Αρχική Green Life Ζώα & Περιβάλλον Αναποτελεσματική η διαχείριση των υδάτινων πόρων στην Ελλάδα

Αναποτελεσματική η διαχείριση των υδάτινων πόρων στην Ελλάδα

9

Αναποτελεσματική είναι η διαχείριση των υδάτινων πόρων στη χώρα μας, ενώ το υδατικό αποτύπωμα κατανάλωσης είναι από τα υψηλότερο στον κόσμο, όπως προκύπτει από μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), με τίτλο «Διαχείριση των υδάτινων πόρων στην Ελλάδα».


Παρά το γεγονός ότι η διαθεσιμότητα των υδάτινων πόρων στην Ελλάδα ανά μόνιμο κάτοικο δεν είναι χαμηλή, η προσφορά τους έρχεται αντιμέτωπη με αρκετές προκλήσεις, λόγω των ιδιαίτερων γεωγραφικών, κλιματικών, δημογραφικών και κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών της χώρας.


Ετσι, σε αρκετές περιοχές της χώρας (Θεσσαλία, Αττική, Νησιά Αιγαίου κ.ά.) η προσφορά αδυνατεί να καλύψει επαρκώς τη ζήτηση.


Προτάσεις


Οι προτάσεις του ΙΟΒΕ, με βάση τη μελέτη για την αποτελεσματική θέσπιση δράσης στον τομέα διαχείρισης των υδάτινων πόρων, περιλαμβάνουν επίσπευση της υλοποίησης των προβλεπόμενων στην Οδηγία 2000/60 δράσεων, με ουσιαστικότερη υιοθέτηση της αρχής της ολοκληρωμένης διαχείρισης των νερών σε επίπεδο λεκάνης απορροής και ιεράρχηση των λύσεων στον αγροτικό τομέα, με βάση το καθαρό κοινωνικό κόστος.


Αυτό εκτιμάται ότι φέρνει ως προτεραιότητα μέτρα διαχείρισης της ζήτησης, όπως τιμολόγηση του νερού με βάση τον όγκο της κατανάλωσης, καταμέτρηση όλων των χρήσεων, συμπεριλαμβανόμενων και των ιδιωτικών γεωτρήσεων, έλεγχος της τήρησης των όρων της άδειας χρήσης, διασύνδεση των αγροτικών επιδοτήσεων με την εφαρμογή πρακτικών φιλικών προς το φυσικό περιβάλλον, ενημέρωση των αγροτών σχετικά με εναλλακτικές μορφές άρδευσης και τις καλλιέργειες με ηπιότερη χρήση νερού.


Επίσης, απλοποίηση του καθεστώτος αδειοδότησης δεξαμενών συλλογής όμβριων υδάτων, ενώ εύλογη είναι η εξέταση της δυνατότητας εφαρμογής νέων τεχνικών λύσεων στον οικιακό τομέα.


Εφαρμογή νέων λύσεων εναλλακτικής διαχείρισης υδατικών πόρων, ειδικά στις νησιωτικές και τουριστικές περιοχές, αυστηρότερη εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» σε βιομηχανικές και αγροτικές εγκαταστάσεις.


Ακόμη εξέταση της δυνατότητας εφαρμογής συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων χρήσης υδάτων σε ελλειμματικές λεκάνες απορροής με έντονη αγροτική χρήση και καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης.


Aγροτικός και αστικός τομέας


Αναλυτικά, με βάση τη μελέτη, ο αγροτικός τομέας στην Ελλάδα είναι μακράν ο μεγαλύτερος καταναλωτής υδατικών πόρων, απορροφώντας το 86% της συνολικής κατανάλωσης.


Με την παρούσα παραγωγική και τεχνολογική δομή του, παρουσιάζει χαμηλή προστιθέμενη αξία ανά κυβικό μέτρο κατανάλωσης νερού και εμφανίζει σημαντικά περιθώρια εξοικονόμησης υδάτινων πόρων.


