Αρχική Απόψεις Aρθρα Αυτόπτης μάρτυρας- καψόνι αναστροφής όταν κλείνει η Προκυμαία, γράφει ο Γ. Μακριδάκης

Αυτόπτης μάρτυρας- καψόνι αναστροφής όταν κλείνει η Προκυμαία, γράφει ο Γ. Μακριδάκης

256

Σήμερα η κακή μου τύχη με οδήγησε να γίνω αυτόπτης μάρτυρας της τραγικής ανοργανωσιάς και προχειρότητας, με την οποία αντιμετωπίζονται οι πολίτες σε αυτόν τον τόπο. Βρέθηκα λοιπόν πεζός στον πρώην Ναυτικό Όμιλο, την ώρα που το λιμεναρχείο είχε κλείσει την προκυμαία, για να περάσει η μεγάλη σημαία και να πάει στη θέση της στον νότιο λιμενοβραχίονα.

Δεν θα πω την άποψη μου για αυτή καθαυτή την τελετή, ας το αποφύγω αυτό.

του Γιάννη
Μακριδάκη

Θα πω μόνο το εξής:
Τα οχήματα που ερχόντουσαν από την Λεωφόρο Ενώσεως προς την πόλη, και ήταν πάρα πολλά, αφού η ροή τους ήταν συνεχής και η ώρα αιχμής, τα περίμενε μια λιμενική υπάλληλος, πού λέτε;
Ακριβώς μπροστά στην είσοδο του μπαζωμένου πάρκινγκ του ΝΟΧ, πίσω δηλαδή από του Χανδρή και τα έστελνε πού λέτε;
Να στρίψουν αριστερά κ πάλι αριστερά, να κάνουν ουσιαστικά αναστροφή γύρω από το τετράγωνο και το άγαλμα Πλαστήρα και να ξαναφύγουν πίσω από κει που ερχόντουσαν, ώστε να μπουν κατόπιν στην πόλη από την οδό που ανηφορίζει προς Μεζάρια, απέναντι από το περίπτερο της Μπέλα Βίστα.

Εκεί δηλαδή, όπου θα έπρεπε να τα περιμένει εξ αρχής το όργανο, ώστε να τα στέλνει απευθείας αριστερά , και όχι να υποβάλει τους οδηγούς σε τέτοια τραγική κατάσταση.
Δημιουργήθηκε φυσικά χάος απροσμέτρητον.

Ένα όχημα με τραυματία τον συνοδηγό, που αιμορραγούσε και κρατούσε μια πετσέτα στο δεξί του μάτι ώστε να σταματάει το αίμα μέχρι να φτάσει στο νοσοκομείο ο άνθρωπος, η λιμενική υπάλληλος το έστειλε πίσω, να κάνει αναστροφή και να πάει από τα στενά, έτσι ακριβώς του είπε. Δεν ξέρω από πού θα πάτε κύριε, από τα στενά να πάτε, από εδώ πάντως δεν πάει, περνάει η μεγάλη σημαία. Αυτά ακριβώς ήταν τα λόγια της.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα παρέμβει. Στεκόμουν απλώς και χάζευα την τραγική μοίρα αυτής της πατρίδας κ των ανθρώπων της.
Βλέποντας όμως τον τραυματία μέσα στο αυτοκίνητο, την απόγνωση του οδηγού και ακούγοντας τα λόγια του οργάνου, πλησίασα και με αυθόρμητη αγανάκτηση ρώτησα την λιμενική υπάλληλος αν βλέπει ότι ο άνθρωπος αιμορραγεί και πρέπει να πάει γρήγορα στο νοσοκομείο.

Απαίτησα ως πολίτης αυτόπτης μάρτυρας του παραλόγου, να πράξει το όργανο ως άνθρωπος με λογική επιτέλους, να εξετάσει την περίπτωση ως ιδιαίτερη και να βρει λύση για τον τραυματία που έχριζε άμεσης βοήθειας.
Δυσανασχέτησε το όργανο αλλά βλέποντας την επιμονή μου, αποφάσισε να μιλήσει στον ασύρματο και να ενημερώσει τους ανώτερους της ότι αναγκάζεται να αφήσει ένα αυτοκίνητο με αριθμό κυκλοφορίας τάδε, να περάσει διότι έχει μέσα τραυματία για νοσοκομείο.
Και τον άφησε τον άνθρωπο να πάει προς την προκυμαία.
Όλοι οι άλλοι, τιμωρία, αναστροφή κ πίσω. Διότι αντί να στέκει το όργανο διακόσια μέτρα πιο νότια, ώστε να τους οδηγεί μεμιάς δεξιά να μπαίνουν προς Μεζάρια και Ευαγγελίστρια, έστεκε εκεί που έστεκε, για να τους κάνει καψόνι αναστροφής.
Διότι έτσι είναι η λογική και η ζωή σε αυτή τη χώρα.
Δυστυχώς.

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΠαρέλαση 25ης Μαρτίου- δηλώσεις
Επόμενο άρθροΣτην 200η επέτειο της Α’ Εθνοσυνέλευσης ο Δήμος Ηρωικής Νήσου Ψαρών