Καρφί από το Αιγαίο
Η ζωή είναι τόσο όμορφη…

}Καλώς ήρθαμε στο «Καρφί»! Ύστερα από μία 19ετή πορεία στον επαρχιακό Τύπο κάνουμε το μεγάλο βήμα… Δεν ξέρουμε αν είμαστε ένα δίδαγμα ζωής για όλους, μιας και έχουμε κάποιες ΟΡΑΤΕΣ ειδικές ανάγκες! Τιμή μας και καμάρι μας που τις έχουμε προσωπικά δηλαδή! Άλλωστε όλοι λίγο πολύ έχουν ειδικές ανάγκες, απλώς σε πολλούς δεν φαίνονται… Μόνο αυτή είναι η «διαφορά», πιστέψτε μας! Γι’ αυτό θέλουμε, παρακαλούμε τους συναδέλφους δημοσιογράφους να μην ασχοληθούν καθόλου με την ιδιαιτερότητά μας, παρά μόνο να μας κρίνουν από την εργασία μας εδώ στο «Καρφί»! Ευχαριστούμε θερμά τη διεύθυνση της εφημερίδας που μας ενέταξε στο δυναμικό της σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Η φιλοσοφία μας επίσης: Θέλουμε να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, εφόσον έχουμε την υγεία μας φυσικά! Από κει και μετά η ζωή είναι τόσο όμορφη, που είναι ανόητο να καθόμαστε να γκρινιάζουμε για τα μικρά και τα ασήμαντα… Μα θα πείτε, «το θηρίο» της κρίσης είναι ακόμη εδώ στην Ελλάδα… Πιστέψτε μας, με βρισιές και αυγά στους πολιτικούς δεν αλλάζουν τα πράγματα! Αν το δούμε με μια ψύχραιμη ματιά, ο κόσμος δείχνει να θέλει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, ασχέτως βέβαια αν δεν βλέπει κάποια μεγάλη αλλαγή… Όπως φαίνεται τουλάχιστον. Η ζωή ωστόσο δεν είναι μόνο πολιτική, που πρέπει να διορθωθεί κι άλλο προς μια σωστή προοδευτική-φιλολαϊκή κατεύθυνση… Εκτός από τις μεγάλες μάζες έξω στους δρόμους που καλό είναι να υπάρχουν! Πρέπει να δουν οι αρμόδιοι πολύ σοβαρά την παιδεία μας και τον πολιτισμό μας! Από αυτά τα δύο θα ξεκινήσουν όλα… Αν θέλουν κάτι να αλλάξει στη χώρα μας και να γίνει καλύτερη επιτέλους! Με αυτά και άλλα πάρα πολλά θα ασχολούμαστε κάθε Σάββατο εδώ στο «Καρφί»! Καλή μας σεζόν λοιπόν!
ΖΗΤΗΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΙΚΟ ΡΟΔΙΤΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ,
ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟ ΑΡΘΡΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ, 6/9/2015
Ένα άτομο χωρίς τις δικές μας ανάγκες
Ο 39χρονος
Ο 39χρονος
Το 1998 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Χίου, εκφραζόμενος στις συνεδριάσεις με κάρτες αλφαβήτου! Το 1995 κυκλοφόρησε την ποιητική συλλογή «Εγώ ο ένας» και, όπως γράφει στον πρόλογο, οδηγήθηκε στην ποίηση σε ώρες λύπης και μοναξιάς, αλλά όχι για την περίπτωσή του αλλά «για την αδικία της ζωής» και για μια αγάπη στην οποία γράφει: «Όταν μου μιλάς/ σε κοιτώ σαν άγαλμα/ Όταν μου έστειλες το πρώτο φιλί/ έγινα Θεός». Συνεργάστηκε ως αρθρογράφος στην τοπική εφημερίδα «Αλήθεια» επί 19 χρόνια και τώρα θα μας στέλνει ένα γράμμα-άρθρο από καρδιάς του Αιγαίου.







