Α Ν Α Ι Σ Θ Η Σ Ι Α
Το πρόβλημα της λειψυδρίας είναι παγκόσμιο και κάνει τους υπεύθυνους ανά την υφήλιο να χάνουν τον ύπνο τους, όσο μάλιστα αυξάνεται ο πληθυσμός , τόσο το πρόβλημα κλιμακώνεται.
Κάποιοι λένε μεταξύ αστείου και σοβαρού ότι ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει για το νερό και όχι για το πετρέλαιο. Σε 20 χρόνια από σήμερα το πρόβλημα θα έχει οξυνθεί σε τέτοιο σημείο που όσοι ταξιδιωτικοί προορισμοί έχουν επάρκεια θα το διαφημίζουν ανάλογα, μαζί με τις ομορφιές του τόπου τους.(Φανταστείτε διαφήμιση….Ελάτε στη μυροβόλο Χίο, το νησί της Μαστίχας…έχουμε και νερό για πλύσιμο….) Ακούγεται αστείο αλλά είναι ταυτόχρονα και πολύ σοβαρό.
Στη Χίο ευτυχώς, τα επόμενα χρόνια με τις ενέργειες της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, θα έχουμε, Θεού θέλοντος , επιπλέον επάρκεια 10 εκατομμυρίων κυβ. μέτρων εκμεταλλευόμενοι τα επιφανειακά ύδατα.
Μέχρι όμως να φτάσουμε σε αυτό το σημείο , πρέπει να είμαστε φειδωλοί στη χρήση του και στη συνέχεια να μην επαναπαυθούμε ποτέ, αναλογιζόμενοι πάντα τους αστάθμητους παράγοντες.
Παρατηρείται όμως το φαινόμενο σε Δήμους που έχουν μεγάλο πρόβλημα λειψυδρίας να λαμβάνονται από την μια “περιοριστικά” μέτρα για την κατανάλωση, και από την άλλη να γίνεται κατασπατάληση των υδάτινων αποθεμάτων. Τα μέτρα αυτά ως κυρίως στόχο έχουν τους επαγγελματίες , με άμεσο αντίκτυπο και στην τουριστική ανάπτυξη, αφού περιορίζουν τη χρήση στα εστιατόρια στα ξενοδοχεία και στους λουτήρες στις παραλίες. Το δε τελευταίο (το νερό των λουτήρων) οι “Αρχοντες” που διαχειρίζονται το νερό, λένε πως “πάει χαμένο” ,λες και ο Αμερικάνος ή ο Ιάπωνας που ταξίδεψε 3.000 μίλια για να έρθει από τη χώρα του να κάνει μπάνιο στη Χίο, δεν δικαιούται να πλυθεί αλλά πρέπει να μείνει με τα αλάτια στην πλάτη……
Κλασσικό παράδειγμα των πιο πάνω η Δημοτική Αρχή Μαστιχοχωρίων η οποία αφενός εφαρμόζει τα ως άνω “περιοριστικά” μέτρα, από την άλλη η ίδια επιτρέπει το ανεξέλεγκτο πότισμα εκατοντάδων ερασιτεχνικών μπαξέδων σε όλο το Δήμο χωρίς να βάζει κανένα φραγμό. Χτυπάει λοιπόν τα εύκολα θύματα ,τους επαγγελματίες δηλαδή και τους τουρίστες και αφήνει ανεξέλεγκτους τους ερασιτέχνες κηπουρούς να ποτίζουν με τις ώρες τα στεγνά χωράφια τους ..
Μόνο στην παραλία του Λιθιού φαίνονται από ψηλά με γυμνό μάτι 8 καταπράσινοι μπαξέδες που αρδεύονται καθημερινά με ποσότητες δεκαπλάσιες από αυτές που απαιτεί η αστική χρήση του νερού. Μπορεί να φανταστεί κανείς πόσοι άλλοι υπάρχουν ανάμεσα σε δέντρα και σε χωράφια που δεν φαίνονται από τους δρόμους.
Ο Δήμαρχος βέβαια δεν κλείνει τις παροχές (ευνόητο είναι) σε αυτούς που τον στήριξαν, για να μην τον περιποιηθούν ανάλογα στις επόμενες εκλογές, δεν τις κλείνει βέβαια και σε αυτούς που δεν τον στήριξαν για να μην θεωρηθεί ότι τους τιμωρεί Και όλη αυτή η κατανάλωση βέβαια τις περισσότερες φορές αχρεωστήτως μιας και στο Δήμο Μαστιχοχωρίων υπάρχει παράδοση από παλιά στην δωρεάν παροχή νερού στους καταναλωτές.
Προσωπικά βέβαια δεν απορώ γι αυτή την τακτική, μιας και κανένας Δήμαρχος αλλά και κανένας από αυτούς που αποφασίζουν για το μέλλον της τουριστικής ανάπτυξης του νομού δεν ανήκει στην τάξη εκείνη των επαγγελματιών που αγωνιούν για το εάν οι επιχειρήσεις τους θα είναι ανοιχτές και του χρόνου. Ανθρωποι σεβαστοί, αγαπητοί και τίμιοι κατά τα άλλα , τα επαγγέλματα των οποίων όμως και ο βιοπορισμός τους δεν εξαρτήθηκε ποτέ ούτε θα εξαρτηθεί από την ανάπτυξη του νομού. Κι αυτό από μόνο του,λέει πολλά . Αυτό όμως είναι ένα μεγάλο θέμα που θα το θίξουμε μιαν άλλη φορά. Αυτό βέβαια που δεν έχουν ακόμα καταλάβει οι Δήμαρχοι είναι πως το νερό τελειώνει και τον άλλο μήνα που δεν θα έχουμε νερό να πλύνουμε ούτε τα δόντια μας, όλοι μαζί ακόμα και οι ίδιοι ερασιτέχνες μπαξεβάνηδες που σήμερα επωφελούνται ,θα τους πάρουν με τις … ίδιες ντομάτες που φυτεύουν σήμερα , κατηγορώντας τους για ολιγωρία.
του Γιάννη Μισετζή, νομαρχιακού συμβούλου
