Αρχική Απόψεις Aρθρα Δημήτρης Συράκης: αριστερά, εκλογές και κινήματα

Δημήτρης Συράκης: αριστερά, εκλογές και κινήματα

81

 Αριστερά, εκλογές και κινήματα.
Δρόμοι εφαπτόμενοι, παράλληλοι και αντίθετοι!


Η αναμενόμενη προκήρυξη των εκλογών βρίσκει την  ελληνική κοινωνία σε απόγνωση, απογοητευμένη, ταλαιπωρημένη και τρομοκρατημένη από  μια πολύπλευρη κρίση. Η κρισιμότητα των εκλογών δεδομένη, το ίδιο όμως και η έλλειψη προσδοκιών από αυτές… Αυτό ήταν άλλωστε  και το βασικό μήνυμα των ευρωεκλογών, πέρα από την τεράστια αποχή που σκόπιμα  και έντεχνα  υποδείχτηκε ως τρόπος αντίδρασης. Είναι  η πρώτη φορά, που ενώ μειώθηκε αθροιστικά η επιρροή των δυο πολιτικά διεφθαρμένων και χρεοκοπημένων κομμάτων, δεν αυξήθηκε καθόλου η δυναμική της αριστεράς.


Στην δίνη της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης 20 χρόνια πριν, την εποχή του  «τέλους της ιστορίας»,  ούτε ο πιο σφοδρός επικριτής  του καπιταλιστικού συστήματος δεν  μπορούσε να προβλέψει το μέγεθος της  παγκόσμιας οικονομικής  κρίσης που βιώνουμε σήμερα. Ο καπιταλισμός – καζίνο, με αιχμή το  χρηματοπιστωτικό σύστημα, δεν οδηγεί πλέον μονό στην κατάρρευση  της οικονομίας αναπτυσσόμενων κρατών (π.χ  Αργεντινή),  αλλά  επηρεάζει άμεσα και καταστροφικά  τις παραγωγικές  σχέσεις  και τις κοινωνικές δομές  ολόκληρου του πλανήτη . Οι  πολιτικοί εκφραστές της «οικονομίας της αγοράς»,  σε όλες τις εκδοχές της παρουσιάζουν την κρίση περίπου σαν φυσικό φαινόμενο,  χωρίς να χρειάζεται  να απολογηθούν για τίποτα, σε αντίθεση με τους  κομμουνιστές που πρέπει να απολογούνται «ες αεί» για την κατάρρευση του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού.


Για το ποιός  θα πληρώσει την κρίση, ούτε λόγος να γίνεται, άλλωστε η πολιτική της λιτότητας εφαρμοζόταν ακόμα και σε εποχές των παχιών αγελάδων για την κεφαλαιοκρατία.


Αριστερά: Μια ιστορική  χαμένη ευκαιρία …


Και αφού  οι ταξικές  ανισότητες οξύνονται, τα κοινωνικά  προβλήματα διογκώνονται ,  η ανεργία  των νέων αυξάνεται δραματικά, οι εργασιακές σχέσεις μεταβάλλονται προς το χειρότερο, το περιβάλλον υποβαθμίζεται, γιατί δεν ανεβαίνει η αριστερά;
Η αλήθεια είναι ότι ανέβηκε, όχι όμως στο δρόμο και στις  διαδηλώσεις, αλλά στις δημοσκοπήσεις. Οι διεργασίες και  αναζητήσεις της αριστεράς αφορούν πλέον ευρύτερα κοινωνικά στρώματα  που πλήττονται  όλο και περισσότερο  από την κρίση. Αυτό είναι  και το μήνυμα των  εκλογών σε  Γερμανία και Πορτογαλία. Μια απλή πρόταση του Α. Αλαβάνου για δημοψήφισμα για το ασφαλιστικό, ήταν αρκετή για να φέρει σε  αμηχανία όχι μονό την κυβέρνηση, αλλά και  το ΠΑΣΟΚ και την  ηγεσία των συνδικάτων. Δυστυχώς  όμως η πρόταση αυτή, όπως και άλλες πρωτοβουλίες για σημαντικά  εργασιακά ζητήματα χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο για επικοινωνιακούς λόγους και δεν συνοδεύτηκαν από μαζικούς κοινωνικούς αγώνες  που θα μπορούσαν να ταρακουνήσουν την ελληνική κοινωνία . 


