Αρχική Απόψεις Aρθρα Ανεμογεννήτριες: απόψεις- αντιθέσεις

Ανεμογεννήτριες: απόψεις- αντιθέσεις

16

Σειρά άρθρων με θέμα την επένδυση για ανεμογεννήτριες στο νησί λαμβάνουμε από αναγνώστες μας.
Με αφορμή τη συζήτηση που έχει αναπτυχθεί στο διαδίκτυο, λόγω της αναμενόμενης επίσκεψης επενδυτών αυτή την Πέμπτη, 24/3, ο Γιάννης Μακριδάκης μας απέστειλε επώνυμο άρθρο που έλαβε σχετικά με το θέμα των ανεμογεννητριών και την απάντηση που δίνει ο ίδιος.
Επειδή ο αποστολέας δεν αμς κοινοποίησε ο ίδιος την επιστολή, δεν δημοσιεύουμε παρά μόνο τα αρχικά του ονόματός του:

 

Κύριε Μακριδάκη,

Ονομάζομαι Β.Β. και μένω μόνιμα στη Χίο.

Έτυχε να λάβω ένα mail στο οποίο φέρεστε να είστε ο υπεύθυνος για αυτό. Αναφέρεται στα αιολικά εργοστάσια, την πιθανότητα να γίνει ένα στο νησί μας και δίνει ένα τόνο τοπικισμού σχετικά με το που θα διανέμεται η αιολική ενέργεια.

Θέλοντας να κάνουμε ένα εποικοδομητικό διάλογο θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω ορισμένα δεδομένα.

Ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να παραχθεί με δύο τρόπους.

Με μη ανανεώσιμες πηγές και με την λεγόμενη πράσινη ενέργεια.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι εξής πηγές:

Ορυκτά καύσιμα ( ντίζελ, λιγνίτης κτλ. ), πυρηνική ενέργεια ( που κάποιοι προσπάθησαν να την βαπτίσουν πράσινη μορφή ενέργειας στην χώρα μας πριν από μερικά χρόνια. , τύρφη, RDF (Καύσιμο Προερχόμενο από Απορρίμματα) το οποίο σε περιοχές της Ελλάδας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παραγωγή ενέργειας, έχει συναντήσει μεγάλες αντιδράσεις ( Εύβοια),

Στη Δεύτερη κατηγορία ανήκουν :

Ηλιακή ενέργεια ( φωτοβολταικά), Αιολική ενέργεια ( ανεμογεννήτριες),  Υδατόπτωση, Βιομάζα, Γεωθερμική ενέργεια και ενέργεια από τη θάλασσα.

Η Ελλάδα στηρίζεται αυτή τη στιγμή για την ενεργειακή της αυτονομία κυρίως  στην καύση ντίζελ ( μη ηπειρωτική Ελλάδα), λιγνίτη αλλά και στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στην Καρδίτσα.

Τα ορυκτά καύσιμα δεν έχουν διάρκεια εφόρου ζωής, ενώ η χρήση τους συνεπάγεται μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση τόσο για την ατμόσφαιρα όσο και για το έδαφος από τα υπολείμματα καύσης, ενώ οι τεχνολογίες αντιρύπανσης είναι εξαιρετικά ακριβές.

Το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο είναι αυτή τη στιγμή η πιο καθαρή μορφή ενέργειας αλλά η εύρυθμη λειτουργία του εξαρτάται από τις ετήσιες βροχοπτώσεις. Ήδη για το 2011 ακούγονται οι πρώτες φωνές διαμαρτυρίας για υπερβολική χρήση νερού από τον ταμιευτήρα της λίμνης Πλαστήρα για παραγωγή ενέργειας.

Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι για την ενεργειακή αυτάρκεια της Ελλάδας χρειάζονται να παρθούν αποφάσεις για το μέλλον, και αυτές πρέπει να παρθούν όχι αργότερα αλλά τώρα, ώστε να προλάβουμε της εξελίξεις και όχι οι εξελίξεις να προλάβουν εμάς.

Καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι πρέπει να στραφούμε σε μορφές ενέργειας που υπάρχουν σε αφθονία στη χώρα μας. Έτσι η καύση RDF, η Βιομάζα απορρίπτονται εκτός και αν χρησιμοποιούνται για μερική κάλυψη αναγκών.

Μας μένουν οι εξής επιλογές:

Η Γεωθερμία που ίσως να είναι μοναδική ευκαιρία για το νησί μας να την εκμεταλλευτεί, αλλά οι τεχνολογίες εκμετάλευσης της είναι πολύ ακριβές, δεν υπάρχει ιδιαίτερη εμπειρία στην Ελλάδα για την συγκεκριμένη μορφή ενέργειας και αν δεν γίνουν μελέτες δεν μπορούμε να έχουμε καθαρή εικόνα για το ακριβές γεωθερμικό δυναμικό της Χίου.

Η ηλιακή ενέργεια, κοινώς τα φωτοβολταικά, τα οποία είναι μίακαθαρή μορφή ενέργειας με πολλά πλεονεκτήματα αλλά και ορισμένα μειονεκτήματα. Αυτά είναι κυρίως η μεγάλη εποχική διακύμανση ( μεγάλη απόδοση το καλοκαίρι, μικρότερη το Χειμώνα) και το ότι απαιτούν μεγάλες επιφάνειες εγκατάστασης. Η διάρκεια ζωής τους είναι περίπου 25 χρόνια με μία εγγύηση απόδοσης περίπου στο 80% στο τέλος ζωής τους.

