Αρχική Πολιτισμός Κινηματογραφική Λέσχη: Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας (11/12)

Κινηματογραφική Λέσχη: Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας (11/12)

40

 

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΧΙΟΥ


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009


Ο.Π.Κ.Δ.Χ. – ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 20:30 μ.μ.


 


O Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας


(Love in the Time of Cholera)




To εκπληκτικό μυθιστόρημα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, “Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας”, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη έπειτα από πιέσεις ετών στον νομπελίστα συγγραφέα. Ο Χαβιέ Μπαρντέμ, ο Μπέντζαμιν Μπρατ και η Τζοβάνα Μετσοτζιόρνο δίνουν σάρκα και οστά στην ιστορία που συνοψίζει ανεπανάληπτα την έννοια της απόλυτης αγάπης.


 


Ο Φλορεντίνο Αρίσα είναι ένας νεαρός που ερωτεύεται τρελά τη Φερμίνα Δάσα. Εκείνη, καταπιεσμένη από την οικογένεια και μην ξέροντας τι σημαίνει να νιώθεις ερωτευμένος, παντρεύεται τον επιφανή γιατρό Χουβενάλ Ουρμπίνο. Τα χρόνια περνούν, ο Φλορεντίνο κάνει διάφορες σχέσεις αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την αγάπη του για την Φερμίνα. Tελικά, το ζευγάρι ενώνεται, γέρικο κοντά στα 80 πια, μετά από 51 χρόνια, 9 μήνες και 4 μέρες, όσα ακριβώς χρόνια μετρά ο έρωτας αυτός.


Ο Σκηνοθέτης Μάικ Νιούελ


Γεννήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία το 1942. Σπούδασε στο Κέμπριτζ και ξεκίνησε να εργάζεται από τα 23 του ως σκηνοθέτης για την τηλεόραση. Πρώτη του μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία, που είχε μεγάλη διεθνή αποδοχή, ήταν ¨Το Σιδηρούν Προσωπείο” με τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεν το 1977, ενώ το θεατρικό του “The Awakening” (1980) είχε μεγάλη επιτυχία και άρχισε να καθιερώνει τη φήμη του Νιούελ ως σκηνοθέτη ηθοποιών. Έχει καταπιαστεί με διάφορα κινηματογραφικά είδη και από τις κορυφαίες στιγμές του είναι τα “Χορεύοντας με Έναν Ξένο” (1985), με την Μιράντα Ρίτσαρντσον και τον Ρούπερτ Εβερετ, και “Τέσσερις Γάμοι και Μια Κηδεία” (1994) με τους Χιου Γκραντ και Άντι ΜακΝτάουελ. Άλλες ταινίες του: “Donnie Brasco”, “Pushing Tin”, “Mona Lisa Smile”, “Harry Potter and the Goblet of Fire”. Ο Μάικ Νιούελ έχει δουλέψει και στην εκτέλεση παραγωγής ταινιών όπως το “Traffic” του Σόντερμπεργκ και το “High Fidelity” του Φρίαρς.


