Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Ζωφός, νομαρχιακός σύμβουλος του συνδυασμού ΝΑΣ:Άλλο «Καλλικράτη» θέλουμε

Γιάννης Ζωφός, νομαρχιακός σύμβουλος του συνδυασμού ΝΑΣ:Άλλο «Καλλικράτη» θέλουμε

16

      Σε καμία περίπτωση δεν υπερασπιζόμαστε την υπάρχουσα κατάσταση και δε θέλουμε τα πράγματα να μείνουν ως έχουν. Πρέπει να κοιτάξουμε προς τα εμπρός.


  Δε μπαίνουμε σε συζήτηση για   τον αριθμό των δήμων και τα γεωγραφικά όρια, εκτός πια αν υπάρχει πολύ μεγάλη αυθαιρεσία και πολύ δικαιολογημένη τοπική αντίδραση, αλλά το πρόβλημά μας δεν είναι αυτό.


   Ας θυμηθούμε τι έγινε στη δεκαετία του ’90, όταν οι 5.500 δήμοι και οι κοινότητες έγιναν 1.100. Μεγάλη αλλαγή θεωρήθηκε τότε !!!


Είχαμε  όμως πραγματική αποκέντρωση; Είχαμε περιφερειακή ανάπτυξη με φορέα την Τοπική Αυτοδιοίκηση; Είχαμε δραστική ικανοποίηση των τοπικών κοινωνικών αναγκών ή των τοπικών υποδομών, με βάση τα πολύχρονα διαμορφωμένα αιτήματα; Εμείς λέμε όχι. Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν και Κοινοτικά Προγράμματα και δόθηκαν και Κοινοτικά ποσά.


    Ενας από τους πλέον βασικούς παράγοντες είναι το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις ποτέ δεν απέδωσαν μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό αυτά που υπόσχονταν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, και το χειρότερο, έχουν συσσωρευτεί τεράστια ποσά από φόρους που εισπράττει το κράτος, οι κυβερνήσεις, για λογαριασμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και δεν αποδίδονται.


     Πρόκειται για ανοιχτή κατάχρηση, διότι έχουν εισπραχθεί. Είναι κατάχρηση και δεν υπάρχει πουθενά γραμμένο στο σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» που να λέει: θα αποδοθούν  όλα αυτά, σε 1 – 2 χρόνια. Ενας λοιπόν παράγοντας ήταν και ο οικονομικός.


   Ομως, δεν είναι μόνο το οικονομικό ζήτημα. Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη από το κράτος και από την εκάστοτε κυβέρνηση τοπική και περιφερειακή πολιτική, αποδεσμευμένη από τους  βασικούς άξονες που έχουν χαραχθεί.


   Δεν είναι δυνατόν. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει μία Κεντρική Διοίκηση και μία Τοπική Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, ανεξάρτητα πόσους βαθμούς έχει αυτή,  από τον αριθμό  των οργανισμών ΤΑ και τα γεωγραφικά όρια.


   Εμείς θεωρούμε ότι το κράτος είναι ενιαίο είτε έχει συγκεντρωτικούς μηχανισμούς, είτε έχει πολλούς περιφερειακούς και μάλιστα τώρα, με τη μείωση των δήμων και με τις 13 περιφέρειες, θα έχουμε ενίσχυση του κράτους και ενίσχυση ακριβώς των τοπικών μηχανισμών μέσα στο σύνολο της πανελλαδικής ενιαίας κρατικής διοίκησης.


     Γι’αυτό προωθείται και ο “Καλλικράτης” και γίνεται ακριβώς για λόγους πολιτικούς, και ουσιαστικούς.


  Είναι φανερό ότι δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη η εφαρμογή του  από το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, όπως λέγεται, τα χαρακτηριστικά του, από τις αλλαγές που έρχονται στον “Καλλικράτη” και, μάλιστα, το Πρόγραμμα Σταθερότητας που λόγω κρίσης, εναρμονίζεται και συμβαδίζει πλήρως με τη λεγόμενη διοικητική μεταρρύθμιση.


