνω από τις ζωές μας, χωρίς να εκδηλώνεται σοβαρή αντίσταση, η εκφρασμένη αντίληψή μας για πραγματικούς αγώνες σύγκρουσης, για αυτοοργάνωση στο κίνημα, για καμιά εμπιστοσύνη στην κομματική συνδικαλιστική γραφειοκρατία και για έναν ανεξάρτητο συνδικαλισμό των εκπαιδευτικών και των αναγκών τους, δικαιώνεται!
Την ώρα όμως του μεγάλου χαμού και μπροστά στον πιο σκληρό Σεπτέμβρη της εκπαιδευτικής μας ζωής, το Σεπτέμβρη των απολύσεων, των μετακινήσεων, της τρομοκρατίας και της αξιολόγησης, οι κομματικοί-παραταξιακοί μηχανισμοί, αμετανόητα, επιχειρούν να σφραγίσουν τις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων, που διεξάγονται μπροστά στην 82η ΓΣ της Ομοσπονδίας, με την απόλυτη σιωπή, ή στην καλύτερη περίπτωση με τα γνωστά μισόλογα, απέναντι στην ανάγκη για ένα σχέδιο αντίστασης και ξεσηκωμού του Κλάδου. Αντ’ αυτού εξαντλούνται στο μοίρασμα και στην αναπαραγωγή των κομματικο-παραταξιακών τους μηχανισμών….
Ας τους χαλάσουμε τη σούπα! Ας τους αφήσουμε πίσω! Τώρα που όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι ο κατεστημένος συνδικαλισμός είναι εχθρικός για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας. Η μαχόμενη εκπαίδευση όλο και περισσότερο αναγνωρίζει την ανάγκη για αυτοοργάνωση μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, τους Συλλόγους μας και τις Επιτροπές Αγώνα, την ανάγκη για το δικό μας συνδικαλισμό, της χειραφέτησης και των πραγματικών μας αναγκών. Ένα τέτοιο κίνημα ανεξάρτητο, ανατρεπτικό, είναι που μπορεί να ξεπεράσει την κομματική δυσκινησία και να θέσει τους όρους για μια πραγματική πανεκπαιδευτική εξέγερση το Σεπτέμβρη, στο δρόμο του κοινωνικού ξεσηκωμού, για τη ρήξη και την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής που ρημάζει τις ζωές μας.
Με μια τέτοια λογική καλούμε όλους τους συναδέλφους στις 11 Ιούνη στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών , για την εκλογή των Αντιπροσώπων μας της Χίου στη ΔΟΕ. Σας καλούμε να ενισχύσετε ΤΩΡΑ ακόμα πιο δυνατά από κάθε άλλη φορά το ανεξάρτητο ριζοσπαστικό ρεύμα, που σ’ όλες τις μικρές και μεγάλες μάχες, στο Σύλλογο και στο Κίνημα, έδωσε και δίνει όλες του τις δυνάμεις.
Nέα Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Κίνηση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης
