Αρχική Απόψεις Aρθρα Λαυρέντης Δελλασούδας: Διεθνής διαγωνισμός με θέμα τον Όμηρο και τα Ομηρικά...

Λαυρέντης Δελλασούδας: Διεθνής διαγωνισμός με θέμα τον Όμηρο και τα Ομηρικά έπη υπό την αιγίδα τού Πανεπιστημίου Αθηνών

42

 

Διεθνής διαγωνισμός με θέμα
τον Όμηρο και τα Ομηρικά έπη
υπό την αιγίδα τού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

 

Άρθρο τού Ομότιμου καθηγητή

 

Λαυρεντίου Δελλασούδα

 

π. Προέδρου τού Τμήματος

Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας

και τού  Συλλόγου  ΔΕΠ τής Φιλοσοφικής Σχολής τού ΕΚΠΑ  

 

Ώριμες είναι πλέον οι συνθήκες για τη διοργάνωση διεθνούς Διαδικτυακού διαγωνισμού με θέμα τον Όμηρο και τα Ομηρικά έπη. Ο διαγωνισμός θα τελεί υπό την αιγίδα τού Πανεπιστημίου Αθηνών  –έχει ήδη εκδοθεί σχετική απόφαση τού Πρυτανικού Συμβουλίου– τής Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας Χίου και τού Ομηρείου Πνευματικού Κέντρου, το οποίο συμπληρώνει 30ετή λειτουργία.

Τον διαγωνισμό, στον οποίο θα μπορούν να λάβουν μέρος μαθητές και φοιτητές από όλο τον κόσμο, θα πραγματοποιήσουν η EUROCLASSICA και η Ομηρική Ακαδημία, που το περασμένο καλοκαίρι διοργάνωσαν –υπό την αιγίδα τού Προέδρου τής Δημοκρατίας και με επίκεντρο τη Χίο– το 14ο διεθνές συνέδριό τους για τον Όμηρο.

Το κύριο θέμα τού συνεδρίου ήταν: Όμηρος και παγκόσμια Φιλολογία [Τμήμα σπουδαστών], με επί μέρους  θεματικές:Ο Όμηρος στον κόσμο (Όμηρος – Θάλασσα – Πολιτισμός Αιγαίου – Περιβάλλον – Επιστήμες – Τέχνες) [Τμήμα ελληνιστών], Νεοελληνική Γλώσσα και Φιλολογία – Ιστορία και Πολιτισμός [όλα τα Τμήματα].

Ως μετέχων στις συνόδους τής τελευταίας 5ετίας, είχα την ευκαιρία να επικοινωνήσω με ένθερμους ελληνιστές από όλο τον κόσμο        κυρίως  φοιτητές και φοιτήτριες και να διατυπώσω απόψεις τόσο για τα πολυδιάστατα και πολλαπλασιαστικά οφέλη, που  προσφέρει ο θεσμός αυτός, όσο και για ενέργειες «στερέωσης» των στόχων του.

Η οργάνωση και ο συντονισμός των συνόδων αυτών επιτελείται από  τη διευθύντρια τής Ομηρικής Ακαδημίας, Δρ. κ. Μαρία Ελευθερία-Γιατράκου (πτυχιούχο και συνεργάτιδα τού Πανεπιστημίου μας), η άοκνη προσπάθεια τής οποίας θα πρέπει να υποστηριχτεί με παράπλευρες συμπληρωματικές ενέργειες.

Θεωρώ, λοιπόν, επιβεβλημένο να δημιουργηθεί στη Χίο πανεπιστημιακή εκπαιδευτική μονάδα (τμήμα ή μεταπτυχιακό πρόγραμμα) επικεντρωμένη στις κλασικές και, κυρίως, τις ομηρικές και λογοτεχνικές σπουδές. Ένας τέτοιος οργανισμός θα λειτουργήσει ως μέσο διαπολιτισμικής Παιδείας και ανάδειξης, διεθνώς, διαχρονικών ιδεωδών.

Επίσης, είναι απαραίτητη η με κάθε δυνατό τρόπο ενίσχυση, διεύρυνση και προβολή τού συνεργατικού ρόλου και τής μη άμεσα «ορατής» σχετικής προσφοράς των τοπικών αρχών. Στο πλαίσιο αυτό, η προσεχής επετειακή (λόγω 15ετίας)  σύνοδος θα μπορούσε να συνδυαστεί με την ανάπτυξη «ελκυστικών» για το ευρύ κοινό παράλληλων ή συμπληρωματικών διεθνών εκδηλώσεων και την καθιέρωση θεσμού ανάδοχων εναλλασσόμενων χορηγών.

