Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Κ. Μουσουρούλης: προχειρότητα της Κυβέρνησης με αφορμή τη συζήτηση για τη «Διατήρηση...

Κ. Μουσουρούλης: προχειρότητα της Κυβέρνησης με αφορμή τη συζήτηση για τη «Διατήρηση της Βιοποικιλότητας και άλλες διατάξεις»

11

 

 

 

 Τετάρτη, 9.3.2011

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Την προχειρότητα του κυβερνητικού σχεδιασμού, ανέδειξε ο Βουλευτής N. Χίου και Υπεύθυνος Τομέα Περιφερειακής Πολιτικής της ΝΔ, Κωστής Μουσουρούλης, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Διατήρηση της Βιοποικιλότητας και άλλες διατάξεις» στην Ολομέλεια της Βουλής, σημειώνοντας πως οι χωρικά «τυφλές» πολιτικές επιλογές της Κυβέρνησης είναι και αυθαίρετες, αλλά και θνησιγενείς’. Ο Βουλευτής, αναφέρθηκε στο παράδειγμα των περιοχών Natura της Χίου, όπου η ήπια οικιστική ανάπτυξη δεν είναι ασυμβίβαστη με την περιβαλλοντική προστασία και απευθυνόμενος προς την αρμόδια Υπουργό, τόνισε την ανάγκη μελέτης της τοπικής διάστασης της εκάστοτε πολιτικής που εισηγείται.

Ακολουθεί η Ομιλία του Βουλευτή από τα Πρακτικά της Βουλής.

 

Δείτε επίσης την Ομιλία σε μορφή video:

https://www.yousendit.com/download/T2pFNHA1MGtxRTJ4dnc9PQ



Ομιλία Ολομέλεια

Σχέδιο Νόμου:

«Διατήρηση της Βιοποικιλότητας και άλλες διατάξεις»

Συνεδρίαση 8-3-2011

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Με αφορμή την τελευταία παρέμβαση της συναδέλφου κυρίας Τσόνογλου, θα ήθελα να ρωτήσω το Σώμα αλλά και εσάς, κυρία και κύριε Υπουργέ, για ποιο λόγο θεσμοθετούνται ειδικά χωροταξικά σχέδια π.χ. για τη βιομηχανία, για τον τουρισμό, για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Για να ερχόμαστε μετά να τα ανατρέπουμε με άλλη νομοθεσία;

Ειδικά η διάταξη για τις δραστηριότητες κατά μήκος των εθνικών οδών, ειλικρινά μας επιστρέφει στο παρελθόν, όταν η χωροθέτηση της μεταποίησης ήταν συνάρτηση των πολιτικών πιέσεων των τοπικών αυτοδιοικήσεων και όχι της εξέλιξης των οδικών αξόνων. Βιομηχανίες κάνεις εκεί που έχεις υποδομές προσπελασιμότητας.

Έρχομαι στο νομοσχέδιο. Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα, η χώρα μας, έχει μια πλούσια βιοποικιλότητα και σε ποσότητα και σε ποιότητα. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε μεγαλύτερη ευθύνη να τη διατηρήσουμε, αλλά και να τη χρησιμοποιούμε σωστά.

Θέλω να ρωτήσω, όμως, το εξής. Έχουμε εξετάσει πού υπάρχει απώλεια βιοποικιλότητας και σε ποιους λόγους οφείλεται; Για παράδειγμα, πλην της οικιστικής ανάπτυξης, υπάρχουν και άλλες πολιτικές, στις οποίες μπορεί να αποδοθεί η απώλεια βιοποικιλότητας, πχ η γεωργία, η αλιεία, η ενέργεια, ο τουρισμός κλπ.