Από το άρθρο 16 στον  Δεκέμβρη της οργής


Η δημοσκοπική  άνοδος  του ΣΥΡΙΖΑ,  ξεκίνησε  από την περίοδο των  φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16  και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων. Για πρώτη φορά  ένα νικηφόρο κίνημα ανατρέπει άμεσα τους σχεδιασμούς της κυρίαρχης πολιτικής και την συναίνεση των δυο κομμάτων που την εκπροσωπούν. Η νίκη αυτή αν και πιστώθηκε πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ, στην ουσία βασίστηκε οργανωτικά στις  συντονιστικές επιτροπές  καταλήψεων, όπου κυρίαρχο ρολό είχαν τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ  καθώς και στην τότε ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ που  δυστυχώς δεν στηρίχτηκε επαρκώς από τα κόμματα της αριστεράς. Η νεολαία  ξαναβγαίνει μαζικά  στους δρόμους αρνούμενη να συμβιβαστεί με  μίζερο «παρών» και  το  σκοτεινό μέλλον της. Και θα ξαναβγεί οργισμένη τον Δεκέμβρη του 2008, τον  Δεκέμβρη της εξέγερσης της ελληνικής νεολαίας. Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής. Σε αμηχανία δεν ήταν μονό η κυβέρνηση, αλλά ολόκληρο το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σύστημα.  Το μήνυμα λαμβάνεται άμεσα από τον  Σαρκοζί, που απέσυρε άρον  άρον  νομοσχέδιο για την παιδεία και από τους ξένους ανταποκριτές  που μιλούσαν για την πρώτη εξέγερση μετά το ξέσπασμα της κρίσης, όχι  όμως και από τους ηγέτες της αριστεράς που διαπληκτίστηκαν μπροστά στις κάμερες  με εκλογικούς όρους!!!  Η αδυναμία της αριστεράς να νοηματοδοτήσει πολιτικά την εξέγερση και να εκφράσει  τα νεολαιίστικα αιτήματα, την  οδήγησε  να έχει  έναν λόγο περισσότερο απολογητικό, παρά διεκδικητικό για το κίνημα και τους αγώνες του.


Η συντηρητική στροφή του συστήματος …


Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η άνοδος της  ακροδεξιάς ήρθε περίπου σαν φυσικό επακόλουθο. Το ανησυχητικό δεν είναι τόσο  η  εκλογική αύξηση του ΛΑΟΣ, αλλά το γεγονός ότι η θεματολογία της έχει περάσει  χωρίς μεγάλες αντιστάσεις στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Η ανησυχητική ένταση της καταστολής  εναντία  στους  προσφυγές και τους μετανάστες, συνοδεύεται από νομοθετικές παρεμβάσεις που στοχεύουν στον περιορισμό των ατομικών αλλά και συλλογικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
 
Η κρίση και η καταστολή είναι έννοιες άμεσα συνδεδεμένες και σε πλήρη αρμονία μεταξύ τους.


Τα «διλήμματα» των εκλογών και το μετέωρο βήμα  του κινήματος


Σίγουρα οι εκλογικοί συσχετισμοί επηρεάζουν σε καθοριστικό βαθμό το πολιτικό σκηνικό. Τι μπορούμε όμως να   περιμένουμε από αυτή την εκλογική αναμέτρηση; To κεντρικό  προεκλογικό δίλημμα ανάμεσα στον απόλυτο κυνισμό της  Ν.Δ  και τις  θολές υποσχέσεις του  ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να  συγκινήσει παρά μονό το σκληρό πυρήνα των ψηφοθήρων τους..  Από την άλλη πλευρά, καμιά  πολιτική  έκφραση της  αριστεράς, δεν  μπορεί να εμφανιστεί σαν εγγυητής του κινήματος. Το ΚΚΕ απομακρύνθηκε ακόμα περισσότερο από το κίνημα  τον Δεκέμβρη, ενώ ο  κινηματικός ΣΥΡΙΖΑ παραμένει εγκλωβισμένος μέσα στις αντιφάσεις του εκλογικού  ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. .Κανένας κουμουνιστής δεν μπορεί να είναι χαρούμενος με την κρίση του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Ήρθε η ώρα της αριστεράς κι αυτή απουσιάζει!!!


Η συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ  είναι  ελπιδοφόρα, αλλά χρειάζονται να  γίνουν  πολύ περισσότερα πράγματα  για την αναδιάταξη του κινήματος.


Από την επόμενη μέρα των εκλογών, το κίνημα  θα  βρεθεί αντιμέτωπο με τις μεγαλύτερες προκλήσεις της μεταπολιτευτικής περιόδου. Οι  ιδεολογικές και  κοινωνικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις του συστήματος θα είναι πολύ πιο έντονες. 
Για να ανταποκριθούμε σε αυτές τις προκλήσεις και να προχωρήσουμε παραπέρα στην συγκρότηση ενός πραγματικού ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΜΠΛΟΚ  χρειάζονται δημιουργικές τομές και ρήξεις, να υπερβούμε διαλεκτικά δηλαδή επαναστατικά το παρελθόν μας. 


Δημήτρης Συράκης

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΑγωνιστική Πρωτοβουλία Δ. Ομηρούπολης: για την ποιότητα του νερού στο Βροντάδο- σταματήστε το δικομματικό… σκυλοκαβγά
Επόμενο άρθροΠαρέμβαση εισαγγελέα στην GA Ferries