Οι Ηθοποιοί


Xαβιέ Μπαρντέμ (Φλορεντίνο Αρίσα): Γεννήθηκε το 1969 στις Καναρίους Νήσους. Η μητέρα του είναι η γνωστή στην Ισπανία ηθοποιός Πιλάρ Μπαρντέμ και ο θείος του ένας από τους πολύ γνωστούς Ισπανούς σκηνοθέτες, ο Χουάν Αντόνιο Μπαρντέμ, που φυλακίστηκε από το καθεστώς του Φράνκο. Σπούδασε ζωγραφική και από φοιτητής έπαιζε σε τηλεοπτικές σειρές. Πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στο “The Ages of Lulu”, του Μπίγκας Λούνα,  που του άνοιξε το δρόμο στην υποκριτική. Μετά από έναν μικρό ρόλο στα “Ψηλά Τακούνια” του Αλμοδόβαρ, το “Jamon Jamon” στο πλευρό της Πενέλοπε Κρουζ τον έκανε και διεθνώς γνωστό. Ο Χαβιέ Μπαρντέμ ήταν ο πρώτος Ισπανός ηθοποιός υποψήφιος για Όσκαρ για την καταπληκτική του ερμηνεία στο “Before Night Falls”, του Τζούλιαν Σνάμπελ, για το οποίο τιμήθηκε με βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βενετίας του 2000 και βραβείο Goya. To 2004 κέρδισε για δεύτερη φορά βραβείο ερμηνείας στη Βενετία για το “Η Θάλασσα Μέσα Μου” του Αλεχάντρο Αμεναμπάρ, για το οποίο κέρδισε ξανά Goya αλλά και υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Μερικοί τίτλοι ταινιών που έχει πρωταγωνιστήσει: “Καυτή Σάρκα”, “Ανάμεσα στα Πόδια”, “The Dancer Upstairs”, “Collateral”, “Τα Φαντάσματα του Γκόγια”, ενώ σύντομα θα τον δούμε στην νέα ταινία των αδερφών Κοέν, με τίτλο “No Country for Old Men”, καθώς και στο νέο φιλμ του Γούντι Αλεν με τίτλο “Vicky Cristina Barcelona”.


 


 


Tζοβάνα Μετσοτζιόρνο (Φερμίνα Δάσα): Γεννήθηκε το 1974 στη Ρώμη. Εργάστηκε στο θεατρικό εργαστήρι του Πίτερ Μπρουκ για δυο χρόνια και ένας από τους πρώτους της ρόλους ήταν αυτός της Οφηλίας στον “Αμλετ”, σε σκηνοθεσία του ίδιου. Πρώτος της κινηματογραφικός ρόλος ήταν στο “Il Viaggio Della Sposa” το 1997, του Σέρτζιο Ρουμπίνι, για το οποίο τιμήθηκε με βραβείο  Nastro dArgento” ως καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιός. Με το ίδιο βραβείο ως καλύτερη ηθοποιός τιμήθηκε το 1998 για το “Del Perduto Amore”, του Μικέλε Πλατσίντο, και το 2000 συμμετείχε στην τηλεοπτική μεταφορά των “Αθλίων” με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ και τον Τζον Μάλκοβιτς.


Μπέντζαμιν Μπρατ (Δρ. Χουβενάλ Ουρμπίνο): Γεννήθηκε το 1963 στο Σαν Φρανσίσκο. Σπούδασε θέατρο και ξεκίνησε την καριέρα του συμμετέχοντας σε τηλεοπτικές σειρές. Η σημαντικότερη, που τον έκανε διάσημο, ήταν το περίφημο “Law and Order”, όπου για την ερμηνεία του ως ντετέκτιβ Ρεϊνάλντο Κέρτις ήταν υποψήφιος για βραβείο Εμι και Screen Actors Guild Award. Έκτοτε έχει παίξει σε πολλές ταινίες και έχει συνεργαστεί με εξαιρετικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς: “Traffic” σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ, “Αbandon” του Στίβεν Γκέιγκαν, “Miss Congeniality” με Σάντρα Μπούλοκ, “Catwoman” με Χάλι Μπέρι, “Τhe River Wild  με Μέριλ Στριπ, “Clear and Present Danger” με Χάρισον Φορντ. Ένας από τους σημαντικότερους ρόλους του ήταν στο “Pinero”, ένα φιλμ που στηριζόταν πάνω του και που πραγματευόταν τη ζωή του ηθοποιού, μουσικού και περιθωριακού καλλιτέχνη Μιγκέλ Πινιέρο. Επόμενη εμφάνισή του μετά τον “Έρωτα στα Χρόνια της Χολέρας” θα είναι στο “Trucker” πλάι στη Μισέλ Μόναχαν.


