Χίος Ιούλιος – Αύγουστος 2013
Η διακόσμηση των ταβανιών, μια μόδα στα τέλη του προηγούμενου μέχρι και τη μέση του παρόντος αιώνος, μας άφησε κάποια δείγματα λαϊκής τέχνης, πολλές φορές εξαιρετικής και πολυσύνθετης, αν και δεν λείπουν οι απλοϊκές συνθέσεις ή και στείρες αντιγραφές (VIDEO).
Είναι ωστόσο, η αφομοίωση πολιτιστικών στοιχείων του παρελθόντος που όπως η εικόνα, λειτουργούν ως “γραφή σιωπώσα εν τοίχω λαλείν”. Κι οι τεχνίτες, ανώνυμοι συνήθως (αφού δεν υπογράφουν τα έργα τους) μεταπλάθουν με το μεράκι τους και με κίνητρο τον επιούσιο, τα μπαρόκ στοιχεία τα Δύσης, σε εικόνες, ντυμένες στο λουλάκι και την ώχρα. Οικεία και η τεχνική από τα βάθη των αιώνων, όταν ιστορούσαν τους τοίχους των εκκλησιών. Ο ασβέστης, η κατσικότριχα, το μπαγδατί.
Γίνεται σχέδιο σύμφωνα με την ανάγκη του χώρου και το βαλάντιο του νοικοκύρη και περνιούνται οι βασικοί τόνοι όσο ακόμη ο σοβάς είναι νωπός.
Η φωτοσκίαση από την πλευρά των ανοιγμάτων του φωτός.
Η απομίμηση των γύψινων, της κορνίζας, της ροζέτας στο κέντρο, της ταπετσαρίας στο βάθος, αρχιτεκτονικών μελών στους κάθετους τοίχους. Μένει η καθαυτό ζωγραφική στα πλαίσια. Τοπία από κάρτ ποστάλ ή αυτοσχέδια, νεκρές φύσεις, οι εποχές, τα ζώδια, οι μούσες, ήρωες της επανάστασης ή της μυθολογίας. Γρύπες, σφίγγες, άγγελοι πλαισιωμένοι από ρόδακες, ανθέμια αγριολούλουδα. Στην τραπεζαρία ψάρια, κυνήγια, φρούτα. Στο σαλόνι οι ήρωες, ανθοδοχεία στο διάδρομο.
Το σχέδιο -χαρτί διάτρητο με βελόνα- και οι στάμπες, κρύβονται για να χρησιμοποιηθούν στο επόμενο σπίτι.
Ο Παϊδας, ο Φούντας, ο Ροδάκης, ο Μπαχάς μερικοί από τους τεχνίτες που γνωρίζουμε. Η έρευνα ίσως φωτίσει την ταυτότητα και ανωνύμων.
Αντιπροσωπευτικά δείγματα από το πολύ μεγάλο φάσμα ως προς το ύφος και την εκτέλεση παρουσιάζονται σήμερα με την ίδια διάταξη οπτική και κλίμακα.
