Βαγγέλης Μεννής: Για τις ομιλίες των διανοουμένων και την εκδήλωση του ΦΟΒ
35
Εξαιρετικά πετυχημένη και παραγωγική ήταν η εκδήλωση που διοργάνωσε ο ΦΟΒ την Κυριακή, 21 Απριλίου με ομιλητή τον Κώστα Ζουράρι. Ο καθηγητής προσέφερε στους συμμετέχοντες μια συγκλονιστική – μεστή νοημάτων διάλεξη. Αφού έκανε αναφορά σε λεπτομέρεια της «Νέας Μονής», που ένας Θεός ξέρει αν την είχαμε σκεφτεί, συνέχισε με το θέμα της ελληνικότητας. Η άποψη του για την αντιμετώπιση της κρίσης κινήθηκε στα σημεία αναφοράς της ελληνικότητας. Ο Όμηρος, ο Θουκυδίδης, ο Ελύτης, ο Σεφέρης, η ελευθερία, η επίγνωση της διαταραγμένης φύσης του ανθρώπου κλπ. Πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στους διοργανωτές.
Το επόμενο βράδυ μίλησε στην ΕΤ1, ο υπεύθυνος αναστήλωσης της Ακρόπολης, Καθηγητής του ΕΜΠ Μανώλης Κορρές. Ο μέσος άνθρωπος ίσως δεν γνωρίζει ότι οι Αθηναίοι χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να χτίσουν τον Παρθενώνα, ενώ οι απόγονοι εδώ και 2.000 χρόνια τον επισκευάζουμε (με εξαίρεση αυτούς που πριόνισαν το μνημείο). Εμφανίστηκε ευτυχώς ένας φιλόσοφος – επιστήμονας της εμβέλειας του Κορρέ για να διεκπεραιώσει το έργο της αναστήλωσης με τρόπο αντάξιο της ιστορίας του.
Μίλησε λοιπόν τη Δευτέρα ο Κορρές και είπε: Για τους «ατάλαντους πτυχιούχους» των πανεπιστημίων που σπουδάζουν όχι από αγάπη για τη γνώση, αλλά για ν’ αποφύγουν ένα στίγμα. Για τη σωματική και πνευματική ισορροπία που προσφέρει η χειρωνακτική εργασία, στο παρελθόν παράγοντας εξισορρόπησης των κοινωνικών φαινομέων. Για τη σχεδίαση των δρόμων που οι αρχαίοι εμπιστεύονταν στα μουλάρια… Για τα τεχνολογικά επιτεύγματα και τα οικοδομήματα που όχι μόνο δεν εκφύλιζαν το περιβάλλον, αλλά το υποστήριζαν και το ευνοούσαν. Για την εξαντλητική δουλειά στα αρχαία μνημεία σε μια προσπάθεια «να αποσπαστεί έστω και το τελευταίο τους μυστικό». Για την «ανάπτυξη της διάνοιας» που μπορεί από μόνη της να αποτελεί νόημα.
Ίσως γίνει εφικτό στο μέλλον να προσκληθεί στη Χίο ο Κορρές, μήπως μάθουμε έστω και τώρα τι ακριβώς κάνει ο Παρθενώνας εκεί πάνω και γιατί κερδίζει το χαρακτηρισμό: «απόλυτο μνημείο του κόσμου» (οι ξένοι το λένε, όχι μόνο οι Έλληνες).
Και μια σημαντική παρατήρηση. Σύλλογοι όπως ο ΦΟΒ ή ο Φιλοτεχνικός εκτός από την οργάνωση -καλλιέργεια ωραίων συζητήσεων, θα πρέπει να δραστηριοποιούνται και στον κοινωνικό στίβο των μεγάλων προβλημάτων. Οι πνευματικοί μετέχουν στην κοινωνία δεν αποστασιοποιούνται. Είναι αναγκαία η φωνή και η κρίση τους, έστω κι αν αυτό δυσαρεστεί τους πολιτικούς. Τι να κάνουμε δε μπορούμε να τα έχουμε με όλους καλά… Οι ομιλίες προσφέρουν σημαντικά στην κοινωνία αλλά δεν είναι η μοναδική διάσταση του ρόλου της πνευματικότητας.
