Στο Ναυτικό Μουσείο στεγάζεται η ναυτική παράδοση των Οινουσσών (video)

“Το Ναυτικό Μουσείο Οινουσσών αποτελεί μετεξέλιξη της Πινακοθήκης Οινουσσών, η οποία ιδρύθηκε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με σκοπό να φιλοξενήσει έργα του λαϊκού πλοιογράφου Αριστείδη Γλύκα που απεικόνιζαν οινουσσιακά ιστιοφόρα. Τη δεκαετία του 1960, η Πινακοθήκη μεταφέρθηκε στο κτίριο όπου σήμερα στεγάζεται το Μουσείο”, δήλωσε στην ΕΡΤ3 η Δώρα Μαγγανά, επιμελήτρια του Ναυτικού Μουσείου Οινουσσών.

“Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο χώρος επεκτάθηκε και ανακατασκευάστηκε με σύγχρονες μουσειολογικές προδιαγραφές. Το Μουσείο, εμπλουτισμένο με νέες συλλογές και λειτουργώντας πλέον ως κοινωφελές ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, άνοιξε τις πύλες του το 1991”, πρόσθεσε.

“Στο Ναυτικό Μουσείο Οινουσσών παρουσιάζεται η πλούσια ναυτική κληρονομιά του νησιού – από τα ιστιοφόρα του 19ου αιώνα στα ατμόπλοια του 20ού αιώνα, μέχρι και τα σύγχρονα πλοία μεταφοράς ξηρού φορτίου, πετρελαίου και εμπορευματοκιβωτίων. Στο Μουσείο υλοποιούνται, επίσης, εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και εκδηλώσεις σχετικές με τη ναυτική παράδοση, την τέχνη και το περιβάλλον”, κατέληξε.

Εντυπωσιακά είναι επίσης τα μισομόντελα, όπου οι αγγλικές κατασκευαστικές εταιρείες έφτιαχναν το ομοίωμα του καραβιού που θα ναυπηγούσαν, αλλά κατά το ήμισυ. Κάνοντας στην πορεία μια πολύ όμορφη και έξυπνη πατέντα, με την τοποθέτηση καθρέφτη στο πλάϊ και κατά μήκος, οπότε αμέσως το βαπόρι φαινόταν πως ήταν κανονικό!
Εντυπωσιακά και τα λίμπερτυ, που κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Αμερική και μετά τη λήξη του Πολέμου χρησιμοποιήθηκαν μέχρι και το 1970 περίπου ως εμπορικά. Ηταν τόσο τυποποιημένα που η κατασκευή του καθενός ήταν κατά μέσο όρο 39 ημέρες, ενώ το τελευταίο παραδόθηκε μέσα σε 4 ημέρες και 15 ώρες. Μάλιστα στην ηλεκτροκόλληση εργάζονταν γυναίκες που έχει γραφτεί πως δούλευαν τόσο γρήγορα όπως όταν γάζωναν.

ΠΗΓΗ: ertnews.gr