Είναι χαρακτηριστικό ότι ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. – 27, η Ελλάδα έχει τη δεύτερη χειρότερη θέση τόσο στην κατά κεφαλήν κατανάλωση όσο στην προστιθέμενη αξία ανά m3 κατανάλωσης νερού στον αγροτικό τομέα.


Σύμφωνα με τη μελέτη του ΙΟΒΕ, ο αστικός τομέας ευθύνεται για την κατανάλωση του 11% των εγχώριων διαθέσιμων υδατικών πόρων.


Το δημόσιο δίκτυο ύδρευσης καλύπτει το 94% του πληθυσμού της Ελλάδας, με απώλειες εξαιτίας του πεπαλαιωμένου δικτύου που κυμαίνονται από 10% έως 40%.


Βιομηχανία


Η βιομηχανία και η ηλεκτροπαραγωγή δεν αποτελούν σημαντικούς καταναλωτές υδάτινων πόρων, αφού στην Ελλάδα η βιομηχανική χρήση καλύπτει το 1,7% της συνολικής κατανάλωσης, ενώ το 60% της καταγεγραμμένης κατανάλωσης νερού στη βιομηχανία αφορά στην ψύξη μηχανημάτων παραγωγής ενέργειας, το οποίο, κατόπιν, εναποτίθεται στο περιβάλλον.


Σημαντικότερο ζήτημα σε σχέση με τη βιομηχανική κατανάλωση αποτελεί η ρύπανση του υδάτινου περιβάλλοντος.


Το νερό, στις περισσότερες περιοχές του κόσμου, όπως και στην Ελλάδα, δεν παρουσιάζει την αφθονία για να χαρακτηριστεί ως αμιγώς δημόσιο αγαθό.


Οι δαπάνες για τη διατήρηση και την αναβάθμιση της παροχής νερού πρέπει να καλύπτονται επαρκώς, για να αποφευχθεί ο εγκλωβισμός της προμήθειας των υδάτινων πόρων σε ένα φαύλο κύκλο υποχρηματοδότησης και υποβάθμισης.


Παραγωγή ενέργειας


Η διαχείριση των υδάτινων πόρων συνδέεται στενά -και με ποικίλους τρόπους- με την παραγωγή ενέργειας. Σημαντικό μέρος των υδάτινων αποθεμάτων βρίσκεται σε ταμιευτήρες, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε υδροηλεκτρικούς σταθμούς και, ως εκ τούτου, τελούν υπό τη διαχείριση της ΔΕΗ.


Αντικαθιστώντας τη δυναμικότητα θερμικής ηλεκτροπαραγωγής, η υδροηλεκτρική παραγωγή συνεισφέρει στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.


Η κατασκευή νέων μεγάλων ταμιευτήρων, ειδικά στον αναπτυγμένο κόσμο, όπου ήδη έχει γίνει σημαντική εκμετάλλευση τέτοιων έργων, θεωρείται ότι αντιβαίνει τη λογική της ήπιας και βιώσιμης ανάπτυξης, αλλά η περαιτέρω ανάπτυξη μικρότερων ταμιευτήρων και υδροηλεκτρικών σταθμών, οι οποίοι αξιοποιούν τη φυσική ροή ενός ποταμού, έχει σημαντικές προοπτικές στο πλαίσιο της «πράσινης» ανάπτυξης στην Ελλάδα και παγκοσμίως.


Επιπλέον, η υδροηλεκτροπαραγωγή αποτελεί την πιο ώριμη τεχνολογικά μέθοδο αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα, παρουσιάζοντας έτσι σημαντικές συνέργειες με την ευμετάβλητη ηλεκτροπαραγωγή των αιολικών πάρκων.


ΕΣΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ 
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΔεντροφύτευση στην Αγ. Παρασκευή Καρυών, 28/2
Επόμενο άρθροΕκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας: αφιέρωμα στην Ομάδα Καλλιτέχνες σε Δράση