Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Ζωφός- νομ. σύμβουλος: η οικονομική κρίση, οι ευρωπαίοι κλπ. τοκογλύφοι

Γιάννης Ζωφός- νομ. σύμβουλος: η οικονομική κρίση, οι ευρωπαίοι κλπ. τοκογλύφοι

17

 Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ   ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ κλπ. ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ


                 ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ


        Εδώ και δέκα μέρες η Χώρα μας δέχεται  … «υψηλούς επισκέπτες» από την Ευρωπαϊκή Ενωση, (ελεγκτές δημοσίων εσόδων επιτρόπους  εκπροσώπους τραπεζιτών κ.α.) και ταυτόχρονα  ο Πρωθυπουργός μας προγραμματίζει επισκέψεις σε Βερολίνο και USA, για να ζητήσει πολιτική στήριξη  (έναντι ποίων ανταλλαγμάτων?) με αφορμή το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και το αίτημα για εξεύρεση δανείου από το εξωτερικό.


   Κάτω από αυτές τις συνθήκες  το Επιμελητήριο Χίου πριν μερικές μέρες   διοργάνωσε εκδήλωση –συζήτηση  για την  διεθνή καπιταλιστική οικονομική κρίση με εισηγητή τον συμπατριώτη μας  κ. Νότη  Μηταράκη άριστο γνώστη του καπιταλιστικού  χρηματοοικονομικού συστήματος, κάτι που επιβεβαιώνει  και το γεγονός ότι κατέχει τη θέση του αντιπροέδρου της Ενωσης Ελλήνων Τραπεζιτών Λονδίνου. 


   Οσο και αν κάποιος έχει διαφορετικές απόψεις από τον κ. Μηταράκη για το πώς η χώρα μας  βρέθηκε στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, και με ποιο τρόπο  πρέπει να την ξεπεράσει δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει ότι μέσα από την εισήγηση του αποκαλύφθηκαν και μερικές αλήθειες που με πολύ μαεστρία αποσιωπούνται, γιατί απώτερος στόχος είναι να καταργηθούν οι όποιες  κατακτήσεις  των εργαζόμενων υπάρχουν  μέχρι σήμερα σε εργασιακό, οικονομικό, ασφαλιστικό επίπεδο παρόλο που ο ίδιος παραδέχθηκε ότι «οι Ελληνες εργαζόμενοι εργάζονται περισσότερο από τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους και αμείβονται λιγότερο».


  Αλήθεια πρώτη:


Για την  παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση η κατάρρευση του κολοσσού της LEHMAN BROTHERS, ήταν    η σπίθα  που άναψε τη φωτιά  στο παγκόσμιο χρηματοοικονομικό – πιστωτικό σύστημα. Οι  αιτίες και οι παράγοντες  όμως που συνέβαλαν σ’αυτή βρίσκονται  στην ίδια  τη λειτουργία του καπιταλιστικού  συστήματος.


   Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, (ελεύθερη  οικονομία  ή και οικονομία της αγοράς όπως την αποκαλούν)  μοιάζει με τις 4 εποχές του χρόνου  Ανοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο  Χειμώνας.  Τώρα βρισκόμαστε  στο Χειμώνα  και περιμένομε την Ανοιξη,  αλλά η επόμενη κρίση  που  θα έρθει  θα είναι πιο βαθειά» επιβεβαιώνοντας έτσι την θεωρία του ΜΑΡΞ.


  Εκείνο όμως που είναι βέβαιο είναι ότι η παρούσα κρίση θα έχει μεγαλύτερη διάρκεια από την προηγούμενη, και θα είναι πιο δύσκολο το πέρασμα στη φάση της «αναζωογόνησης και ανόδου».


    Όμως το πλέον δυσάρεστο για τους εργαζόμενους τους αυτοαπασχολούμενους είναι θα ότι ενταθεί η τάση αφαίρεσης  όλων  των κατακτήσεων και δικαιωμάτων τους ,  αν δεν πραγματοποιηθεί ουσιαστική ιδεολογική- πολιτική αλλαγή στο διεθνές εργατικό κίνημα, για απαγκίστρωση του συνδικαλιστικού κινήματος από τον Κυβερνητικό συνδικαλισμό, και τους μηχανισμούς χειραγώγησης ( ΟΚΕ, ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ κλπ).


  Αλήθεια δεύτερη:


  «Στα πλαίσια της «παγκοσμιοποίησης, δηλ. της παγκόσμιας διαπλοκής του κεφαλαίου, το παραδοσιακό Ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει χάσει την αρχική του μορφή, και  τράπεζες και χρηματοοικονομικοί κύκλοι να καθορίζουν  και τους κανόνες  διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού με βάση το ελάχιστο κόστος της αξίας της  εργατικής δύναμης με αποτέλεσμα  η συμβολή του  στο ΑΕΠ, κυρίως από την πλευρά των ναυτεργατών να είναι ελάχιστη»


   Πέραν όμως από αυτό, αφού υπάρχει μείωση στο διεθνές εμπόριο , μεγάλο μέρος του οποίου διεξάγεται  μέσω των θαλάσσιων μεταφορών, οι επιπτώσεις στο ΑΕΠ για τη χώρα μας θα είναι ακόμα μεγαλύτερες.


  Αλήθεια Τρίτη:


   « Η Ελλάδα  σαν κράτος έχει χάσει  την πιστοληπτική της ικανότητα με αποτέλεσμα να δανείζεται με   πολύ υψηλό  επιτόκιο» και δεν υπάρχει τρόπος η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα να δανείσει στην Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία πρέπει να καταφύγει στην  ελεύθερη αγορά δηλ.  σε Ευρωπαϊκές Τράπεζες.»    


