ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ…ΕΠΙΣΗΣ
Λόγοι ευγένειας αλλά και καλής ανατροφής με υποχρεώνουν να ευχαριστήσω αλλά και να ανταποδώσω τις ευχές τις οποίες, με τόση γενναιοδωρία χάρισε προς το αναγνωστικό κοινό ο νεαρός (όπως φαίνεται από την ιδιότητα του ως μέλος του Κ.Σ της ΚΝΕ) κ. Ξυλάς, με αφορμή την έλευση του 2008. Πράγματι, είθε «να κοπούν τα ποδάρια της Αστικής Τάξης», θα προσέθετα δε «και να ρεύσει το αίμα των μελών της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού στο Σύνταγμα, ανάμεσα από τα παλουκωμένα κεφάλια του Αλαβάνου, του Τσίπρα, του Κουβέλη και των υπολοίπων οπορτουνιστών. Όχι ότι είμαι κακός άνθρωπος αλλά από ότι αντιλαμβάνομαι, από το άρθρο του νεαρού κνίτη, αυτοί είναι που ευθύνονται για την αργοπορία της έλευσης του σοσιαλισμού στην Ελλάδα (μήπως και για την κατάρρευση του ’89;). Αν λοιπόν η εξάλειψη του ΣΥΝ θα σημαίνει τον εν Ελλάδι σοσιαλισμό τότε, ο κάθε αριστερός, δεν έχει παρά να την ευχηθεί (την εξάλειψη) με όλη τη δύναμη της ψυχής του.
Όμως θα πρέπει να υπενθυμίσω στον αγαπητό κνίτη ότι
α) οι ευχές, οι προσευχές κ.τ.λ, είναι πνευματικές διαδικασίες τις οποίες ο Μαρξ, ήδη από το 1845 (οπότε και συγγράφει, το μαχητικότερο και περιεκτικότερο ίσως κείμενο, για τον ιστορικό υλισμό, τον πρόλογο στην «Συμβολή στην Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας»), τοποθετεί στο «εποικοδόμημα» : «Ο τρόπος παραγωγής της υλικής ζωής καθορίζει την κοινωνική, πολιτική και πνευματική διαδικασία της ζωής», είναι τα ίδια τα λόγια του Μαρξ. Με άλλα λόγια φίλε μου, τόσο οι ευχές σου όσο και οι δικές μου, ελάχιστα ενδιαφέρουν τη ροή της ιστορίας.
β) Ας πούμε ότι, παρά τα γραφόμενα του Μαρξ, ο Μεγαλοδύναμος εισακούει τις προσευχές μας και κάποτε (στο απώτερο μέλλον) κόβει τα «ποδάρια της Αστικής Τάξης», πνίγει τον Αλαβάνο και όλους τους οπορτουνιστές, καταργεί τον Συνασπισμό και φέρνει τον πολυπόθητο (από όλους μας) Σοσιαλισμό. Μέχρι τότε; Δεν πρέπει να ζούμε με αξιοπρέπεια έχοντας αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις; Δεν πρέπει να αγωνιζόμαστε για τα ανθρώπινα δικαιώματα; Για το περιβάλλον; Για το χωρισμό εκκλησίας κράτους; Για να μην μας παρακολουθούν οι κάμερες; Και ότι τέλος πάντων αποτελεί σύγχρονη διεκδίκηση της Αριστεράς. Όμως για να πετύχει σε όλα αυτά εκείνο που χρειάζεται η αριστερά (πέραν των αγωνιστικών διεκδικήσεων μέσα στους χώρους δουλειάς, το πανεπιστήμιο, τον δρόμο κ.τ.λ.), είναι κυρίως μία εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Οι αριστεροί είτε με τα όπλα στα χέρια, είτε με τους αγώνες στις διαδηλώσεις είτε με τις (επιτυχημένες ή μη) πολιτικές συνεργασίες, εκείνο που ουσιαστικά κατέθεταν ήταν η πρόταση εξουσίας τους. Το κόμμα σου, αγαπητέ κνίτη, έχει τέτοια; Και αν ναι, γιατί εγώ δεν την βλέπω στο κείμενο σου. Εκτός αν θεωρείς πρόταση εξουσίας το σβήσιμο από τον χάρτη του «προδοτικού» ΣΥΝ.
Μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή να αφήσεις στην άκρη τον ΣΥΝ; Εξ άλλου εδώ και χρόνια θεωρώ ότι η θέση του ΚΚΕ για τον «δεξιό οπορτουνισμό», έχει γίνει σαφής (τώρα το αν την ασπάζεται μόνο η μισή αριστερά αυτό είναι άλλο θέμα). Μήπως θα πρέπει να γράψεις ένα εξ ίσου μαχητικό κείμενο για το πώς το ΚΚΕ θα εξαλείψει τον δικομματισμό; (εντάξει ο Συνασπισμός είναι πιο εύκολος, ο δικομματισμός όμως πιο επικίνδυνος και κυρίως πιο μεγάλος και πιο…δεξιός). Μήπως θα πρέπει να κάνεις εξ ίσου σαφές με ποιόν τρόπο το κόμμα σου θα κτυπήσει τις συντηρητικές δομές της κοινωνίας; (Όχι μόνο τις οικονομικές αλλά και τις εθνικιστικές, τις εκκλησιαστικές κ.τ.λ.). Διότι το να προσπαθείς να πείσεις πχ ότι το κόμμα που έσωσε την χαμένη τιμή της Αριστεράς στην υπόθεση του άρθρου 16 (σ.σ ο Συνασπισμός), είναι υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων, μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει.
Υ.Γ1. Κάνοντας μια μικρή αναζήτηση στο διαδίκτυο, διαπίστωσα ότι σε όλα τα κνίτικα ιστολόγια κυκλοφορεί εδώ και μήνες το ίδιο κείμενο. Για να ακριβολογώ με την ίδια επιχειρηματολογία και φρασεολογία. Φαίνεται είναι η γραμμή. Αφήστε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Από αλλού κινδυνεύουμε. Πυρ ομαδόν!!! Εντάξει η γραμμή, βρε παιδιά. Εντάξει «Τα παιδιά της ΚΝΕ που λένε το μεγάλο ΝΑΙ» που λέει και ο Ρίτσος. Δεν μπορούν αυτό το ΝΑΙ να το πουν με δικά τους λόγια; Έλεος!
Υ.Γ2. Η απάντηση μου αφορά τη στόχευση και όχι την ουσία του συγκεκριμένου κειμένου. Αυτό είναι που ενδιαφέρει εμένα σαν αριστερό πολίτη. Για επί της ουσίας απάντηση, αρμόδιος είναι ο επίσημος Συνασπισμός. Παρόλα αυτά όμως μπορώ να απαντήσω σε μια, επί της ουσίας, αναφοράς του άρθρου, το οποίο τυγχάνει σαν μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας, να το γνωρίζω.
Αναφέρει λοιπόν σε κάποιο σημείο του άρθρου του ο φίλος κνίτης: «επιζητούν (σ.σ Οι του ΣΥΝ) τη διαδικασία της Μπολόνια, τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια όπου όπως έλεγαν σε έκθεσή τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελούν μέρος του ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος και συμβάλλουν στην ανάπτυξή του».
Προφανώς ο φίλος μας αναφέρεται σε μια έκθεση του Ευρ. Κοινοβουλίου για τα Πανεπιστήμια (Cortines,2002), για την οποία και το κόμμα του έχει κατηγορήσει τον Αλ. Αλαβάνο ότι είναι υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και την υπερψήφισε. Την έκθεση αυτή είχαν καταψηφίσει 27 ευρωβουλευτές (2 του ΚΚΕ, 8 του Λεπέν, 13 από την ομάδα EDD που σήμερα συμμετέχει το ΛΑΟΣ, άλλοι 4 βουλευτές). Την είχαν υπερψηφίσει 379 βουλευτές, μεταξύ των οποίων 27 βουλευτές της Ενωτικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς μεταξύ των οποίων από το Γαλλικό ΚΚ, τη RIFONDAZIONE COMMUNISTA, το Ισπανικό ΚΚ, το Αριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ολλανδίας, το Πορτογαλικό ΚΚ (το οποίο το ΚΚΕ αναγνωρίζει ως γνήσιο ταξικό κόμμα), το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού Γερμανίας, την Πράσινη Αριστερά της Σουηδίας, το Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών που με τη λογική του ΚΚΕ είναι υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων και υπέρ των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών.
Το κακό για το ΚΚΕ και τον φίλο μας είναι ότι ο Αλέκος Αλαβάνος ήταν απών από το Στρασβούργο και την ψηφοφορία.
Παντελής Καβύρης
Με ευχές για ένα 2008 χωρίς Αλαβάνους και άλλους…οπορτουνιστές. Για τους υπόλοιπους δεν μας ενδιαφέρει. Όταν γίνει σοσιαλισμός θα εξαφανιστούν.
