Άλλο ένα μάθημα για το αστικό πράσινο και τους μικρούς βιότοπους της πόλης:
Ένα πάρκο δεν το γεμίζουμε τσιμέντα ούτε σκληρά υλικά.Τμήματα του αφήνονται σε άγρια κατάσταση με τα χόρτα, τα αγριολούλουδα χωρίς ξεχορτάριασμα, κλαδέματα και κούρεμα. Από τα υπολείμματα της ξυλείας, των κλαδιών στήνεται ένα καταφύγιο για να φωλιάσουν και να αναπαραχθούν τα έντομα του πάρκου που θα γονιμοποιήσουν τα φυτά αλλά ταυτόχρονα θα κάνουν και τα πουλιά ευτυχισμένα.Νησίδες της “μικρής” άγριας ζωής στους αστικούς χώρους πρασίνου.
Ένα πάρκο δεν το γεμίζουμε τσιμέντα ούτε σκληρά υλικά.Τμήματα του αφήνονται σε άγρια κατάσταση με τα χόρτα, τα αγριολούλουδα χωρίς ξεχορτάριασμα, κλαδέματα και κούρεμα. Από τα υπολείμματα της ξυλείας, των κλαδιών στήνεται ένα καταφύγιο για να φωλιάσουν και να αναπαραχθούν τα έντομα του πάρκου που θα γονιμοποιήσουν τα φυτά αλλά ταυτόχρονα θα κάνουν και τα πουλιά ευτυχισμένα.Νησίδες της “μικρής” άγριας ζωής στους αστικούς χώρους πρασίνου.
Στις εικόνες οι “ξενώνες εντόμων” στο μεγάλο πάρκο της Cite στο Παρίσι.
Μπορεί να μας φαίνονται ψιλά γράμματα αλλά δεν είναι. Να μαθαίνουμε λοιπόν!
Διαφήμιση








