Αρχική Απόψεις Aρθρα Θωμάς Κοσμίδης: θύμα. ΔΗΠΕΘΕ

Θωμάς Κοσμίδης: θύμα. ΔΗΠΕΘΕ

11

 Στην οικονομική κρίση που διανύουμε υπάρχουν πολλά θύματα. Ένα από τα θύματα αυτά είναι και ο πολιτισμός. Τα περί παύσης λειτουργίας, -ή ακόμη χειρότερα- κατάργησης του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου που ακούστηκαν πριν λίγες μέρες, οφείλουν να μας προβληματίσουν όλους. Σαφέστατα αποτελεί ένα πισωγύρισμα σε καιρούς δύσκολους που η παιδεία ερχόταν σε δεύτερη μοίρα. Γιατί το θέατρο είναι πολιτισμός και ο πολιτισμός είναι παιδεία. 

 

Οι θεατρικές παραστάσεις στην αθηναϊκή δημοκρατία ήταν βαθιά ριζωμένες στην πολιτεία και τους δημοκρατικούς θεσμούς της. Στην Αρχαία Αθήνα το θέατρο αποτελούσε ένα βασικό μορφωτικό όργανο της πολιτείας προς τους απλούς ανθρώπους. Τους δίδασκε αρετή, τόλμη, θάρρος και αποφασιστικότητα σε δύσκολες καταστάσεις. Τους πρόσφερε χαρά και λύπη. Περνούσε διδάγματα ουσιαστικά για την εξέλιξη του ανθρώπου. Ένα μεγάλο μέρος του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων αποτελείται από σπουδαία θεατρικά έργα, αναγνωρισμένα από όλο τον κόσμο, μέσα από τα οποία μεταλαμπαδεύτηκε στον ίδιο το λαό μας και κατ’ επέκταση σε όλον τον κόσμο η παιδεία, η κουλτούρα, η δημοκρατία, η συνέχεια στη ζωή. 

 Στη σύγχρονη Ελλάδα, όπως φαίνεται οι κυβερνώντες, αλλά και κάποιοι πολίτες  ενδεχομένως δεν κατάφεραν να εκτιμήσουν την ουσιώδη ψυχική και παιδαγωγική προσφορά του θεάτρου. Κάποιοι μάλιστα, μεθοδευμένα ή παρασυρμένοι,  τοποθετούν το θέατρο (και τον πολιτισμό ενίοτε), στο ντουλάπι των περιττών απασχολήσεων, ίσως γιατί μετρούν με λάθος τρόπο τη δυναμική του. Στο άκουσμα της κατάργησης του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Βορείου Αιγαίου, αντέδρασε ο κόσμος, ίσως γιατί παρά τις δυσκολίες του θεσμού, πλέον κάποιοι οραματίζονται ένα ώριμο, ευγενές, ασφαλές και αξιοπρεπές μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Πράγμα που είναι το ίδιο το θέατρο, ο πολιτισμός μας.   

 Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ανεξαιρέτως, ότι ο ρόλος του ΔΗΠΕΘΕ είναι ο εκπολιτισμός της περιφέρειας. Η συνέχιση της  στήριξης του από το δήμο είναι επιβεβλημένη. Μια κατάργηση του θεάτρου σημαίνει αυτομάτως 5 δεκαετίες πίσω. Ίσως, ακούγομαι γραφικός, αλλά σκεφτείτε το ρόλο του θεάτρου στην Αρχαία Ελλάδα.

 Επειδή πιστεύω ότι όσα γράφηκαν σε αυτό το κείμενο πηγαίνουν εις ώτα μη ακουόντων, προκαλώ όσους υποστηρίζουν την κατάργηση του ΔΗΠΕΘΕ να το πουν  ανοιχτά. Το να μη χρηματοδοτείται, το οδηγεί στο κλείσιμό του. Αν θέλετε καταργήστε το. Μπορεί η αντιπολίτευση να σας αφήσει, ακόμα και η κοινωνία να σας το επιτρέψει, αλλά όσοι πιστεύουμε στη μορφωτική ικανότητα του θεάτρου θα αγωνιστούμε για να το ξαναφτιάξουμε.

                                                                                                                                     Θωμάς Κοσμίδης