Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Βλάσης Δημητριάδης- ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.: εκλογές εν όψει

Βλάσης Δημητριάδης- ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.: εκλογές εν όψει

7

 ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΝ ΟΨΕΙ


Ήρθε πάλι ο καιρός για τον πραματευτή-ρουσφετολόγο υποψήφιο βουλευτή, να αρχίσει τις βόλτες του σε πόλεις και χωριά και να τάζει. Ήρθε ο καιρός να βγουν οι γαλαζοπράσινοι μαϊντανοί και πάλι στα μέσα ενημέρωσης και να διαφημίζονται για τα μέρη και τους χώρους που επισκέφθηκαν, προσφέροντας ΑΤΟΜΙΚΕΣ βολέψεις σε κάποιους και τάζοντας λαγούς με πετραχήλια. Όχι βέβαια μαζικά στα λαϊκά στρώματα και την εργατική τάξη, δεν θα τους το επέτρεπε η ανατροφή τους, η Ε.Ε. και το μεγάλο κεφάλαιο το οποίο υπηρετούν άλλωστε. Αν δεν ξεζουμίσουν και δεν κάνουν ανασφάλιστο-λάστιχο τον εργαζόμενο, αν δεν κάψουν τις ζωές μας (εκτός από τα δάση), από που θα πληρωθούν τα σπασμένα της κρίσης που το κεφάλαιο δημιούργησε;


Πριν μερικά χρόνια περάσαμε από το ΣΟΚ του ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία και σε Νέο ΣΟΚ. Τώρα φαίνεται να ξαναγυρίζουμε στο πρώτο μιας και το δεύτερο μας “άρεσε” λιγότερο, “πονάω και μ’αρέσει..” που λέει και το “λαϊκό άσμα”. Τι θα αλλάξει; Τίποτα! Απλά θα ψηφίσουμε για να μη βγει η μπλε δεξιά, αλλά η πράσινη!  Άλλωστε έταξε αυξήσεις πείνας, με κομματάκια-κομματιών από ψίχουλα των νέων Siemens, κουμπάρων, βατοπεδίων, ιδιωτικοποιήσεων κάθετι δημόσιου και “δικαιότερο” φορολογικό σύστημα από αυτούς που έχουν φορολογική ικανότητα (εμείς πάλι θα τα πληρώσουμε, μην ξεγελιόμαστε). Με το ίδιο όργio καταστολής και αυταρχικότητας θα περνούν νόμους και θα αναθεωρούν το σύνταγμα. Τα ίδια θα εφαρμόσουν, το είπαν άλλωστε, αλλά τουλάχιστον στο όνομά του το ΠΑΣΟΚ έχει και ένα Σ για να μας ξεγελά(sic)..


Άρα ήρθε η ώρα της αριστεράς. Ποιάς αριστεράς όμως; Της επίσημης και υπεύθυνης αριστεράς, που φλερτάρει με τον κοινοβουλευτικό και εκλογικό κρετινισμό;


ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: Η αριστερά της ψήφου στα 16, της εκλογικής διεξόδου από το Δεκέμβρη, της ΣΥΝδιοίκησης με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης, η αριστερά της εκλογικής  συμμαχίας, του κυβερνητισμού και των προτάσεων βελτίωσης της αστυνομίας. Το μόρφωμα που τα συνδυάζει όλα. ΣΥΝκυβερνήσεις με ΠΑΣΟΚ, και το αριστερό της άλλοθι, που κάνει εκπτώσεις σε θέσεις φιλοΕ.Ε.(περισσότερη και πιο συμμετοχική Ε.Ε.)  και στρατηγικό στόχο σοσιαλδημοκρατίας.


ΚΚΕ: Εμπνέει άραγε και η αριστερά που βλέπει παντού προβοκάτορες, ντόπια και ξένα κέντρα σε όποιο κίνημα δεν ελέγχει; Η μπερδεμένη αριστερά που βλέπει στην πρωτοπόρα ΕΑΑΚ άλλοτε τα παιδιά του Μπόμπολα και του Τεγόπουλου και άλλοτε τους εκπροσώπους τους ΣΥΝ μέσα στα πανεπιστήμια, όταν εκείνη αρχικά απέχει από το πανεκπαιδευτικό κίνημα και τις κινητοποιήσεις ενάντια στους νόμους που θέλουν να διαλύσουν το όποιο δημόσιο και όποιο δωρεάν πανεπιστήμιο και να μας φέρουν κολλέγια, ιδιωτικά και πρόσθετους ταξικούς φραγμούς στην παιδεία μας; Η αριστερά των νοικοκυραίων και του περιχαρακωμένου, ωστόσο ταξικού, ΠΑΜΕ; Η αριστερά που προτιμά τις πιο δεξιές  συμμαχίες τύπου Ζουράρη, Μπουτάρη, Παπαθεμελή, ΔΙΚΚΗ; Η αριστερά που στις δύσκολες στιγμές τα χάνει και είτε συγκυβερνά είτε κοιτάει αμήχανα;