     Μία φράση που υπάρχει στο κείμενο διαβούλευσης της κυβέρνησης, στον “Καλλικράτη”. Λέει: “Η ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση κατατάσσεται στις τελευταίες σειρές των ευρωπαϊκών Τοπικών Αυτοδιοικήσεων από άποψη ποσοστού συμμετοχής των ιδίων εσόδων στα συνολικά τους έσοδα. Η ενίσχυση της αποδοτικότητας των τοπικών εσόδων αναμένεται να δημιουργήσει αφενός μεν περισσότερα έσοδα στους ΟΤΑ, αφετέρου δε μεγαλύτερη ευελιξία και σταθερότητα στα αντίστοιχα μακροοικονομικά μεγέθη”. Σε άλλο σημείο λέει: “Επιδιώκεται ο εμπλουτισμός των πόρων της Αυτοδιοίκησης και η σύνδεσή τους με τον ΦΠΑ, καθώς και με τον φόρο ακίνητης περιουσίας”.


   Μία συνέπεια, λοιπόν, η φορολογική αφαίμαξη. Ο ΦΠΑ είναι έμμεσος φόρος, είναι από τους πιο αντιλαϊκούς φόρους και ο φόρος ακίνητης περιουσίας, όσο και αν είναι αναλογικός ανάμεσα στη μικρή και μεγάλη περιουσία, προκύπτει το ερώτημα πού θα οδηγήσει τους νέους δήμους και τις νέες περιφέρειες;


  Οι δήμοι και οι περιφέρειες, κυρίως οι δήμοι, που στην περιοχή τους έχουν πολυάριθμη πλουτοκρατία, με μεγάλη ακίνητη περιουσία και ακριβή, δήμοι οι οποίοι είναι σε περιοχές με “φιλέτα”, θα έχουν μεγαλύτερα έσοδα από τους δήμους που είναι σε περιοχές με λιγότερα “φιλέτα” και μη μου πείτε ότι τα “φιλέτα” είναι παντού.


      Η Αττική έχει τα μεγαλύτερα “φιλέτα”. Η Χαλκιδική, η Θεσσαλονίκη και τα λοιπά. Παραλίες, είναι “φιλέτα”. Μα δε θα είναι όλοι οι δήμοι παραλιακοί. Επομένως, να μία πλευρά. Εντάσσεται μέσα στη λαϊκή αφαίμαξη και αυτό το πιστεύουμε απολύτως.


Δεύτερο ζήτημα:


   Θα ρωτήσει κάποιος:


 Αποκέντρωση δε θέλετε; Να έχει αρμοδιότητες η Τοπική Αυτοδιοίκηση; Ο,τι και αν είναι, η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι αιρετή, κάτι καλύτερο από το κράτος και από την κυβέρνηση. Καταρχήν, η αιρετότητα, για εμάς, δεν καθορίζει τη λαϊκότητα.


  Εμείς βεβαίως ζητάμε πόρους για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ανάλογα με την ευθύνη και τις αρμοδιότητες που έχει. Ομως, θεωρούμε ότι υπάρχουν αρμοδιότητες που δεν μπορεί να τις έχει αυτοτελώς η Τοπική Αυτοδιοίκηση.       


    Αλλο η ουσιαστική συμμετοχή της και άλλο  ο έλεγχος που πρέπει να ασκεί και δεν πρέπει να είναι μόνο τυπικός και πάνω σε ζητήματα της ΤΑ, πρέπει να είναι κοινωνικός, λαϊκός.


   Είμαστε ριζικά αντίθετοι στο να περάσουν οι αρμοδιότητες που έχουν σχέση με την Παιδεία και την Υγεία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, διότι εδώ οδηγεί στον κατακερματισμό, στον τοπικισμό και, το κυριότερο, χάνεται ο και τυπικά υπάρχων ενιαίος χαρακτήρας της Παιδείας και της Υγείας.


   Ενιαίος δεν υπάρχει και τώρα, είναι κατά κλάδο, κατά τομέα, δημόσιος, ιδιωτικός, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, αλλά θα κατακερματιστεί παραπέρα και θα σπάσει ο ενιαίος χαρακτήρας των παροχών Υγείας θα συμβεί όπως στη Μεγάλη Βρετανία – το αγγλοσαξονικό μοντέλο -, στη Γαλλία και αλλού, όπου πια αξιολογούνται με κριτήριο επιχειρηματικό, έσοδα – έξοδα, και θα ζήσουμε αυτό που ζει η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, Ισπανία.   


   Ετσι θα πάνε τα πράγματα και αυτά που λέμε δεν είναι είναι ακραία. Θα ξεκινήσει μαλακά το πράγμα, αργά, έτσι πάντα ξεκινάει.