Τέτοιες ενέργειες ίσως υπό τον τίτλο «ΟΜΗΡΕΙΑ ΧΙΟΥ» είναι, π.χ.: αναπαράσταση τής διδασκαλίας τού Ομήρου και απαγγελίες ομηρικών στίχων στη «Δασκαλόπετρα», ολοκλήρωση και τοποθέτηση τού αγάλματος τού Ομήρου στον προβλεπόμενο χώρο […ας μη μεταβληθούμε για άλλη μια φορά σε Επιμηθείς], πρόσκληση-«πρόκληση» τού μαθητικού πληθυσμού τής Χίου για συμμετοχή στον διαδικτυακό διαγωνισμό, συμβολή τού σχολικού και οικογενειακού περιβάλλοντός τους στα δρώμενα κ. ά.   

Διότι δεν μπορούμε να προσβλέπουμε στους νέους, ατενίζοντάς   τους αδρανείς, όταν ως νέος …δεκάλογος: (i) το θετικό παράδειγμα σπανίζει, αγνοείται και αποκρύπτεται, με αποτέλεσμα να  απουσιάζουν τα κατάλληλα ερεθίσματα υπέρβασης τής μετριότητας, τής σύμβασης και τής ατομικότητας [ο πρόεδρος τής EUROCLASSICA, καθηγητής κ. Alfred  Reitermayer, επαναλαμβάνοντας λόγια τού Ισοκράτη μας υπενθυμίζει: «Βουλευόμενος παραδείγματα ποιού τα παρεληλυθότα των μελλόντων» ( Προς Δημόνικον, 34 )], (ii) το ατομικό όφελος καταλύει την  κοινωνική προσφορά, (iii) οι αξίες αποτιμώνται μόνο με οικονομικά μέτρα και σταθμά, (iv) φωνάζει και απειλεί ο κλέφτης προς εκφοβισμό τού νοικοκύρη, (v) οι πομπώδεις διακηρύξεις περισσεύουν, (vi) η κατ’ οίκον και εξ αποστάσεως θεώρηση των πραγμάτων αποτελεί «συμφέρουσα» πρακτική, (vii) η αξιοπιστία ακυρώνεται, (viii) οι διαχρονικές αξίες καταπίπτουν, (ix) το αρνητικό παράδειγμα αποτελεί «λογική και φυσιολογική» έκφραση τής κοινωνίας των ανθρώπων και (x) η διατήρηση τής ιστορικής μας μνήμης και  η γνώση τής αρχαίας ελληνικής σκέψης αποτελεί «ιδιαιτερότητα».

Αντιθέτως, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς, πρέπει να τους υπενθυμίζουμε, έμπρακτα, ότι υπάρχουν ακόμη Έλληνες, εντός και εκτός των  τειχών τής Ιερουσαλήμ, οι οποίοι με τη δράση τους ή με την απλή φυσική τους παρουσία εκφράζουν, αμέσως ή εμμέσως (συμβολή, χορηγίες, συμμετοχή) τα διαχρονικά ιδεώδη που αντιπροσωπεύει και η πραγματική ελληνική ταυτότητα.

Κλείνοντας, σημειώνω ότι στο τελευταίο συνέδριο μεταξύ άλλων πραγματοποιήθηκαν: (i)προσέγγιση τού Ομήρου και από τη σκοπιά τής Διδακτικής, (ii) ανάγνωση –με ερασμιακή προφορά και μετάφραση στην εθνική  γλώσσα τού αναγνώστη–  στίχων από τα ομηρικά έπη [θύμιζε Ανάσταση και Ευαγγέλιο τής Αγάπης στη Μητρόπολη των Αθηνών], (iii)  απονομή τιμητικών διακρίσεων στον τ. Αντιπρύτανη, καθηγητή κ. Γεώργιο Κρεατσά, στον τ. Προϊστάμενο Γραμματείας, αναπληρωτή καθηγητή  κ. Παναγιώτη Κοντό, στην επίκουρη καθηγήτρια κ. Μαρίζα Φουντοπούλου και στον υπογράφοντα το παρόν άρθρο.