Καταλίνα Σαντίνο Μορένο (Χιμπερνάντα Σάντσες): Γεννήθηκε το 1981 στην Μπογκοτά της Κολομβίας. Άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα θεάτρου στο πανεπιστήμιο όταν, εντελώς τυχαία, κάποιος έστειλε το όνομά της στις ακροάσεις για την ταινία ‘Κεχαριτωμένη Μαρία’. Η Καταλίνα κέρδισε το ρόλο, όπως και μια υποψηφιότητα για Οσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου το 2005, την πρώτη για Κολομβιανό ηθοποιό. H ταινία έκανε το γύρο του κόσμου, κέρδισε βραβείο Κοινού στο Σάντανς, καλύτερης ταινίας στο Ντοβίλ, και η ίδια ήταν υποψήφια για βραβείο γυναικείας ερμηνείας στο Βερολίνο το 2004. Στη συνέχεια την είδαμε στο “Journey to the End of the Night”, “Fast Food Nation”, “The Hottest State”. Αυτή την εποχή βρίσκεται στα γυρίσματα του “Guerilla” όπου ερμηνεύει τη σύζυγο του Τσε, τον οποίο υποδύεται ο Μπενίσιο ντελ Τόρο.  


Λιβ Σράιμπερ (Λοτάριο): Γεννήθηκε το 1967 στο Σαν Φρανσίσκο. Είχε μια περίεργη οικογενειακή ζωή με μετακινήσεις και μεγάλωσε με τη μητέρα του μετά το διαζύγιο των γονιών του. Σε όλα του τα παιδικά χρόνια έβλεπε ασπρόμαυρες και μη ομιλούσες ταινίες. Σπούδασε δραματικές τέχνες στο Yale και το ενδιαφέρον του γενικά ήταν το θέατρο αλλά και η συγγραφή θεατρικών. Εχει παίξει πλάι στη Σιγκούρνι Ουίβερ, τη Ζιλιέτ Μπινός και την Μπλάιθ Ντάνερ σεξπιρικά αλλά και πιο μοντέρνα έργα. Στο κινηματογράφο, μια σημαντική εμφάνιση που τον έκανε γνωστό ήταν το 2004 όπου πρωταγωνίστησε στον “Άνθρωπο της Μαντζουρίας” του Τζόναθαν Ντέμι, υποδυόμενος τον γιο της Μέριλ Στριπ. Άλλες ταινίες του: “Απόλυτος Κίνδυνος”, “Kate and Leopold“, “Άμλετ 2000”, “Τυφώνας: Η Αληθινή Ιστορία”, “Το Λυκόφως του Ντετέκτιβ”, “Σφαίρα”, “Scream“, “Scream II“, “Scream III“, “Η Απαγωγή”.


Φερνάντα Μοντενέγκρο (Τράνσιτο Αρίσα):  Μια από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς που έχει βγάλει η Βραζιλία, η Φερνάντα Μοντενέγκρο γεννήθηκε στο Ρίο Ντε Τζανέιρο το 1929. Παίζει στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση εδώ και πενήντα σχεδόν χρόνια. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1964 με το “A Falecida” και στη συνέχεια γύρισε πολλές ταινίες, έως το 1988 που η διεθνή της φήμη κορυφώθηκε με την εκπληκτική ερμηνεία της στο ‘Κεντρικός Σταθμός’ του Βάλτερ Σάλες. Για αυτή της την ερμηνεία απέσπασε υποψηφιότητα για Οσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και τιμήθηκε με βραβείο γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βερολίνου.


