Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Φ. Παπαδόπουλος: ο Χιώτης κληρικός π. Αντώνιος Κων/νου ...

Γιώργος Φ. Παπαδόπουλος: ο Χιώτης κληρικός π. Αντώνιος Κων/νου Παπανικολάου

27

π.  Αντώνιος  Κων/νου  Παπανικολάου:

ΕΝΑΣ  ΧΙΩΤΗΣ  ΚΛΗΡΙΚΟΣ  ΠΟΥ  ΤΙΜΑ  ΤΗΝ  ΑΓΙΑ  ΜΑΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ  ΚΑΙ  ΤΟ  ΙΕΡΟ  ΡΑΣΟ

Του  Γιώργου  Φωτ.  Παπαδόπουλου

 

            Σε  μια  εποχή  κρίσιμη,  όπως  η  σημερινή, όπου  τόσο  οι  πνευματικοί  άνθρωποι  όσο  και –  ιδιαίτερα –  οι  Κληρικοί  μας  οφείλουν  να  δεικνύουν  τον  ουσιαστικό αγώνα  αντίστασης  και  πάλης  ενάντια  στο  φθόνο,  την  ιδιοτέλεια  και  την  μεγαλομανία  που  μας  διακατέχει  γενικότερα  όλους,  η  εμπνευσμένη  και  φωτισμένη  μορφή  ενός  νέου  Κληρικού,  χιακής  καταγωγής,  ήλθε  να  αποδείξει  ότι  ο  Ιερός  μας  Κλήρος  επιτελεί  ένα  τεράστιο  κοινωνικό,  προνοιακό  και  φιλανθρωπικό  έργο,  έργο  αλληλεγγύης  και  συμπαράστασης  στον  ΄΄εμπερίστατο΄΄  αδελφό  μας.

            Πρόκειται  για  τον  αγαπητό  σε  όλους  μας  Πρεσβύτερο  π.  Αντώνιο  Κων/νου  Παπανικολάου,  έγγαμο  Ιερέα,  νέο  σε  ηλικία  και  πλουτισμένο  με  πνευματικά  τάλαντα  και  χαρίσματα  που  απλόχερα  του  διέθεσε  ο  Κύριος.

            Ο  π.  Αντώνιος  εφημερεύει  στην  περιοχή  του  Κολωνού  στην  Ιερά  Αρχιεπισκοπή  Αθηνών  (στον  Ι. Ναό  Αγ.  Γεωργίου  της  Ακαδημίας  Πλάτωνος)  και  έχει  καταφέρει – σε  λιγότερο  από  δέκα  χρόνια – να  αναπτύξει  μια  τεράστια  φιλανθρωπική  δράση  που  αξίζει  να  επισημανθεί.

            Ιδρύοντας  την  Μη  Κυβερνητική  Οργάνωση (Μ.Κ.Ο.)  <<Κιβωτός  του  Κόσμου>>  κατόρθωσε,  δι΄ αυτής,  να  κατασκευάσει  ξενώνες  για  παιδιά  αναξιοπαθούντων  οικογενειών,  άγαμες  μητέρες,  εγκαταλελειμμένες  και  παραμελημένες  ψυχές,  αλλοεθνείς,  κοινωνικά  αποκλεισμένα  άτομα,  κλπ.  και  να  τους  χαρίσει  θαλπωρή,  ζεστασιά  και  φροντίδα,  ως  πραγματικός  πατέρας  και  αδελφός.  Υπό  τη  σκέπη  του  Ιδρύματος  αυτού  βρίσκουν  στέγη  εκατοντάδες  άτομα,  κυρίως  παιδιά,  που  πελαγοδρόμησαν  στο  τέλμα  της  Αθηναϊκής  πρωτεύουσας,  σε  μια  κοινωνία  απρόσωπη  και  άστοργη,  αρνούμενη  να  σκεπάσει  και  προστατεύσει  τα  παιδιά  της.