Θα ανοίξω μια παρένθεση, με μια προσωπική εμπειρία σχετικά με την ενέργεια. Ως νέος Κοινοτικός υπάλληλος, είχα επισκεφθεί τις πηγές του Αώου, για να επιθεωρήσω το νεότευκτο τότε υδροηλεκτρικό εργοστάσιο της ΔΕΗ. Πλησιάζοντας με το τζιπ της ΔΕΗ, διακρίναμε από ψηλά μια αρκούδα να πίνει νερό στην τεχνητή λίμνη. Η εικόνα της χλωρίδας και της πανίδας της περιοχής μετά τα έργα ήταν πραγματικά σοκαριστική. Στη συγκεκριμένη περιοχή, μια άλλη οριζόντια πολιτική, η ενεργειακή, οδήγησε σε απώλεια βιοποικιλότητας. Θα καταλάβετε αργότερα γιατί το λέω αυτό.

Συνεπώς, βασική προϋπόθεση πριν χαράξουμε μια πολιτική βιοποικιλότητας είναι, να γνωρίζουμε πού ακριβώς αποδίδεται η απώλειά της.

Μια δεύτερη προϋπόθεση, κυρία Υπουργέ, είναι η εξειδικευμένη γνώση. Πώς αποκτά κανείς εξειδικευμένη γνώση; Κατ’ αρχήν αξιολογώντας την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο που θα εφαρμοστεί μια πολιτική. Προσοχή! Στο χώρο. Μιλάω για τη χωρική διάσταση. Και δεύτερον, είναι η εκτίμηση των επιπτώσεων που θα έχει αυτή η πολιτική πάνω στο συγκεκριμένο χώρο.

Αξιολόγηση σημαίνει εξέταση όλων των παραμέτρων. Για παράδειγμα, το δημογραφικό είναι μια παράμετρος που πρέπει να συνεκτιμάται. Εάν δεν γίνουν αυτά, τότε η πολιτική μας θα είναι «τυφλή» από χωρική άποψη.

Και, έχει αποδειχθεί, κύριοι συνάδελφοι, ότι οι χωρικά «τυφλές» πολιτικές επιλογές είναι και αυθαίρετες αλλά και θνησιγενείς. Η δε Κυβέρνηση κάνει  κυριολεκτικά πρωταθλητισμό. Σε όλους τους τομείς η πολιτική της είναι χωρικά «τυφλή».

Χρειάζεται, λοιπόν, και τοπική στόχευση. Και δεν το λέω εγώ. Η ανάγκη τοπικής στόχευσης αναφέρεται σε όλη την ακαδημαϊκή βιβλιογραφία. Αυτή είναι και η τρίτη προϋπόθεση.

Μια τέταρτη προϋπόθεση που θα προσέθετα είναι η εξής: εκείνοι που νομοθετούν για τη φύση, για τη βιοποικιλότητα, να έχουν απαραιτήτως αίσθηση της φύσης, να έχουν βιώματα της φύσης, δηλαδή να μην έχουν αποκομίσει τις όποιες γνώσεις τους μόνο από συγγράμματα και φωτογραφίες.

Ο κ. Ζωίδης αναφέρθηκε στη φύση δίνοντας έμφαση στη νησιωτικότητα. Προσθέτω κι εγώ, ότι το νομοσχέδιο, στερείται, δυστυχώς αυτής της αίσθησης.

Έρχομαι τώρα στο Δίκτυο Natura. Συμφωνούμε ότι το Δίκτυο Natura είναι μια ασπίδα για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο.  Όμως αν το εφαρμόζετε χωρίς γνώση και χωρίς τοπική στόχευση, είναι άχρηστο. Το ερώτημα που θέτω είναι: Μήπως αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους η χώρα μας δεν έχει καταγράψει μέχρι σήμερα, ικανοποιητικές επιδόσεις και στη διατήρηση της βιοποικιλότητας αλλά και στη σωστή της χρήση; Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε θεσπίστηκε και ο ν.1650/1986. Γι’ αυτό το λόγο ο νομοθέτης έθεσε ως υποχρέωση το να εκπονούνται ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες ή διαχειριστικά σχέδια.