Τζον Λεγκουιζάμο (Λορέντζο Δάσα): Γεννήθηκε το 1964 στην Μπογκοτά της Κολομβίας. Εχοντας ήδη ένα βραβείο Έμι για την ερμηνεία του στο τηλεοπτικό “Freak του Σπάικ Λι, ο Λεγκουιζάμο έχει εδραιώσει μια καριέρα ηθοποιού που δεν ανήκει σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία. Πρωταγωνίστησε στη μαύρη κωμωδία “Εξάρτηση” του Τζόνας Άκερλουντ, δίπλα στους Μίκι Ρουρκ και Μίνα Σουβάρι, υποδυόμενος έναν ναρκομανή. Επίσης, έπαιξε στις ταινίες “Ριψοκίνδυνος Ελιγμός” με τον Γουέσλι Σνάιπς, “Μουλέν Ρουζ” με τους Νικόλ Κίντμαν και Γιούαν Μακ Γκρέγκορ (όπου ήταν και υποψήφιος για βραβείο Alma), “Το Καλοκαίρι του Σαμ” του Σπάικ Λι, “Ρωμαίος και Ιουλιέτα” του Μπαζ Λούρμαν, “Executive Decisionμε τον Κερτ Ράσελ, “Θανάσιμη Καταδίωξη” με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, “Ο Νόμος του Καρλίτο” και “Απώλειες Πολέμου” του Μπράιαν Ντε Πάλμα.


Ο συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες


Ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή συγγραφείς, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες,  γεννήθηκε στην Αρακατάκα της Κολομβίας στις 6 Μαρτίου του 1928. Mεγάλωσε με τους παππούδες του και ένα πλήθος από θείες και θείους, λόγω των οικονομικών δυσχερειών των γονιών του. Η γιαγιά του, μια γυναίκα που πίστευε σε δεισιδαιμονίες και αφηγούνταν απίστευτες ιστορίες με φαντάσματα, οράματα και όνειρα, υπήρξε μια βαθιά επιρροή στο έργο του συγγραφέα. Από παιδί έγραφε κωμικά ποιήματα και στα δώδεκά του κέρδισε το πρώτο του σχολικό βραβείο για αυτά. Για χάρη κυρίως των γονιών του, με τους οποίους ήταν πάντα σε επαφή, μπήκε στη νομική σχολή, η οποία δεν τον ενδιέφερε καθόλου.


Στα φοιτητικά του χρόνια δεν πήγαινε σχεδόν καθόλου στα μαθήματα, διάβαζε μανιωδώς, κάπνιζε και σύχναζε σε ξενυχτάδικα με διάφορους εκκολαπτόμενους δημοσιογράφους, πεινασμένους καλλιτέχνες αλλά και συγγραφείς. Όπως λέει ο ίδιος, τότε “δεν είχε μία” αλλά ήταν πολύ ευτυχισμένα χρόνια. Στα διαβάσματά του, ο Φώκνερ και ο Σοφοκλής υπήρξαν οι μεγαλύτερες επιρροές του. Σύντομα, έπιασε δουλειά ως δημοσιογράφος στην “El Heraldo”, στη συνέχεια τα παράτησε και έγινε πλασιέ εγκυκλοπαιδειών με ένα φίλο του και τελικά ξαναγύρισε στον Τύπο και άρχισε να γράφει διηγήματα και κριτικές κινηματογράφου στην “El Espectator”.


Διωγμένος από τη δικτατορία της χώρας του, ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη αλλά στο μεταξύ έμεινε χωρίς δουλειά, αφού το καθεστώς στην Κολομβία έκλεισε την εφημερίδα του και παράλληλα στράφηκε σχεδόν αποκλειστικά στο γράψιμο διηγημάτων. Το  1955 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα ‘Τα Νεκρά Φύλλα’, επέστρεψε στην Βενεζουέλα, όπου εκεί ο προσωπικός του φίλος Μεντόσα ήταν διευθυντής στην εφημερίδα “Elite” και του έδωσε την ευκαιρία να αρθρογραφεί ξανά. Τα προβλήματα με το καθεστώς και εκεί έδιωξαν τον Μάρκες και τον Μεντόσα από την εφημερίδα και τότε ο συγγραφέας, διακινδύνευσε να γυρίσει για λίγο στην Κολομβία, όπου παντρεύτηκε την αγαπημένη του Μερσέδες, η οποία τον περίμενε τα χρόνια της απουσίας του.