            Το  πολύπλευρο  αυτό  και  πολυσχιδές  έργο  του  π.  Αντωνίου  Παπανικολάου  έχει  γίνει  ευρέως  γνωστό – ανά  το  πανελλήνιο – με  αποτέλεσμα  να  είναι  γνώστες  του  εκατομμύρια  άνθρωποι,  μέσα  από  τα  ραδιοτηλεοπτικά  και  έντυπα  Μέσα  Ενημέρωσης  στα  οποία  και  έχει  γίνει  εκτενής  αναφορά  του.  Ο  π.  Αντώνιος  τιμήθηκε  πρόσφατα  από  φορείς  και  υπηρεσίες,  όπως  επίσης  και  την  Ομοσπονδία  Χιακών  Σωματείων  Αττικής,  αλλά  και  ανώτατους  άρχοντες  της  χώρας.

            Ο  π.  Αντώνιος  από  μικρό  παιδί,  γέννημα  θρέμμα  από  το  Φρούριο (Κάστρο)  της  Χίου (στην  ενορία  του  οποίου  εφημερεύει  ένας,  επίσης,  αξιόλογος  πνευματικός  Κληρικός,  ο Αρχιμανδρίτης  π. Γεώργιος  Λιαδής,  Δρ. Θεολογίας),  είχε  έμφυτη  την  Κλίση  προς  την  Ιεροσύνη,  την  κατέκτησε  δε  όταν  ήλθε  το  πλήρωμα  του  χρόνου  με  την  άνωθεν  κλήση.          

            Για  την  ιστορία  να  σημειώσουμε  ότι  ο  π.  Αντώνιος  είναι  αδελφός  του,  επίσης  Κληρικού, Αρχιμανδρίτη  π.  Διονυσίου  Παπανικολάου  (αμφότεροι  είναι  Θεολόγοι)  ο  οποίος  εφημερεύει  και  διαμένει  στην  Ιερά  Νέα  Μονή  με  τη  σεπτή  Ηγουμένη  Μαριάμ,  Αγία  Γερόντισσα,  φυλάσσοντας – κυριολεκτικά –  Θερμοπύλες.  Η  παρουσία  του  στη  Μονή  δίδει  ζωντάνια  και  αποτελεί  πόλο  έλξης  και  προσέλευσης  εκατοντάδων  πιστών  που  βρίσκουν  ΄΄ευδιο  λιμένα΄΄  και  καταφύγιο  στο  Ιερό  του  επιτραχήλιο (ως  Πνευματικός – Εξομολόγος).  Παράλληλα  δε  με  το  κηρυκτικό  και  προνοιακό  του  έργο  επιτελεί  τα  Ιερατικά  του  καθήκοντα  όχι  μόνον  στην  Ιερά  Νέα  Μονή,  αλλά  και  τις  παρακείμενες  ενορίες  των  χωριών  Αυγωνύμων  και  Αναβάτου. Και  βέβαια  η  συμβολή  του  τα  τελευταία  χρόνια  (οπότε  η  Ιερά  Νέα  Μονή  επισκευάζετο)  υπήρξε  καθοριστική,  κυρίως λόγω της άψογης συνεργασίας που είχε με τους ιθύνοντες και τις αρμόδιες υπηρεσίες.

            Η  Χίος  χαίρει  και  καυχάται  να  τιμά  τέτοιους  Κληρικούς,  οι  οποίοι  τιμούν – και  τιμώνται – από  την  Εκκλησία  μας  αλλά  και  το  Ιερό  ράσο  που  περιεβλήθηκαν  επάξια  και  σεμνύνεται  στην  μορφή  και  το  έργο  τους.  Διότι,  για  όσους  δεν  το  γνωρίζουν:  <<Η  Ιεροσύνη, τελείται  μεν  επί  της  γης,  τάξιν  δε  έχει  επουρανίων  πραγμάτων>> (Αγ.  Ιωάννης  Χρυσόστομος).-