Αρχική Απόψεις Aρθρα Φιλοζωϊκός: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΑΡΑΣ

Φιλοζωϊκός: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΑΡΑΣ

16


   Η Μπάρμπαρα ήταν ένα όμορφο κυνηγετικό σκυλί που μάλλον δεν αγαπούσε πολύ το κυνήγι. Για αυτό και ιδιοκτήτης της, την εγκατέλειψε στις παρυφές της πόλης, σε μια ερημιά, το 2002. Πολλοί την έβλεπαν να περιφέρεται, υπερβολικά αδύνατη και θλιμμένη. Άλλοι την τάιζαν, άλλοι την έδιωχναν, αυτή είναι η ζωή του σκύλου. 

   Κάποια στιγμή, ο αγώνας για επιβίωση την έσπρωξε προς την πόλη. Βρήκε καταφύγιο σε μια φτωχογειτονιά όπου έπαιζαν μαζί της τα παραμελημένα παιδιά μιας πολύτεκνης οικογένειας. Παραμελημένη και η Μπάρμπαρα, σαν τα παιδιά, μόνο εκείνα άφηνε να την ακουμπήσουν. Κάποια στιγμή αποφασίστηκε να αναλάβει τα παιδιά η Πρόνοια. Όταν έφυγαν, αυτοί που έμειναν πίσω δεν ήθελαν το σκύλο να περιφέρεται στο κατώφλι τους. Η Μπάρμπαρα παρουσίαζε ήδη ένα πρόβλημα στο μάτι, που την έκανε ακόμα πιο ευάλωτη στην ασυνειδησία των ανθρώπων. Για τους περισσότερους ήταν ένα άρρωστο σκυλί που έπρεπε να πεθάνει. Ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου για να βρεθεί σπίτι για το άτυχο σκυλί. Τόσο άτυχο και τόσο αδύνατο, σαν τη διάσημη αμερικανίδα κληρονόμο, τη Barbara WoolworthHutton.

 

 

 

 

 

  Όμως, σε αντίθεση με την συνονόματη της, η Μπάρμπαρα βρήκε μια οικογένεια που την αγάπησε. Χειρουργήθηκε για να θεραπευτεί το μάτι της και στειρώθηκε από το Φιλοζωικό Σύλλογο Χίου και παραδόθηκε στη νέα οικογένεια της. Σε ένα σπίτι με ένα ακόμα σκυλί για να παίζει, με μαλακά στρώματα για να κοιμάται, με χάδια, ζέστη και άφθονο φαγητό.

   Ξαναγύρισε στην παλιά γειτονιά της, το επόμενο Καλοκαίρι, μαζί με τη νέα της οικογένεια. Την έφεραν να δει τα παιδιά που επέστρεφαν κι εκείνα για να παραθερίσουν με τους γονείς τους.