Ταξίδεψαν στην Αβάνα, έζησαν από κοντά την επανάσταση του Κάστρο, και ανέπτυξαν μεταξύ τους μια δυνατή φιλία που κρατάει έως σήμερα. Το 1959 απέκτησε τον πρώτο του γιο, τον Ροντρίγκο. Μετακόμισε στο Μεξικό με την οικογένειά του, έγραφε σενάρια και μετέφραζε υπότιτλους ταινιών  και απέκτησε με την Μερσέδες τον δεύτερο γιο του, Γκονσάλο. Οι φίλοι του τότε τον έπεισαν να λάβει μέρος σε έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό στην Μπογκοτά όπου, προς μεγάλη του έκπληξη, το έργο που απέστειλε με τίτλο “La Mala Horaκέρδισε το πρώτο βραβείο.  Οι σπόνσορες του βραβείου έστειλαν το έργο στη Μαδρίτη, όπου μεταφράστηκε δίχως να κρατηθούν οι κολομβιάνικοι ιδιωματισμοί προς τεράστια απογοήτευση του συγγραφέα, ο οποίος πληγώθηκε και θεώρησε την έκδοση φιάσκο. Χρειάστηκε να περάσουν περίπου δέκα χρόνια για να εκδοθεί το έργο όπως επιθυμούσε.


Εκείνη η εποχή ήταν από τις πιο δύσκολες. Τα διηγήματα που εξέδιδε πουλούσαν ελάχιστα αντίτυπα και θεωρούσε τον εαυτό του αποτυχημένο. Μάταια οι φίλοι του προσπαθούσαν να τον εμψυχώσουν. Το 1965, ένα παράδοξο περιστατικό τον έστρεψε στο γραφείο του. Άρχισε να γράφει ασταμάτητα για περισσότερους από 10 μήνες, καπνίζοντας πολλά πακέτα τσιγάρα την ημέρα. Το έργο που ονομάστηκε “Εκατό Χρόνια Μοναξιάς” ενθουσίασε τον εκδότη του και πούλησε μέσα σε μια βδομάδα 8000 αντίτυπα, γνώρισε πολλές εκδόσεις μέσα σε λίγες εβδομάδες, πούλησε σε τρία χρόνια πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα, μεταφράστηκε σε περισσότερες από 25 γλώσσες και, στα 39 του χρόνια, το όνομα του Μάρκες έγινε πλέον γνωστό παγκοσμίως. Η συνέχεια είναι γνωστή με μεγάλους τίτλους που ακολούθησαν: “Η Ιστορία της Αθώας Ερέντιρα και της Άσπλαχνης Γιαγιάς της”, “Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη”, “Το Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου”, “Περί Ερωτος και Άλλων Δαιμονίων”, “Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας”, “Ο Στρατηγός στο Λαβύρινθό του”, “Η Είδηση μιας Απαγωγής”. Το 1982 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, τη μέγιστη διάκριση Τεχνών και Επιστημών. Το 1999, η δυσάρεστη είδηση της ασθένειας του καρκίνου στους λεμφαδένες που του διαγνώστηκε έκανε τον γύρο του κόσμου. Τότε ήταν που αποφάσισε να γράψει τα απομνημονεύματά του με αρχή το “Ζω για να τη Διηγούμαι”, μια περιδιάβαση στην οικογενειακή του ζωή και τις βαθιές καταβολές του, που αμέσως έγινε ανάρπαστο. Σήμερα ζει στο Μεξικό.            


 


 


 



 


 


 

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΣύνδεσμος Θεραπευτικής Ιππασίας Ελλάδας: βοηθήστε τα Άτομα με Αναπηρία να Καλπάσουν στο Όνειρό τους!
Επόμενο άρθροΣε περίπτωση απαγορευτικού απόπλου ο επιβάτης δικαιούται να ζητήσει επιστροφή του ναύλου