Ενα στα πέντε πετρελαιοφόρα, ανήκει σε Ελληνες εφοπλιστές. Πάνω από 120.000 άτομα εργάζονται στο ναυτιλιακό τομέα και η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος-μέλος της Ε.Ε., που διαθέτει αυτόνομο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας
Δεν προκαλεί εντύπωση, σημειώνει ο συντάκτης, το γεγονός ότι 30 χρόνια μετά το θάνατο του, τόσο ο μύθος του Αριστοτέλη Ωνάση όσο και των υπολοίπων ναυτικών οικογενειακών δυναστειών, που πλούτισαν χάρη στο θαλάσσιο εμπόριο, δεν έχει ξεθωριάσει, ενώ το πρότυπο του Ελληνα εφοπλιστή και μέλους της διεθνούς υψηλής κοινωνίας, παραμένει ζωντανό. Σύμφωνα με τον Romuald Lacoste, ερευνητή του Ανώτατου Ινστιτούτου Ναυτιλιακής Οικονομίας, πρόκειται για μια επιτυχημένη ιστορία, η οποία ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50 με την αλματώδη ανάπτυξη των μεταφορών πετρελαίου.
Το σημαντικό πλεονέκτημα των Ελλήνων ήταν το cross-trading, μια πρακτική απίστευτης προσαρμοστικότητας. Το σύνολο των πλοίων τους χρησιμοποιείται για λογαριασμό τρίτων. Ενώ στις περισσότερες χώρες η εμπορική ναυτιλία συνδέεται ως επί το πλείστον με την εθνική βιομηχανία, οι Ελληνες ξεχώρισαν αυτή τη σχέση ναυτιλίας και βιομηχανίας, η οποία μάλιστα, σύμφωνα με το Romuald Lacoste, είναι σχετικά ανύπαρκτη στη χώρα τους.
Παραδόξως, σημειώνει ο συντάκτης, η ελληνική εμπορική ναυτιλία έχει πέσει θύμα της ίδιας της τής επιτυχίας. Υποφέρει κυρίως, από την έλλειψη στελεχών, γεγονός που απειλεί την παντοδυναμία της έναντι των μεγάλων ασιατικών χωρών. Και είναι η Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών που εκπέμπει σήμα κινδύνου, καθώς όλοι οι καλοί καπετάνιοι και μηχανικοί πλοίων επιλέγουν να εργαστούν σε ξένες εταιρείες με καλύτερους μισθούς.
Ενα ακόμη πλήγμα στην ελληνική ναυτιλία σήμερα, σύμφωνα με το άρθρο, ήταν οι οικολογικές καταστροφές των ναυαγίων Erika και Prestige, που έπληξαν την εικόνα των Ελλήνων ιδιοκτητών πλοίων, με αποτέλεσμα μεγάλα ονόματα του κλάδου να αποτραβηχτούν, εκτιμώντας ότι η όλη εμπορική δραστηριότητα είχε γίνει αρκετά επικίνδυνη εξαιτίας των υπέρογκων απαιτούμενων αποζημιώσεων.
Παρά ταύτα, η ελληνική «θαλασσοκρατορία» διατηρεί τον ηγετικό της ρόλο, και μπορεί σε κάθε περίπτωση να υπολογίζει σε μια ισχυρή ομάδα πίεσης που δραστηριοποιείται ακόμη και στους διαδρόμους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Πηγή: Ναυτεμπορική, 16/11/2006
