Κοφινάς: Τόπος ψυχαγωγίας, διασκέδασης και μελλοντικών σχεδίων ανάπλασης!!!
Δυστυχώς πλέον το έργο είναι γνωστό. Οι πρωταγωνιστές αλλάζουν λίγο ( βλέπε εκάστοτε δημοτική αρχή) ενώ οι κομπάρσοι( βλέπε κάτοικοι του Κοφινά) είναι εκεί σταθεροί να διεκδικούν το καλό της γειτονιάς τους.
Πάμε όμως να πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Η δημοτική μας αρχή πριν λίγο καιρό διάλεξε την τοποθέσια του Κοφινά ώστε να γίνει σημείο μεταφόρτωσης των σκουπιδιών. Που είναι το κακό θα αναλογιστεί ο κοινός νους;Κάπου έπρεπε να γίνει… ας γινει στον Κοφινά λοιπόν. Ωραία ως εδώ, αφού οποιαδήποτε συζητηση στυλ « κολοκυθιάς» , όχι εδω εκεί, οχί εκεί παρακεί μάλλον θα κατέληγε σε άκαρπα αποτέλεσματα. Σε αυτόν όμως που έχει καλή μνήμη και ειδικά στον κάτοικο του Κοφινά, αφού η δικιά του «ράχη» τα έχει τραβήξει όλα, ξυπνούν άσχημες μνήμες.
Ο Κοφινάς λοιπόν στο πέρας των χρόνων είναι η περιοχή πειραματόζωο. Αυτό γιατί πολλές φορές έχουν προσπαθήσει να «τοποθετήσουν» εκεί τα προβλήματα που εμφανίζονται κατα καιρούς στον τόπο μας.
Η αρχή έγινε με την τοποθέτηση στην γειτονιά των σφαγείων. Μπορεί οι απαραίτητες άδειες να μην υπήρχαν αφού ο χώρος δεν προβλέπονταν για κάτι τέτοιο αλλά αυτό δεν στάθηκε ικανό να «στερήσει» από τους κατοίκους δυσοσμία και άθλιες εικόνες, μέχρι προσφάτως που « ο κόμπος έφτασε στο χτένι» και τα σφαγεία δεν μπορούσαν με κανέναν τρόπο ( νομικής φύσεως) να λειτουργήσουν. Σημαντικη λεπτομέρεια… Μετα το κλείσιμο των σφαγείων στο Κοφινά δεν ξανα λειτούργησαν πουθενά αλλού ανάλογες εγκαταστάσεις. Το θέμα απλά έκλεισε!
Η συνέχεια υπήρξε πριν αρκετά χρόνια με μία κατα τα άλλα συμπαθή ομάδα ανθιγγάνων. Τότε λοιπόν αποφασίστηκε ότι η πιο κατάλληλη περιοχή εγκατάστασης αυτού του πληθυσμού είναι η περιοχή του Κοφινά. Βέβαια οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης καθώς και η ακαταλλήλοτητα του χώρου ήταν μικρές λεπτομέρειες μπροστά στο μεγαλόπνοο έργο. Οι αντιδράσεις των κατοίκων χαρακτηρίστικαν ρατσιστικές, η ως τότε ακράδαντη λογική κλονίστηκε με τις πρώτες δυσκολίες και η ομάδα ανθιγγάνων συνέχισε σε άλλους τόπους την πορεία τους. Σημαντική λεπτομέρεια… Κανένα άλλο μέρος πάνω στο νησί δεν θεωρήθηκε κατάλληλο για την εν λόγω εγκατάσταση. Το θέμα απλά έκλεισε!
Την προηγούμενη τετραετία η δημοτικά αρχή Βρουλή δίνει την δυνατότητα στον Κοφινά και πάλι να «αναδειχθεί» φέρνοντας στην περιοχή το σύνολο των νεκροταφείων. Οι Κοφινούσοι και πάλι αντιδρούν αφού η περιοχή που σχεδιαζόνταν το έργο απλά αποτελούσε αναδασωτέα έκταση. Μικρές λεπτομέρειες και αυτό από τους γρινιάρηδες κατοίκους, σκέφτηκαν κάποιοι. Η απόφαση παίρνει τον δικαστικό δρόμο, όπου εκεί φάνταζε σαν πέναλτι σε άδεια εστία ( χρησημοποιώντας και λίγο αθλητικούς όρους!). Οι κάτοικοι του Κοφινά φυσικά σκοράρουν και το μέτρο παγώνει. Σημαντική λεπτομέρεια… Καμία άλλη περιοχή πάνω στην Χίο δεν κρίνεται κατάλληλη για το συγκεκριμένο έργο. Το θέμα απλά έκλεισε!
Φτάνοντας στο σήμερα υπάρχει το θέμα που αναφέραμε στην αρχη. Την εξέλιξη και την κατάληξη δεν μπορούμε ακόμα να την αναφέρουμε αλλά ίσως να μην θέλει και μεγάλη φαντασία. Κάποιες λεπτομέρειες που πάλι υπάρχουν, κάποιοι γκρινιάρηδες κατοίκοι το ίδιο και μία ακράδαντη λογική επίσης!
ΥΓ 1 Στην περιοχή που συζηταμε όλοι γνωρίζουν ότι βρίσκεται το λωβοκομείο. Ναι, ένα έργο παγκόσμιας κληρονομιάς, έχει συγκαταλεχθεί σε μνημεία τέτοια από εξειδικευμένη εφημερίδα του εξωτερικού, που σίγουρα με όλα αύτα τα έργα αν μπορούσε να μιλήσει θα ευχαριστούσε όλους όσους προσπαθούν να το «αναπλάσουν» και να «αναδείξουν» κάτι από την χαμένη του αίγλη!
Υ.Γ 2 Κάπου λίγο πιο κάτω από την περιοχή που συζητάμε υπάρχει και ένα ταλαιπωρημένο γήπεδο που τυχάνει να φιλοξενεί μία από της πολυπλυθέστερες ακαδημίες του νησιού ( 70 παιδιά αισίως) καθώς και πλειάδα παιδιών που πηγαίνουν εκεί για να ευχαριστηθούν παιχνίδι. Το γήπεδο αυτό λοιπόν καταστράφηκε στις πλημμύρες που έιχαν πλήξει το νησί μας και κανέις, σχεδόν, δεν ασχολήθηκε να το επισκευάσει. Όταν αυτό έγινε πέρυσι, μετά από δύο χρόνια καθυστερησης, και ενώ οι μελέτες έδειξαν ότι ο χλοοτάπητας ήταν κατεστραμμένος η απόφαση ήταν απόλυτη… Δεν υπάρχουν λεφτά, επανατοποθέτηση του παλαιού, με άμμεσο βέβαια τον κίνδυνο τραυματισμών παιδιών που αθλούνται κάπου που μόνο το πράσινο θυμίζει γήπεδο. Βέβαια φέτος διαβάζουμε ότι λεφτά βρίσκονται για άλλα γήπεδα και για άλλους χλοοτάπητες ( και μακάρι γιατί ο αθλητισμός χρειάζεται παντού). Λεπτομέρειες θα πούνε κάποιοι ξανά!… Μα αυτές οι λεπτομέρειες δίνουν την ουσία όπως λέει γνωστός αοιδός και εμείς δεν μπορούμε από το να συμφωνήσουμε!!!
Στέλιος Μανάρας
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η φωτογραφία είναι του Σιδερή Λοϊζου