Κυρία Υπουργέ, είπατε ότι σε σύνολο 419 σχεδίων έγιναν μόνο 29. Αναρωτιέμαι λοιπόν: Εξετάσατε τους λόγους για τους οποίους από το 1986 μέχρι σήμερα, δεν εφαρμόστηκε ο νόμος; Γιατί  σ’ ένα σύνολο 419 σχεδίων που θα έπρεπε να είχαν γίνει, τελικά ολοκληρώθηκαν μόνο 29; Και είναι αυτός λόγος για να θεσπίζετε οριζόντιες πολιτικές χωρίς τοπική στόχευση, δηλαδή χωρίς διαχειριστικά σχέδια, χωρίς ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες, χωρίς στοιχειώδη ανάλυση των πιέσεων που ασκούν σε μια περιοχή Natura άλλες πολιτικές πχ η γεωργία, ο τουρισμός, η ενέργεια, όπως είπα και πριν; 

Οι πιέσεις που δέχεται κάθε περιοχή από κάθε πολιτική είναι διαφορετικές. Αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω για να εξετάσετε, τη χωρική διάσταση. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι επειδή οι άλλες πολιτικές αφορούν σε άλλα Υπουργεία, εσείς επιλέξατε το οικιστικό και μάλιστα χωρίς γνώση. Και επειδή το Υπουργείο σας, δεν έψαξε να δει ποιες πιέσεις ασκούνται σε ποια περιοχή και για ποιους λόγους, εσείς θεσπίσατε τα τέσσερα στρέμματα για όλους ως ελάχιστο όριο αρτιότητας, αν και είχατε και άλλη επιλογή, για παράδειγμα, τη μείωση του συντελεστή δόμηση ή του συντελεστή κάλυψης.

Έρχομαι τώρα στο θέμα του Βορείου Αιγαίου, στο οποίο αναφερθήκαμε και στην Επιτροπή. Το Βόρειο Αιγαίο είναι μια ειδική περίπτωση. Το έχουμε συζητήσει πολλές φορές. Ο κύριος Υπουργός γνωρίζει ότι σε ορισμένες περιοχές όπως, για παράδειγμα, στη Μυτιλήνη και στη Λήμνο υπάρχουν ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες, ενώ στη Βόρεια Χίο δεν υπάρχει τίποτα. Επιπλέον, εκτός από τη Ζώνη Ειδικής Προστασίας, έχουμε και Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου, με τη μοναδική εξαίρεση των τεσσάρων στρεμμάτων για οποιαδήποτε χρήση, πλην της οικιστικής, όπου το όριο είναι τα οκτώ στρέμματα. Υπάρχει δηλαδή μια απόλυτη επικάλυψη διαφορετικών νομοθετημάτων για την ίδια περιοχή, με ξεχωριστό όριο για την κατοικία.

Θέλω να σας ρωτήσω το εξής: Όταν με τις διατάξεις αυτές σταματάμε την ισόρροπη ανάπτυξη σε ένα νομό –γιατί η περιοχή NATURA στη βόρεια Χίο καλύπτει τα 2/5 της έκτασης του νησιού- πού μεταφέρεται η οικιστική πίεση; Στα αστικά κέντρα. Τι σημαίνει αυτό; Μεγαλύτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση, λόγω της ανάγκης αναβάθμισης των υποδομών ύδρευσης, αποχέτευσης κ.ο.κ. σε σχέση με το επιδιωκόμενο όφελος.