Υπάρχουν βέβαια και οι “ακίνδυνες” – ανώδυνες  λύσεις. Με κάθε καρυδιάς καρύδι, από φασιστικά-εθνικιστικά ΛΑΟΣ και Χρυσά Αυγά, μέχρι Πράσινους, αντεργατικούς, “βιώσιμα ανεπτυγμένους” και Εθνικιστές Οικολόγους.


Υπάρχουν όμως και οι πραγματικά επικίνδυνες για τα σχέδια τους λύσεις. Αυτές της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Υπάρχει η λύση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. της αριστεράς που ήταν πάντα παρούσα σε όλα τα μέτωπα. Άλλοτε σαν κομμάτι του ΜΕ.Ρ.Α. και της ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. , της ΕΑΑΚ και άλλων μετώπων της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και κομμουνιστικής αριστεράς. Από τις μάχες για το ασφαλιστικό και τον ΑΣΕΠ,  της αντίστασης στις προδοτικές συγκυβερνήσεις, μέχρι τη ΓΕΝΟΒΑ και την Πρωτοβουλία Αγώνα το 2003. Από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και τις κινητοποιήσεις των δασκάλων, μέχρι τη ΔΕΘ, όχι των πανηγυριών, αλλά των ταξικών εργατικών πορειών και διεκδικήσεων. Από το Δεκέμβη της λαϊκής αγανάκτησης, μέχρι τις μικρές και μεγάλες εργατικές μάχες, το αντιπολεμικό κίνημα και τις κινητοποιήσεις των αγροτών. Πάντα ταξικά και πάντα στο δρόμο.


Η πραγματική ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στα αντεργατικά και αντιλαϊκά σχέδια των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ-κεφαλαίου.


Η αριστερά του δρόμου και όχι του πεζοδρομίου ή των διαδρόμων της βουλής, η αριστερά που ποτέ δεν έσκυψε κεφάλι και θα δίνει όλες τις μάχες με το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα. Οι εκλογές είναι μερική αποτύπωση συσχετισμών και εν μέρει μέτρο συνειδητοποίησης του κόσμου. Η κοινοβουλευτική, μη ενσωματωμένη αριστερά, οφείλει να ασκεί πραγματική αντιπολίτευση και να απαξιώνει μια σειρά αστικών και αντιλαϊκών θεσμών. Οφείλει και να είναι στο δρόμο και να δείχνει ποιος είναι ο πραγματικός τρόπος να κερδίσει το λαϊκό κίνημα! Όταν δεν το κάνει, ποιος ο ρόλος της;


Η ψήφος στα μικρά κόμματα της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής αριστεράς δεν είναι χαμένη ψήφος! Αυτό είναι ΑΣΤΙΚΟΣ μύθος! Εμείς δεν ζητάμε να μας ψηφίσει ο κόσμος και να πάει σπίτι του. Εμείς δεν είμαστε με τη λογική της ανάθεσης και μιας ειδικής κομματικής γραφειοκρατίας που “θα φροντίσει για σας” ή του καριερισμού στην πολιτική και των βουλευτικών αποζημιώσεων. Είμαστε η αριστερά της ανατροπής, της εργατικής δημοκρατίας, της αντικαπιταλιστικής οικολογίας, και της νέας Κομμουνιστικής προοπτικής, η αριστερά που έμαθε ποτέ να μη σκύβει κεφάλι, να πολεμά και να κερδίζει. Στις 4 Οκτώβρη ψηφίζουμε ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για να κατέβουμε όλοι μαζί από την επόμενη κιόλας στους δρόμους και να διεκδικήσουμε μακριά από τον υποταγμένο, ξεπουλημένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ και των συμφωνιών πείνας με το ΣΕΒ, αυτά που μας ανήκουν στο σήμερα. Να διεκδικήσουμε όμως κυρίως, την κοινωνία που μας ανήκει, για να αρχίσει επιτέλους να “φυσάει κόντρα σε ολάκερη τη γη”.


Βλάσης Δημητριάδης
(συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο του μετώπου της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τη Χίο)

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΕπίσκεψη του Κωστή Μουσουρούλη στις Οινούσσες
Επόμενο άρθροΕκθεση φωτογραφίας από Φωτογραφική Λέσχη Χίου και Αρχαιολογικό Μουσείο Χίου