Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Μακριδάκης: «Donʼt visit Chios» και ανταπαντήσεις

Γιάννης Μακριδάκης: «Donʼt visit Chios» και ανταπαντήσεις

13

10.3

Donʼt visit Chios

Αντιγράφω από πρόσφατη καταγγελία της Χιώτικης Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες «Λάθρα;»:

«Την Τρίτη 15/2 το απόγευμα από την Επιτροπή αλληλεγγύης τοποθετήθηκε στην πλατεία Βουνακίου πανό το οποίο έγραφε στα αραβικά «Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες». Την Τετάρτη 16-2-2011 με το υπʼαριθμ 1016/49/388-α έγγραφο προς τον Δήμο Χίου, η Αστυνομική Δ/νση Χίου ζητά την απομάκρυνσή του (αντιγραφή από το πρωτότυπο) «Θέμα: Ανάρτηση πανό. Σας γνωρίζουμε  ότι πρόσφατα αναρτήθηκε πανό στην πλατεία Βουνακίου από άγνωστα άτομα το οποίο αναφέρει στην Αραβική γλώσσα τη λέξη «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ». Προφανώς το ίδιο γράφεται και σε άλλες γλώσσες. Παρακαλούμε για την άμεση απομάκρυνση του εφαρμόζοντας την σχετική νομοθεσία.» Την Πέμπτη παραλαμβάνεται το έγγραφο από τον Δήμο Χίου με αριθμό πρωτοκόλλου 5547/17-02-2011. Την Παρασκευή  18-02-2011 το πανό είχε κατέβει από την πλατεία από την υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Χίου σύμφωνα με την υπόδειξη της Αστυνομικής Δ/νσης Χίου. Αντίστοιχα, την Πέμπτη 3-3-2011 και ενώ συνεχίζονταν η απεργία πείνας των μεταναστών αναρτούμε εκ νέου δύο πανό στην κεντρική πλατεία το ένα στα Ελληνικά και το άλλο στα Αραβικά με  υπογραφή «Λάθρα;» τα οποία έγραφαν «Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες». Την επομένη μέρα Παρασκευή 4-3-2011 το ξενόγλωσσο πανό είχε κατέβει ξανά από την πλατεία».

Είναι προφανές ότι οποιοδήποτε σχόλιο και να γίνει επί των συγκεκριμένων περιστατικών και του τρόπου σκέψης και δράσης της Αστυνομικής Διεύθυνσης και του Δήμου Χίου δεν μπορεί να αποδώσει ούτε στο ελάχιστο την γελοιότητα, τον μίζερο επαρχιωτισμό, την μικρότητα, την ανικανότητα, την αμορφωσιά, την ανευθυνότητα, την αλαζονεία, τον αυταρχισμό, την υποκρισία, την μισαλλοδοξία, την οπισθοδρόμηση, την επικινδυνότητα εν τέλει αυτών των φασιστικών πεποιθήσεων ανθρώπων οι οποίοι καταλαμβάνουν θέσεις ηγετικές υπηρεσιών του Κράτους οι μεν και αιρετά αξιώματα της αυτοδιοίκησης οι δε.

Αν το εν λόγω περιστατικό ήταν το μοναδικό δείγμα παρόμοιας νοοτροπίας και συμπεριφοράς θα ήταν απλώς γελοίο. Δεν είναι όμως, δυστυχώς. Απεναντίας, είναι το κερασάκι στην τούρτα. Μια τούρτα τα συστατικά της οποίας διαμορφώνουν την εδώ και χρόνια πραγματικότητα στο νησί, όπου οτιδήποτε διαφορετικό διώκεται μέχρι εξόντωσης, όπου άνθρωποι χαρακτηρίζονται επικίνδυνοι, παρακολουθούνται και τίθεται σε κίνδυνο η ζωή και η υπόληψή τους επειδή απλά έχουν πολιτική στάση και άποψη, όπου η φύση βιάζεται ανεπανόρθωτα και η πολιτιστική κληρονομιά καταστρέφεται στο βωμό του βραχυπρόθεσμου κέρδους, όπου τα ζώα βασανίζονται και θανατώνονται μαζικά μόνο και μόνο επειδή οι κρατικοί και πολιτικοί παράγοντες διαθέτουν σε πλεόνασμα όλα αυτά τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά.

