Η Είδηση μοιάζει κατ’ αρχάς να μην μας αφορά όμως στην πραγματικότητα μας αφορά, και πολύ μάλιστα.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Μεταφορών ο κ. Λιάπης μείωσε κατά 50% τα τέλη προσγείωσης, απογείωσης και παραμονής αεροσκαφών στους Κρατικούς Αερολιμένες Χανίων, Ηρακλείου, Ρόδου, Κέρκυρας και Κω κατά το χρονικό διάστημα 1ης Οκτωβρίου – 31ης Μαρτίου κάθε έτους, με στόχο την τόνωση του τουρισμού.
Ενώ εμείς κυνηγάμε – ανεπιτυχώς, ή έστω με μεγάλες καθυστερήσεις και πολλές αντιδράσεις – την επέκταση του αεροδρομίου υπάρχουν στόχοι πιο εύκολοι τους οποίους πρέπει να κυνηγήσουμε.
Τι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του αεροδρομίου σήμερα; Επειδή ο διάδρομος είναι μικρός, δεν επιτρέπεται τα Boeing 737 που κυρίως χρησιμοποιούν ως charters οι tour operators να απογειώνονται πλήρη φόρτου και καυσίμων. Έτσι τα αεροσκάφη «αναγκάζονται» να προσγειώνονται και σε δεύτερο αεροδρόμιο (Σάμος, κλπ) για να φορτώνουν καύσιμα ώστε να έχουν καύσιμα για το ταξίδι της επιστροφής. Αυτό όμως σημαίνει ότι τα αεροσκάφη επιβαρύνονται με διπλά Τέλη αεροδρομίου, και (θεωρητικά) αυτά επιβαρύνουν το κόστος του εισιτηρίου προς Χίο.
Η θεωρία αυτή έχει μερικά αδύνατα σημεία. Πρώτον το ταξίδι για παράδειγμα από Βιέννη προς Χίο – Σάμο ή από Βρυξέλες προς Χίο – Μυτιλήνη ΔΕΝ είναι πιο ακριβό από το αντίστοιχο Βιέννη – Ρόδος ή Βρυξέλες – Ρόδος που δεν υπάρχουν διπλές προσγειώσεις, όπως μπορεί κάποιος να δει εύκολα στο Διαδίκτυο.
Δεύτερον, υποτίθεται ότι κάποιοι Tour Operators θα ήθελαν να γεμίσουν αεροσκάφη 150 θέσεων προς Χίο και εμείς θα είχαμε καταλύματα να υποδεχθούμε όλους αυτούς τους τουρίστες.
Αυτό ΔΕΝ ισχύει. Αν κάποιος δει τι συμβαίνει με τα καταλύματα στη Χίο θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με τον τουρισμό έχουν ήδη πολύ υψηλές πληρότητες. Το πρόβλημα υπάρχει σε όσους έχουν ως δεύτερο επάγγελμα τον Τουρισμό, και ουσιαστικά προσφέρουν ένα κατάλυμα αλλά καμία υπηρεσία (δεν έχουν υπαλλήλους, δεν σερβίρουν πρωινό, κλπ). Αυτή η κατηγορία προσφέρει ως προϊόν το ίδιο το κατάλυμα και τίποτα άλλο. Ο ανταγωνισμός σε αυτή την κατηγορία – από τη στιγμή που δεν έχουμε διαφοροποιηθεί σαν προορισμός (δεν έχουμε πχ την Ακρόπολη, ή την καλντέρα) – είναι εντονότατος από περιοχές με χαμηλότερο κόστος (Βουλγαρία – Τουρκία, και κυρίως Αίγυπτος). Σε καμία περίπτωση ένα μεγαλύτερο αεροδρόμιο δεν εγγυάται περισσότερα charters.
Δεν σημαίνει ότι ένα μεγαλύτερο αεροδρόμιο είναι κακό. Κακό είναι να περιμένουμε ότι ένα μεγαλύτερο αεροδρόμιο θα λύσει τα προβλήματα μας ή ότι με το υπάρχον αεροδρόμιο δεν μπορούμε να πάμε καλύτερα.
Είναι σημαντικό να εκμεταλλευτούμε το υπάρχον μειονέκτημα του αεροδρομίου προς όφελος μας. Να ζητήσουμε την σημαντική, αρκετά άνω του 50% μείωση, του τέλους προσγείωσης που πληρώνουν οι αεροπορικές εταιρείες charter. Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε το αεροδρόμιο μας ελκυστικό επειδή θα είναι πολύ φτηνό. Αν έρχονται περισσότερα charter, ακόμη και αν δεν έχουν όλες τις θέσεις δεσμευμένες για εμάς θα έχουμε ένα μεγάλο όφελος. Θα έχουμε διευκολύνει το ταξίδι προς τη Χίο από πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Και στην εποχή του Διαδικτύου αυτό σημαίνει και περισσότερους μεμονωμένους επισκέπτες, δηλαδή επισκέπτες που αφήνουν περισσότερα χρήματα στο νησί από αυτούς που αγοράζουν «πακέτα». Για να κυνηγήσουμε αυτό το στόχο είναι κάτι που δεν χρειάζεται προεργασία και υποδομές.
Δεν υπάρχει αεροδρόμιο που να μεγάλωσε και μετά από λίγο να μην θεωρήθηκε και πάλι μικρό.
K.A.