Θα ήθελα επίσης να πω δυο λόγια για τα εργαλεία σωστής χρήσης της βιοποικιλότητας. Τέτοια εργαλεία είναι το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» (ΕΠΠΕΡΑΑ) και τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (Π.Ε.Π.) Κι εδώ όμως πάλι η πολιτική που ακολουθείτε είναι αποσπασματική. Ένα παράδειγμα αποτελούν οι προσκλήσεις που εκδίδουν οι περιφέρειες και αφορούν σε περιοχές που ενώ δεν διαθέτουν φορείς διαχείρισης, αλλά ούτε και ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες ή διαχειριστικά σχέδια, καλούνται να καταθέσουν προτάσεις για την προστασία και την ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος.

Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με τις δύο τροπολογίες. Σε ό,τι αφορά στα φυσικά πάρκα, υπάρχει η δυνατότητα εκτέλεσης λατομικών και μεταλλευτικών  δραστηριοτήτων, εφόσον αυτές συμβάλλουν σημαντικά στην τοπική οικονομία. Είναι το άρθρο 5 παράγραφος 3.

Ταυτόχρονα, στις περιοχές οικοανάπτυξης …

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ (Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Εκτός περιοχών προστασίας της φύσης.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Εκτός περιοχών προστασίας της φύσης, μέσα σε φυσικά πάρκα μπορούν να γίνονται λατομικές και μεταλλευτικές δραστηριότητες, εφόσον συμβάλλουν σημαντικά στην τοπική οικονομία.

Ταυτόχρονα, στην παράγραφο 3.2.δ’ οι υφιστάμενες βιομηχανικές δραστηριότητες είναι δυνατόν να επιτρέπονται, εφόσον και αυτές συμβάλλουν σημαντικά στην τοπική οικονομία.

Ρωτώ: Τι επιβαρύνει περισσότερο, η οικιστική ανάπτυξη ή η βιομηχανική και λατομική δραστηριότητα; Και ας πούμε ότι δεν επιβαρύνουν. Γιατί εδώ λαμβάνετε υπόψη τις επιπτώσεις στην τοπική ανάπτυξη και δεν τις λαμβάνετε υπόψη για την οικιστική διάσταση;

Θα ήθελα μια απάντηση γι’ αυτό, κυρία Υπουργέ. Νομίζω ότι συσχετίζω πολύ σωστά το ζήτημα και θα πρέπει, ειδικά για τα νησιά, να δώσετε κάποια ευελιξία παραπάνω.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αναστάσιος Κουράκης): Αν το επιτρέπει ο συνάδελφος, βεβαίως.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Κατέθεσε η κυρία Υπουργός στην αρχή ένα κείμενο με διάφορες αλλαγές επί των άρθρων και επί των εδαφίων. Μέσα σε αυτές είναι η παράγραφος 3.2.δ’ όπου λέμε ότι στο τέλος του εδαφίου διαγράφεται η πρόταση «υφιστάμενες βιομηχανικές δραστηριότητες είναι δυνατόν να επιτρέπονται εφόσον συμβάλλουν σημαντικά στην τοπική οικονομία», όπως δηλαδή το είπατε εσείς. Αυτό διαγράφεται.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Αυτό διεγράφη;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Ναι.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Ίσχυε πριν και δεν ισχύει τώρα. Μάλιστα. Το ίδιο ισχύει και για τις λατομικές δραστηριότητες;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Όχι.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Άρα για τις λατομικές δραστηριότητες, ισχύει.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Γιατί είναι δραστηριότητες που υπάρχουν εν λειτουργία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗΣ: Αν και η τροπολογία δεν αναφέρεται σε υφιστάμενες δραστηριότητες, έστω κι έτσι, το σκεπτικό σας είναι να τις διατηρήσετε επειδή, ακριβώς, συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη.

Το ερώτημά μου είναι πάρα πολύ απλό. Γιατί μία ήπια οικιστική ανάπτυξη να μην συμβάλλει και εκείνη στην τοπική ανάπτυξη; Πρέπει, λοιπόν, να δείτε την τοπική διάσταση; Και, ειδικά για τα νησιά, να δώσετε μία πειστική απάντηση.

Ευχαριστώ πολύ.