Ως κάτοικος του νησιού της Χίου, ως θύμα στο παρελθόν αστυνομικής βίας προερχόμενης από τέτοιου είδους σκεπτικά και τέτοιας ποιότητας ανθρώπους, ως συγγραφέας ο οποίος έχει χαρακτηριστεί κατά καιρούς από αναγνώστες και κριτικούς διαφημιστής και υμνητής του νησιού της Χίου, δηλώνω την οργή και την αγανάκτησή μου για τα όσα συμβαίνουν στον τόπο αυτόν εδώ και χρόνια και εκπορεύονται από τις ως άνω περιγραφόμενες προσωπικότητες και νοοτροπίες, ντρέπομαι για λογαριασμό τους, καλώ δε κάθε σκεπτόμενο πολίτη αυτής της χώρας να αντιδράσει, να τους περιφρονήσει όπως τους αξίζει, να ματαιώσει κάθε τυχόν σχέδιό του για τουρισμό στη Χίο το φετινό Πάσχα (εξαιτίας του -γελοίου όπως τον κατάντησαν- παραδοσιακού ρουκετοπόλεμου) και το καλοκαίρι και να διαδώσει αυτή την πρόταση τουριστικού μποϋκοτάζ σε όλους τους ανθρώπους με τους οποίους σχετίζεται. Είναι η μόνη μας άμυνα απέναντι στην αμορφωσιά τους και η μόνη ουσιαστική βοήθεια που μπορεί ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης να προσφέρει σε όλους εμάς που ζούμε σε αυτόν τον τόπο και τους ανεχόμαστε.

Γιάννης Μακριδάκης

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

15/3

Παρακαλώ να δημοσιεύσετε το παρακάτω κείμενο.

 

Mε πολύ μεγάλη έκπληξη διάβασα άρθρο  στις τοπικές εφημερίδες της Δευτέρας 14-3-2011,σχετικά με την πρόταση του τουριστικού μποϊκοτάζ για τη Χίο που προσπαθεί να διαδώσει ο κ. Μακριδάκης  και μέσω του διαδικτύου.Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω το μεγάλο θέμα της λαθρομετανάστευσης ούτε άλλωστε είναι στη δική μου δικαιοδοσία. Θα επιστρέψω λοιπόν τους χαρακτηρισμούς και θα  απαντήσω στους ‘διαφημηστές και υμνητές’ του νησιού μας τα εξής: Αν το εν λόγω περιστατικό {μποϊκοτάζ} ήταν το μοναδικό δείγμα παρόμοιας νοοτροπίας και συμπεριφοράς θα ήταν απλώς γελοίο. Δεν είναι όμως, δυστυχώς. Απεναντίας, είναι το κερασάκι στην τούρτα. Μια τούρτα τα συστατικά της οποίας διαμορφώνουν την εδώ και χρόνια πραγματικότητα στον τόπο μας, όπου οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης γίνεται, πάντα βρίσκεται μπροστά σε ένα τείχος (βλ. καθυστέρηση εξωραϊσμού της προκυμαία μας και όχι μόνο) Αυτές τις δύσκολες για όλους μέρες που περνάμε, που όλοι οι ΄Ελληνες προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους,  που μοναδική μας ανάπτυξη και σωτηρία μπορεί να αποδειχθεί ο τουρισμός μας, (στα νησιά ακόμη περισσότερο), υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που λόγω πολιτικών πεποιθήσεων μας βυθίζουν όλο και περισσότερο στο βούρκο,  (βλ. και πέρισυ καταλήψεις κρουαζιερόπλοιων στον Πειραιά, με τις γνωστές συνέπειες) και μας κάνουν ΔΙΕΘΝΩΣ ρεζίλι. Το έθιμο του ¨γελοίου¨ όπως αποκαλείται στο άρθρο, ρουκετοπόλεμου, έχει τις ρίζες  του πριν από την τουρκοκρατία και φέρνει στο νησί χιλιάδες τουρίστες που το απολαμβάνουν, γνωρίζουν (μέσω αυτού) τις ομορφιές του νησιού μας, μένουν ενθουσιασμένοι από τη φιλοξενία μας και οι περισσότεροι από αυτούς κάποια στιγμή επιλέγουν το νησί μας και για επόμενες διακοπές τους. Προφανώς μερικοί ανεύθυνοι δεν καταλαβαίνουν τη ζημιά που κάνουν στον τόπο τους, εξυπηρετώντας προσωπικές τους σκοπιμότητες. 
 Σε αντίθεση μ΄αυτούς εγώ, ως κάτοικος του νησιού της Χίου που αγαπώ τον τόπο μου, σας προτρέπω να επισκεφθείτε το νησί και σίγουρα θα το αγαπήσετε κι εσείς. Επίσης δηλώνω την οργή και την αγανάκτησή μου, γι΄αυτήν την συμπεριφορά ανθρώπων που αυτοαναγορεύονται σε υμνητές του νησιού και σωτήρες του τόπου και καλώ κάθε σκεπτόμενο πολίτη να αντιδράσει και να τους περιφρονήσει όπως τους αξίζει.Είναι δικαίωμα καθενός να καταθέτει τις απόψεις του. Αλλά ας περιοριστούμε μόνο σ΄αυτό. Τα “περί μποϊκοτάζ” μπορεί να καταστρέψουν και τους ίδιους, όταν αργότερα ίσως ευρισκόμενοι στον πάτο της θάλασσας, τα……… βιβλία μπορεί να θεωρούνται είδος πολυτελείας εξαιτίας τους.
                                                                                                    Ε.Γ.