   Επί πλέον η Ελλάδα δεν έχει να καταθέσει στους  δανειστές της  εμπράγματες εγγυήσεις αφού ότι κερδοφόρες επιχειρήσεις είχε τις παρέδωσε στο ιδιωτικό κεφάλαιο π.χ. ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ, ΛΙΜΑΝΙΑ,  κ.λ.π.  με αποτέλεσμα να δανείζεται με επιτόκια πολλαπλάσια από τα επιτόκια που δανείζονται οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης.


   Σαυτό το σημείο ο κ. Μηταράκης διευκρίνισε: « οι διάφοροι χρηματοοικονομικοί οίκοι Τράπεζες κ.λ.π. δεν είναι φιλανθρωπικά  ιδρύματα και κύριο μέλημά τους είναι να διαφυλάξουν τα συμφέροντα των πελατών τους που μπορεί να είναι Ασφαλιστικά Ταμεία ή μικροκαταθέτες Τραπεζών από όλα τα μέρη του κόσμου,  που παλιά τους ονομάζαμε  θεσμικούς επενδυτές και τώρα κερδοσκόπους».


    Εκείνο όμως που δεν ανέφερε ο κ. Μηταράκης ήταν ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η θέση της Ελλάδας μέσα σε  αυτή. Η μετατροπή της Ευρώπης  σε χώρες των δύο ή τριών ταχυτήτων, και σύνδεση της χώρας μας με τα συμφέροντα των Γερμανικών ή Γαλλικών μονοπωλίων (Γαλλικές φρεγάτες, Γερμανικά άρματα μάχης ή υποβρύχια που γέρνουν, αγορά Ευρωπαϊκών πολεμικών αεροσκαφών). 


    Είναι φανερό ότι ανάμεσα στις οικονομίες των χωρών της Ευρωζώνης υπάρχουν διαφορετικοί ρυθμοί ανάπτυξης και εξ αιτίας της ανισόμετρης ανάπτυξης, που αντανακλάται σε ανισομετρία σε μισθούς  παραγωγικότητα εργασίας  εξαγωγές –εισαγωγές, επηρεάζεται το μέγεθος του  Δημόσιου χρέους  και του επιτοκίου δανεισμού  κάθε κράτους μέσα στην Ευρωζώνη αλλά και σε διεθνές επίπεδο.


  Παράλληλα οι παραπάνω αναφερόμενες ανισομετρίες κατέστησαν αδύνατη  την άσκηση σε συνθήκες ύφεσης ενιαίας δημοσιονομικής πολιτικής και για τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης.


  Επιπλέον οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα  Γερμανικά Γαλλικά και Αγγλικά μονοπώλια, αλλά και Γερμανογαλλικού άξονα με τα πέραν του Ατλαντικού ή τα Ρωσικά και Κινεζικά κεφάλαια, καθιστά τις οικονομίες των περιφερειακών χωρών περισσότερο ευάλωτες στην οικονομική κρίση.


   Αποτέλεσμα  τούτων είναι να αναγκάζονται να δανείζονται με δυσβάστακτους όρους, και ουσιαστικά να καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι τη μείωση των κερδών των ανεπτυγμένων  οικονομικά… «συνεταίρων» τους, όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο για εξόφληση των τοκογλυφικών δανείων, αλλά και με παραχωρήσεις στα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα (και δεν ξέρουμε αν δεν μας ζητηθούν  και παραχωρήσεις σε Εθνικό επίπεδο π.χ. Κυπριακό Αιγαίο κλπ ).


  Αυτό που συμπερασματικά πρέπει να αντιληφθούμε οι εργαζόμενοι είναι ότι:


–        Εμείς πληρώνουμε τα κέρδη του κάθε Ελληνα ή Ευρωπαίου κεφαλαιοκράτη δεν έχουμε υποχρέωση να πληρώσουμε  και τη μείωση των κερδών του.


–        Μας είναι αδιάφορο από  ποιο τοκογλύφο τραπεζίτη, Γερμανό που θα μας υποδείξει η κα. Αγγέλα ή Αμερικανό  θα προτείνει ο κ. Ομπάμα  (ΔΝΤ) θα δανεισθούμε σαν χώρα, αλλά να απαιτήσουμε να πληρώσουν τα χρέη αυτοί που τα δημιούργησαν και αυτοί που έβαλαν στις τσέπες τους τα  αποθεματικά των ασφαλιστικών μας ταμείων μέσα από τη  χρηματιστήριο  ή τα  δομημένα ομόλογα.


–        Να βάλουν στην άκρη τις συμβιβασμένες ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και τους ντόπιους εκπροσώπους τους που βάζουν πλάτη  για εφαρμογή όλων των αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων.


–        Να μη δίνουν βάση στα δημοσιεύματα που διάφοροι  «παπαγάλοι και παπαγαλάκια» ότι τα   ανατριχιαστικά  μέτρα που θα πάρει η Κυβέρνηση έχουν την αποδοχή των εργαζομένων. Τη δουλειά τους κάνουν και γι αυτή πληρώνονται.


Η διέξοδος βρίσκεται μόνο στους ταξικούς αγώνες μακριά από τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες


  Και οι απεργίες με το ΠΑΜΕ στις 17 Δεκέμβρη 10 και 24 Φλεβάρη   δείχνουν το δρόμο.


 


                                          ΧΙΟΣ  1/3/2010


                                         ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΩΦΟΣ

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΚ. Μουσουρούλης: σχετικά με το υπό κατάθεση νομοσχέδιο «Ίδρυση Πράσινου Ταμείου».
Επόμενο άρθροFOCUS STUDIO: Έμπνευση και Τεχνολογία για τον Ήχο και την Εικόνα!