      Είμαστε ριζικά αντίθετοι και στην κατεύθυνση για  την Παιδεία, στο να καθορίζει η Τοπική Αυτοδιοίκηση το περιεχόμενο των αναλυτικών προγραμμάτων – άλλο ορισμένα ζητήματα κτιριακά, και πάλι όχι με συνθήκες επιχειρηματικότητας.


  Παραδείγματος χάριν, η διά βίου μάθηση του υπουργείου Παιδείας της σημερινής κυβέρνησης – αλλά και ανάλογοι προβληματισμοί υπήρχαν και στην προηγούμενη, οδηγεί στη διαφοροποίηση των αναλυτικών προγραμμάτων διδασκαλίας κατά σχολείο και κατά περιοχή.


    Είμαστε ριζικά αντίθετοι. Ενιαία μόρφωση πρέπει να έχουν τα παιδιά των μεγάλων πόλεων, των μεσαίων πόλεων, των αστικών, των ημιαστικών, των αγροτικών κέντρων.


   Εμεις πιστεύουμε ότι η μόρφωση πρέπει να είναι ενιαία, διότι από εκεί και πέρα όταν καταργηθεί έστω και το ενιαίο βιβλίο θα αρχίζουμενα λέμε ότι άλλα μαθήματα θα κάνουν τα παιδιά των νησιών, άλλα τα παιδιά της Αθήνας, άλλα τα παιδιά του Πειραιά και της περιφέρειας, λόγω τοπικότητας.


  


   Αλλο πράγμα η Τοπική Αυτοδιοίκηση να έχει λόγο πώς υλοποιούνται αυτά τα προγράμματα, να συγκεντρώνει τα προβλήματα, να έχει ουσιαστικό λόγο, άλλο να συμμετέχει σε αυτό το ζήτημα και άλλο να πάρει την ευθύνη.


     Ξεκαθαρίζουμε επίσης :


    Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας έτσι όπως δρομολογείται στην ευθύνη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σημαίνει το εξής πράγμα:


     Σημαίνει δημιουργία ενός ενιαίου δικτύου όπου μπαίνουν μέσα οι δημόσιες δομές, οι ιδιωτικές δομές  αλλά και οι ατομικές ιδιωτικές δομές των ελευθεροεπαγγελματιών και εκεί γίνεται αγοραπωλησία υπηρεσιών Υγείας.


   Τελικά, γιατί γίνεται αυτή η αλλαγή στη διοικητική δομή; Δεχόμαστε ότι είναι απολύτως αναγκαία για το σύστημα να υλοποιηθεί καλύτερα η κεντρική πολιτική και η πανευρωπαϊκή πολιτική.


   Είναι καθαρό: Οι επιχειρηματίες που έχουν στα χέρια τους το ΕΣΠΑ, έχουν στα χέρια τους τα τραπεζικά δάνεια, που έχουν στη θέση τους έκτακτα κονδύλια λόγω κρίσης, ενδιαφέρονται να παρέμβουν στην Περιφέρεια, επιλεκτικά βεβαίως ανάλογα, όχι πού υπάρχουν οι κοινωνικές ανάγκες αλλά πού έχουν ανάγκες αυτοί για την κερδοφορία, και για να παρέμβουν και να ελέγξουν την κατάσταση θέλουν μεγαλύτερη γεωγραφική έκταση και μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού.


   Αυτό υπηρετεί σήμερα ο “Καλλικράτης” γιατί συμβάλλει στην κατεδάφιση κοινωνικών και λαϊκών δικαιωμάτων, γιατί παραδίδει τομείς που δεν έχουν περάσει στην εκμετάλλευση των ισχυρών επιχειρηματιών για όλους αυτούς τους λόγους είμαστε ριζικά αντίθετοι.


   Βεβαίως  μιλάμε για μια διοικητική δομή, η οποία θα  είναι ενταγμένη σε ένα διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης και, το χαρακτηριστικό της θα είναι ο έλεγχος από τα κάτω προς τα πάνω και που θα  βασίζεται στο ό,τι παράγει αυτός ο λαός και ό,τι μας έχει δώσει η φύση, πρέπει να ανήκει στο λαό.


                                                                            ΧΙΟΣ  2/2/2010

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΕπιμελητήριο Χίου για τουρισμό- Ζητά εκδρομές από Εργατική Εστία
Επόμενο άρθροΜανώλης Φύσσας: Μνήμες.. από ένα μπάρκο