Η αιολική ενέργεια, οι ανεμογεννήτριες δηλαδή, που έχουν μεγάλη απόδοση μπορούν να τοποθετηθούν σε πολλές περιοχές που έχουν μεγάλο αιολικό δυναμικό και η απόδοση τους παρουσιάζει μικρότερη εποχική διακύμανση. Η διάρκεια ζωής τους είναι περίπου 20 με 25 χρόνια .  

Και τέλος, η πυρηνική ενέργεια. Η οποία δεν είναι πολύ φτηνή, μεγάλα έξοδα κατασκευής και ασφάλειας και φυσικά μεγάλο περιβαλλοντικό ρίσκο σε περίπτωση ατυχήματος. Γνωρίζουμε ότι ζούμε σε χώρα με έντονη σεισμική δραστηριότητα γεγονός που την καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα τελευταία λυπηρά γεγονότα στην Ιαπωνία. Η διάρκεια ζωής τους συνήθως είναι 30 με 40 χρόνια.

Με το τερματισμό λειτουργίας των φωτοβολταικών και ανεμογεννητριών μπορεί να γίνει η ανακύκλωση των υλικών, ενώ με τα πυρηνικά εργοστάσια υπάρχει μία πολύπλοκη διαδικασία απενεργοποίησης του με φυσικά μεγαλύτερο περιβαλλοντικό κόστος λόγω των εξαιρετικά επικίνδυνων υλικών .

Συνοψίζοντας, θα ήθελα να αναλογιστούμε τα παρακάτω.

Κάποια στιγμή τα αποθέματα λιγνίτη θα μειωθούν, ενώ και τα υπόλοιπα ορυκτά καύσιμα θα γίνονται όλο και πιο ασύμφορα. Αυτό μας συμφέρει περιβαλλοντικά αφού θα στραφούμε σε άλλες μορφές ενέργειας, αλλά μέχρι να γίνει αυτό θα μας αφαιμάξει οικονομικά αφού θα στηριζόμαστε ακόμα σε αυτά.

Όταν θα έρθει η στιγμή να αποφασίσουμε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα θα πρέπει να αναλογιστούμε όλα τα παραπάνω που ανάφερα.

Καταλαβαίνετε ότι η δημιουργία κινημάτων σαν το δικό σας, που δεν αμφιβάλλω ότι σκοπό έχουν την προστασία του περιβάλλοντος, κατευθύνουν λανθασμένα παρόλα αυτά την κοινή γνώμη και δημιουργούν αδιέξοδα.

Και τότε η λύση της χρήσης πυρηνικής ενέργειας θα έρθει σαν μονόδρομος χωρίς να μπορεί να αντικρουστεί με ορθά επιχειρήματα. Εκτός και αν ευελπιστείτε ότι μέχρι τότε θα έχει προκύψει νέα οικολογικότερη τεχνολογία ικανή να τεθεί σε εφαρμογή.

Μόνο που αυτό το τότε δεν είναι πολύ μακρυά και ίσως από τώρα θα πρέπει να αναλογιστούμε της ευθύνες μας  όλοι.

Με εκτίμηση,

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Γ. ΜΑΚΡΙΔΑΚΗ
Καλημέρα κύριε Β.

Ευχαριστώ για την ενημέρωση περί ενέργειας αν και αυτά είναι γνωστά σε όποιον φοίτησε σε γυμνάσιο και πρόσεχε στο μάθημα της γεωγραφίας (ναι, στη γεωγραφία τα διδάσκουν αυτά!)
Κατανοώ το ζήτημα της υπερεκμετάλλευσης των αποθεμάτων και της ρύπανσης, όλοι το κατανοούμε αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θέλουμε να κάνουμε το νησί μας εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για να καλύπτουμε τις ανάγκες της υπόλοιπης Ελλάδας και είναι δικαίωμά μας να μην το θέλουμε. Δεν θα υποβαθμίσουμε τη ζωή μας για να μην ξεμείνουνε οι πόλεις της ηπειρωτικής ελλάδας από ενέργεια. Η Ελλάδα έχει πλάνο να ζει στην Αθήνα όλος ο πληθυσμός και να ‘χει τα νησιά και την υπόλοιπη επαρχία για εργοστάσιο παραγωγής αγαθών που θα εξυπηρετούν τους αστούς της πρωτεύουσας κι εμείς δεν τον γουστάρουμε αυτό το ρόλο.
Όσο για τους εκφοβισμούς των πυρηνικών καταστροφών, καταλαβαίνω ότι θα παίξει πολύ αυτό το σενάριο τώρα. Εμείς είμαστε αντίθετοι στη χρήση της πυρηνικής ενέργειας ούτως ή άλλως.
Αν θέλουν αιολικά πάρκα για να καλύψουν τις ανάγκες που ολοένα οι ίδιοι αυξάνουν, ας τα κάνουν καταμεσίς του Αιγαίου, πλωτά και όχι πάνω στα νησιά. Δεν χρειάζεται να μας καταστρέψουν τον τόπο και να μας υποβαθμίσουν τη ζωή μας. Το Αιγαίο είναι δίαυλος ανέμων και οπουδήποτε μπορούν να στηθούν αιολικά εργοστάσια. Τα νησιά δεν είναι πλατφόρμες για τέτοιες χρήσεις, τουλάχιστον όχι τόσο μεγάλης κλίμακας.
Εξάλλου υπάρχει νομολογία και από το Συμβούλιο της Επικρατείας για το ζήτημα της κλίμακας των αιολικών πάρκων στα νησιά.
Ευχαριστώ για την παρέμβασή σας
γμ