ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
Του Γιώργου Φ. Παπαδόπουλου – Δημοτικού Συμβούλου Χίου
Αναμφισβήτητα η εκλογή νέου Προκαθημένου στην Ελλαδική Εκκλησία αποτελεί ένα ιστορικό γεγονός για τον τόπο και την Εκκλησία και τούτο διότι από την προσωπικότητά του μέλλει να προχωρήσουν μια σειρά ζητημάτων πίστεως, διδασκαλίας, ορθοπραξίας και διοίκησης.
Η εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου σηματοδότησε την σύγχρονη Εκκλησία σε μια εποχή δύσκολη μα και περίεργη.
Εάν εξετάσει κανείς την όλη βιοτή του νέου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου (κατά κόσμον Ιωάννη Λιάπη) μόνο θετικά στοιχεία μπορεί να εντοπίσει.
Προσωπικά, υπήρξα από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστοδούλου την εποχή της εκλογής του διότι είχαμε υπόψη μας τη λαμπρή πορεία του στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος (Βόλο) και το τεράστιο έργο που εκεί είχε επιτελέσει.
Δυστυχώς, μέσα σε λίγα χρόνια διαψεύστηκα όταν διαπίστωσα ότι δεν προχώρησε ούτε στην περιβόητη ΄΄κάθαρση΄΄ της Εκκλησίας αλλά και όταν – κυρίως – εγωιστικοί ισχυρισμοί μας έφεραν σε κόντρα με την μητέρα Εκκλησία μας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και μια σειρά ανθρώπων που, αντί να μας χωρίζουν διαφορές για πνευματικά ζητήματα, μας χώριζαν για θέματα διοίκησης και πρωτοκαθεδρίας. Ακόμη ο εναγκαλισμός του με το Βατικανό αποτέλεσε την αφορμή να ισχυρίζονται (όχι άδικα) οι έχοντες ακέραιο Ορθόδοξο φρόνημα ότι δεν σεβάστηκε το Συνοδικό Σύστημα μιας και η Ιεραρχία είχε αποφασίσει να μην δεχθεί την έλευση του Πάπα στην Ελλάδα αλλά και την επίσκεψη του Προέδρου της Ιεράς Συνόδου στο Βατικανό, ενώ τελικά έγιναν τα αντίθετα. Τέλος, τα όσα ακολούθησαν με ανθρώπους του στενού του περιβάλλοντος με παραιτήσεις και απομακρύνσεις Κληρικών δημιούργησαν αρνητικά σχόλια και ξένισαν τους πιστούς. Βέβαια, δεν έφταιγε πάντοτε και για όλα ο Αρχιεπίσκοπος και δεν πέρασε και λίγα τους τελευταίους 8 μήνες με την περιπέτεια της υγείας του. Το σίγουρο είναι ότι ανέβασε την Εκκλησία σε υψηλό επίπεδο στο φρόνημα του λαού και στο να εισακούεται περισσότερο από τους κυβερνόντες μας.
Ο Αρχιεπίσκοπος δεν παύει να είναι Μοναχός. Τούτο σημαίνει ότι δεν πρέπει να επιτρέπει να τον ακολουθεί και μια τηλεοπτική κάμερα. Αυτό ήταν το σφάλμα του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου που, μέσα σε τόσα καλά που έπραξε, δεν μπόρεσε να απαλλαγεί από την αυτοπροβολή που κάθε άλλο παρά στο χώρο της Εκκλησίας αρμόζει. Ας είναι η μνήμη του αιωνία και ο αγώνας του να βρει συνέχεια.
Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έχει δείξει δείγματα γραφής για τα οποία έχει καταξιωθεί στο χριστεπώνυμο πλήρωμα: Πραότητα, ταπεινότης, αγαθοεργία, ευσέβεια, σεμνότητα, δεκτικότητα, υπομονή, προσευχή και καρτερία. Επίσης εκκλησιαστικό φρόνημα, όχι ανάμειξη σε πολιτικά ζητήματα, διαφάνεια στα οικονομικά της Εκκλησίας και αγάπη στα Μοναστήρια και τους Μοναχούς (Είναι μεγάλη υπόθεση οι Επίσκοποι να είναι φιλομόναχοι). Ακόμη δεν συμπαθεί την αυτοπροβολή και την περιαυτολογία, δεν έχει ΄΄φατριά΄΄ και σέβεται όλους τους Αρχιερείς είτε τον υποστηρίζουν είτε όχι, προπάντων δε την Ιεραρχία και το Συνοδικό Σύστημα που είναι ένα δημοκρατικό και πλειοψηφικό σύστημα απόλυτα αποδεκτό από την Εκκλησία και την Ελληνική Πολιτεία.
Ο ίδιος αναδείχθηκε Άξιος της αποστολής του και παρά τις όσες αντιξοότητες και δυσκολίες αντιμετώπισε στην Αρχιερατική του διακονία βγήκε ακέραιος και άσπιλος των όσων κάποιοι προσπάθησαν κάποτε ανεπιτυχώς να του προσάψουν. Ειδικά στα οικονομικά ζητήματα που κάποτε είχαν απασχολήσει την Ιεραρχία ο κ. Ιερώνυμος αποδείχθηκε καθαρότατος και έντιμος και τούτο αναγνωρίσθηκε τελικά υπό πάντων.
Μέσα στα τόσα πρόσφατα ας σημειωθεί και τούτο: Όταν το καλοκαίρι που μας πέρασε η πύρινη λαίλαπα έκαψε ότι βρήκε μπροστά της και είχε περιτυλιχθεί στις φλόγες ένα Μοναστήρι της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λειβαδείας του κ. Ιερωνύμου ο ίδιος, αφού εκκενώθηκε η Ιερά Μονή από την Αστυνομία διότι υπήρχε ο κίνδυνος να καούν ζωντανοί οι Μοναχοί της, αρνήθηκε να φύγει από μέσα – παρά τις εντολές της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής – και φώναξε στεντορεία τη φωνή <<Να απομακρυνθούν οι Αδελφοί Μοναχοί να σωθούν. Αλλά ακόμη και αν δεν μείνει ούτε ένας εδώ, ακόμη κι αν καεί η Μονή, ο Επίσκοπος δεν πρέπει να την εγκαταλείψει κι ας είναι εδώ το τέλος του>>.
Αυτός, αγαπητοί μου, είναι ο νέος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος τον οποίο αγαπούμε και σεβόμαστε βαθύτατα και ευχόμαστε να έχει <<Πολυχρόνιον και Θεάρεστον ποιμαντορίαν επ΄ αγαθώ της Εκκλησίας μας>>. Γένοιτο.