 17/3
ΑΠΑΝΤΗΣΗ Γ. ΜΑΚΡΙΔΑΚΗ

παρακαλώ δημοσιεύστε την απάντησή μου σε κείμενα αναγνωστών σας
ευχαριστώ

Κυρίες και κύριοι συνδημότες και συγκάτοικοι σε αυτό το νησί, που θιχτήκατε από την αγανακτισμένη μου πρόταση «Donʼt visit Chios» και γράψατε τις διαφωνίες σας στον τοπικό Τύπο αλλά και όσοι από εσάς που νιώσατε θιγμένοι μα δεν γράψατε τίποτα, ο καθένας για τους λόγους του, έχω να σας πω τα εξής:

Έχετε απόλυτο δίκιο. Και δεν σας κάνω πλάκα ούτε σας λοιδορώ. Απλά, σας εκφράζω και τη δική μου πικρία για το ότι μετά από τόσα χρόνια που ζω, περιπλανιέμαι και εργάζομαι πάνω στο αγαπημένο μου αυτό νησί, κάνοντας δουλειά που έχει αποκλειστικό αντικείμενο τον ίδιο τον τόπο και τις ιδιαιτερότητές του, έφτασα στο οριακό αυτό σημείο, να αναγκαστώ δηλαδή να υιοθετήσω μια τόσο απεγνωσμένη πρόταση, η οποία και βέβαια είναι ενάντια στην αποδεδειγμένη έμπρακτα νομίζω αγάπη μου για τον τόπο. Και το χειρότερο, να μην το μετανιώνω που την υιοθέτησα.

Σʼ αυτό το σημείο με έφεραν οι διοικούντες τη Χίο τόσα χρόνια (η γελοία συμπεριφορά τους σχετικά με το πανό ήταν η τελική σπίθα και όχι η αιτία) με την αδράνειά τους αλλά και την αποικιοκρατική τους συμπεριφορά απέναντι στο νησί. Όπως θα αντιληφθήκατε κι εσείς, κανενός το αυτί δεν ίδρωσε για το γεγονός ότι βγήκε στο διαδίκτυο και σε τεράστιας επισκεψιμότητας έγκυρη ιστοσελίδα μια πρόταση τουριστικού μποϋκοτάζ του νησιού μας και μάλιστα από Χιώτη. Κανένας αιρετός ή επίσημος φορέας δεν θίχτηκε, κανένας δεν αντέδρασε, όπως κάνατε αυθόρμητα εσείς, διότι απλούστατα άλλα πράγματα τους ενδιαφέρουν προφανώς και όχι η Χίος. Σκεφτείτε λοιπόν αν έχω κάποιο δίκιο στην αγανάκτησή μου, που είναι χρόνια, και αν ναι, αυτό θα είναι ένα καλό πρώτο βήμα για να νιώσετε για ποιους λόγους έφτασα να προβώ στην ύστατη αυτή μορφή διαμαρτυρίας και πρόκλησης.

Κλείνοντας, έχω να σας πω ότι, παρόλη τη δίκαιη αγανάκτησή σας, δεν συγκρατηθήκατε καθόλου και γράψατε προσωπικούς χαρακτηρισμούς που δηλώνουν αγένεια (με γράψατε «μαλάκα»), αλλά και αμάθεια και φθόνο (με γράψατε απαξιωτικά «συγγραφέα των πάντων», «συγγραφέα» εντός εισαγωγικών, αλλά και «αυτοαναγορευόμενο διαφημιστή και υμνητή της Χίου») και αυτό είναι που με στεναχωρεί, όχι για μένα αλλά για σας (εγώ ξέρω τι είμαι και θα μπορούσα να σας παραθέσω μία σελίδα με τίτλους άρθρων του αθηναϊκού τύπου για να σας αποδείξω ότι δεν ισχύουν οι πεποιθήσεις σας για το άτομό μου αλλά αυτό μπορείτε πολύ εύκολα να το κάνετε κι εσείς με ένα απλό ψάξιμο στο διαδίκτυο και δεν θέλω να υποτιμώ τη νοημοσύνη σας και να σας τα στείλω έτοιμα, ούτε να πει κάποιος κακεντρεχής ότι αυτοδιαφημίζομαι).

Σας χαιρετώ προς το παρόν, χαίρομαι που κατάφερα έστω και με μια τόσο προκλητική πρόταση να ξυπνήσω τις συνειδήσεις σας, έστω και εσάς των ολίγων μόνο, και εύχομαι να ακολουθήσουν κι άλλοι που θα αγανακτήσουν επιτέλους με την κατάντια στην οποίαν έχει περιέλθει η Χίος.  Όσον αφορά τέλος, στο ζήτημα των προσφύγων που ήτανε η σπίθα της διένεξης, ας έχουμε στο νου μας ότι ως απόγονοι προσφύγων δεν μας ταιριάζει να είμαστε ρατσιστές, το χρωστάμε στους προγόνους μας.

                 

Μετά τιμής ειλικρινούς

Γιάννης Μακριδάκης