ΧΙΑΚΑ ΠΕΝΘΗ: (+) ΕΥΤΥΧΙΑ ΦΩΤ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΙΛΩΝ ΜΑΣ ΝΕΚΡΩΝ
Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου – πρ. Δημοτικού Συμβούλου Χίου
Αναμφίβολα ο θάνατος ενός προσφιλούς σου προσώπου, που χτυπά την πόρτα του σπιτιού σου, είναι ένα γεγονός που συγκλονίζει την ανθρώπινη υπόσταση. Αλλάζει τη ζωή σου και τη ζωή των γύρω σου.
Όταν, όμως, έχεις πνευματικά κίνητρα στη ζωή σου, όταν έχεις ψυχικά αποθέματα, όταν έχεις ΠΙΣΤΗ, και ΕΛΠΙΔΑ που στηρίζεται στο χριστιανικό υπόβαθρο, ο συγκλονισμός εξαντλείται στο βυθό των σκέψεων της ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ αυτής, που είναι συνυφασμένη και άρρηκτα συνδεδεμένη με την ΑΛΗΘΕΙΑ.
Οι χριστιανοί δεν θρηνούν και δεν πρέπει να θρηνούν. Πενθούν σε κλίμα χαρμολύπης. Διότι πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή και στην ανάσταση των νεκρών που προμήνυσε η Ανάσταση του Χριστού. Προγεύονται τη βασιλεία των Ουρανών, τη θριαμβεύουσα Εκκλησία. <<Το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει>> (Φιλιππ. Γ΄, 20). Ο Απόστολος Παύλος μας τόνισε <<ου θέλω υμάς αγνοείν περί των κεκοιμημένων ίνα μη λυπείσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. Ει πιστεύομεν ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας δια του Ιησού άξει συν αυτώ>> (Α΄ Θεσσαλ. Δ΄, 13-14). Μη λυπάστε όπως αυτούς που δεν πιστεύουν. Εφόσον αναστήθηκε ο Χριστός και οι χριστιανοί θα αναστηθούν και θα πορευτούν την αιωνιότητα. Τούτο διαμηνύθηκε ήδη αιώνες πριν τον ερχομό του Χριστού από τον Προφήτη Ησαία: <<αναστήσονται οι νεκροί και οι εν τοις μνημείοις εγερθήσονται>> (Ησ. ΚΣΤ΄, 19). Οι νεκροί θα αναστηθούν. Τι αξία έχουν 50, 70 ή 100 χρόνια εδώ στη γη (πολλές φορές γεμάτα πόνο και λύπη) μπροστά στο χρόνο (την απεραντοσύνη) της αιωνιότητας ? Καμία. Γι΄ αυτό, ας μη θρηνούμε. Ας μελετήσουμε τις προφητείες του Προφήτη Ιερεμία που διαβάζονται το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου στην Εκκλησία να δούμε τι λέει περί οστών. Μιλά για ανάσταση και ζωοποίηση, για συναρμολόγηση των νεκρών οστών. Ή πιστεύουμε λοιπόν ή όχι. Ο Κύριος με την Ανάστασή του αποτέλεσε την απαρχή όλων αυτών (Ιωανν. Χρυσόστομος). <<Απόκειται τοις ανθρώποις άπαξ αποθανείν, μετά δε τούτο κρίσις>> (Εβρ. Θ΄, 27)
Έτσι κι εγώ αντιμετώπισα το αναπάντεχο, πρόσφατο φευγιό από τον κόσμο τούτο της μητέρας μου. Μιας γυναίκας που στάθηκε υποδειγματική σύζυγος, μητέρα και γιαγιά, που δεν έδωσε δικαιώματα στη ζωή της, που δεν της άρεσαν οι φασαρίες, ο φθόνος και το συνορισιό. Και που τήρησε στην πράξη τον νόμο της αγάπης και της δικαιοσύνης.
Οφείλω να εκφράσω και δημόσια τις θερμές μου ευχαριστίες προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μηθύμνης κ. Χρυσόστομο, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χίου κ. Μάρκο, τους 30 και πλέον Ιερείς της Μητροπόλεώς μας οι οποίοι αυτόβουλα και αγαπητικά συμμετείχαν στην εξόδιο Ακολουθία της και στήριξαν ηθικά την οικογένειά μου. Επίσης, όλους τους συγγενείς, φίλους και γνωστούς. Όσους προσήλθαν και όσους δεν μπόρεσαν. Όσους είπαν δυο λόγια παρηγοριάς και στήριξης στον πατέρα μου που στέκει απορημένος, σαν να μην μπορεί ακόμη να εξηγήσει αυτό που βίωσε με την αγαπημένη του σύζυγο, τη σύντροφο που πέρασε 50 και πλέον έτη από την ζωή του μαζί της. Ιδιαιτέρως δε τους συγχωριανούς μας, από το Πυργί, που στήριξαν εμάς αλλά και την ίδια εν ζωή επί πολλά έτη με τη φιλία και την παρέα τους.
Μάνα, καλό φευγιό, καλό παράδεισο και καλή αντάμωση στη βασιλεία των ουρανών.-
