Ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες:
Η εφοπλιστική ασυδοσία συνεχίζεται σε βάρος των νησιωτών
1. της προκλητικά φιλοεφοπλιστικής και αντιναυτεργατικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. τις δύο τελευταίες δεκαετίες
2. του καταστροφικού Κανονισμού 3577/92 της Ε.Ε. για την άρση του cabotage και του νόμου 2932/01 για την απελευθέρωση των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών.
Οι εφοπλιστικές εταιρείες διαμορφώνουν δρομολόγια και τιμές ναύλων με βάση τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τον κοινωνικό χαρακτήρα που πρέπει να έχουν οι συγκοινωνίες γενικά, αφού έχουν δημιουργηθεί για να εξυπηρετούν κοινωνικές ανάγκες των νησιωτικών πληθυσμών και όχι μόνο.
Τα κέρδη των ακτοπλόων εφοπλιστών από την εκμετάλλευση των επιχειρήσεών τους, όπως δείχνουν οι ετήσιοι ισολογισμοί τους, είναι πάντοτε μεγάλα. Παρά τα τεράστια κέρδη, κάνουν ό,τι μπορούν, χρησιμοποιώντας νόμιμα ή παράνομα μέσα, με μοναδικό σκοπό την περαιτέρω αύξηση των κερδών τους. Ακόμη, πέραν των διαφόρων προνομίων, όπως τις συνεχείς μειώσεις των οργανικών συνθέσεων και τις χαριστικές πράξεις για οφειλές εκατομμυρίων προς το ΝΑΤ, τα τελευταία χρόνια άρχισε να ρέει ζεστό χρήμα εκατομμυρίων ευρώ στα ταμεία τους από τη δρομολόγηση των πλοίων τους στις λεγόμενες άγονες γραμμές.
Θα ξεπεράσουν τα 100 εκατομμύρια ευρώ οι επιδοτήσεις που θα εισπράξουν οι ακτοοπλόοι εφοπλιστές για την δρομολογιακή περίοδο 2008 – 2009. Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της ληστείας σε βάρος του ελληνικού λαού, αρκεί να σκεφθεί ότι το σύνολο των επιδοτήσεων που δόθηκαν στους εφοπλιστές από το 2000 έως το 2008 ανέρχεται στα 226.822.254,98 ευρώ. Τα μισά σχεδόν από τα λεφτά της οκταετίας, τα δίνει τώρα η κυβέρνηση στους εφοπλιστές για ένα μόνο χρόνο.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, για τη δρομολογιακή περίοδο από 1η Νοέμβρη 2008 έως 31 Οκτώβρη 2009, έχουν προγραμματιστεί από τη Διεύθυνση Θαλασσίων Συγκοινωνιών 23 λεγόμενες άγονες επιδοτούμενες ακτοπλοϊκές γραμμές και 53 από τη Διεύθυνση Θαλασσίων Μεταφορών Μυτιλήνης, δηλαδή του πρώην Υπουργείου Αιγαίου.
Για τις πρώτες 23 άγονες γραμμές το ποσό που θα καταβληθεί στους εφοπλιστές ανέρχεται στα 25.662.279,35 ευρώ. Το ποσό αυτό είναι το ελάχιστο, αφού τα πλοία μπορούν και εκτελούν περισσότερα των δύο δρομολογίων την εβδομάδα.
Επί πλέον, σύμφωνα με το ΥΕΝ, επειδή οι επιδοτούμενες γραμμές έχουν ήδη προκηρυχθεί από την άνοιξη του 2008, τα μισθώματα κάλυψης των συγκοινωνιακών αναγκών των γραμμών του έτους 2009, μετά και τον επαναληπτικό διαγωνισμό που πρόκειται να διενεργηθεί την 26η Ιανουαρίου, είναι αυξημένα κατά μέσο όρο σε ποσοστό της τάξεως 30% περίπου σε σχέση με τα μισθώματα του έτους 2008. Πολύ απλά το ποσό αυτό θα αναπροσαρμοστεί από τις 26 του Γενάρη κατά 30% και βλέπομε.
Σε ό,τι αφορά τις 53 άγονες γραμμές του πρώην Υπουργείου Αιγαίου, για την ίδια δρομολογιακή περίοδο, σύμφωνα με το ΥΕΝ, οι επιδοτήσεις που έχουν προϋπολογιστεί είναι συνολικά 62.937.107,78 ευρώ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και αυτές δεν θα αναπροσαρμοστούν κατ’ απαίτηση των εφοπλιστών.
Είναι προφανές ότι οι ακτοοπλόοι εφοπλιστές παίρνουν κάθε χρόνο ζεστό χρήμα για να ταξιδεύουν τα σαπάκια τους. Πλοία υπέργηρα πλειοψηφούν στον ακτοπλοϊκό τους στόλο, τα οποία μας έχουν συνηθίσει σε συχνές καθυστερήσεις λόγω βλαβών, ταλαιπωρώντας πληρώματα και επιβάτες. Κύρια ευθύνη γι’ αυτό έχουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, οι κυβερνήσεις των οποίων κατάργησαν το όριο της 35ετίας στα πλοία, εφαρμόζοντας τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 3577/92, που προβλέπει την άρση κάθε περιορισμού στη δράση του εφοπλιστικού κεφαλαίου στις εσωτερικές θαλάσσιες ενδομεταφορές. Ο Κανονισμός 3577/92 της ΕΕ άρχισε να εφαρμόζεται σταδιακά στη χώρα μας με το νόμο 2932/01 που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και που συνεχίζει να εφαρμόζει η ΝΔ.
Επειδή η ζωή στα νησιά είναι δύσκολη και την έχουν κάνει δυσκολότερη και προβληματική η ασυδοσία της ΕΕΑ με τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις των εισιτηρίων και των ναύλων, γίνεται μονόδρομος ο αγώνας για ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες με καθημερινή σύνδεση των νησιών με την Ηπειρωτική χώρα και μεταξύ τους, με φθηνά εισιτήρια, με σύγχρονα και ασφαλή πλοία. Με ναυτεργάτες με κατοχυρωμένα δικαιώματα, με πλήρη και σταθερή εργασία, με μισθούς και συντάξεις που να ανταποκρίβνονται στις ανάγκες της ναυτεργατικής οικογένειας. Όλα αυτά προϋποθέτουν ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες που θα έχουν δημόσιο χαρακτήρα, και δεν θα βρίσκονται στα χέρια εφοπλιστών, που κύριο μέλημα έχουν τη συνεχή κερδοφορία τους, αδιαφορώντας για την ποιότητα υπηρεσιών και την εφαρμογή κανονισμών για την ασφάλεια της ζωής στη θάλασσα.
Νικόλαος Γιόμελος
Συνταξιούχος ΝΑΤ
Χίος, 24 Ιανουαρίου 2009
